බෑන්කු ජීවිතේ - # 006 - සිකුරාගේ කැත වැඩක් - I..

අලුතෙන් ගිහින් කරදරයට පත්වෙච්චි එක කිව්වා වගේම ජීවිතේ අමතක කරන්න බැරි අහම්බෙන් ඇවිත් ජීවිතේට කඩ්තොලුවක් ඉතිරි කරපු බැන්කු ජීවිතේ තැනක් ගැන ලියන්න හිතුනා..මේකත් පරණ ලියපු තැනකින් ගතපු නිසා බැන්කු ජීවිතේ මුල් හරියට ගලපන්න ඕන..ඒ කියන්නේ මගේ බැන්කු ජීවිතේ මුල් අවධියේ සිදුවීමක්…සිකුරා කරපු මහ කැත වැඩක්...

ඔය කාළේ වතුරැගම ඉදලා කෙල්ලෙක් එනවා අපේ බ්රන්ච් එකට,  කරාටේ බ්ලැක් බෙල්ට් තියෙන කෙල්ලෙක්..සෙල්ලන්ද කොල්ලෝ කිව්වලු..අපි ටිකක් ඩිම් වෙලා හිටියේ…

උස මහත එච්චර නැතිවුනාට බොහොම කැරිස්මා (Charisma) එකක් තියෙන කෙල්ලෙක්, මුලින්ම ආවේ අම්මා තාත්තා එක්ක..තාත්තත් දැක්කම පේනවා කරාටේ බුවෙක් වගෙයි කියලා...අම්මා නම් ඔසරිය ඈදලා පොඩිහවඩියක් එක්ක, දුවත් එහෙමමයි..මේඩ් අප් ඔසරිවගේ නෙමෙයි ළාකොල පාට ඔසරිය රිදී හවඩියක් එක්ක හරි ලස්සණට නීට් එකට ඇදලා පෝනිටේල් එකක් දාලා හිටපු කෙල්ල දෑක්කම "ගුටිකාලා මලත් සැපයි බන්" කියලා මගේ ලග හිටපු සයිකෝ කිව්වා..සිස්ටම් එක උගන්නලා චෙක් ක්ලියර් කරන් හැටි කියලා දෙන්න මට තමයි කිව්වේ..එදා පට්ට බීසී දවසක් සැලරි ඩේ එකක් නිසා චෙක් පර්චෙස් කරන්න, කස්ටමර් කෙනෙක්ගේ ෆැසිලිටි එකකට පෝස්ට් ඩේටඩ් චෙක් සිස්ටම් දාන්න වෙලා, මම පැට්රොල් ගහපු බල්ලා වගේ බීසී..මේ අස්සේ කොහෙද තව ට්රේන් කරන්නේ..මම බොස් ට කිව්වා "බොස් මට අද කට්ටිය නලවන්න බෑ, හෙට කියලා දෙන්නම් කියලා”..ඒකිව දැම්මා කවුන්ටර්ස් වලට බලන් ඉන්න..එතන එවුන් එක්ක සෙට් වෙලා ඒකිත් උන් පස්සේමයි..සයිකෝ  බොරැ කතාකියලා ඒකිත් හිනා වෙනවා..අලුත් හින්දා වටපිට බලලා හැම එකටම සිරික්කිය දාන්නේ නැතුව ශේප් එකේ ඉන්න ව්දියෙන් තේරුනා කෙල්ල අනිත් උන්ට වඩා වෙනස් කියලා …

ක්වාටර්ස් එකෙත් කතාව ඒකී ගැන, "කොල්ලෙක් නැද්ද කියලා ඇහුවද?" අපි සයිකො ගෙන් ඇහුවා.."මළා ඕනෙම එක ඇහුවේ නැනේ, ඇහුවේ අයියා කෙනෙක් ඉන්නවද කියලා විතරයි", “අපෝ බූරෑවා..මොකටද බන් අය්යලා අහන්නේ" අපිට මළ මූටනම් සයිකො “ඉතින් යකෝ කරාටි දන්න අය්යල දෙන්නෙක් එහෙම හිටියොත් සමුපකාර ක්රමයට තමයි ගුටි කන්න වෙන්නේ.. දැක්කනේ තාත්තා, දෙයි නැව් ගුටි" සයිකෝ උගේ ඇනලිසිස් එක දෙනවා...    

දෙවෙනි දවසේ මමත් ඉතින් බලාගෙනහිටියා අලුත් නන්ගිට උගන්වන්න.. මේකිත් ලස්සනට ලානිල් පාට ඔසරිය ඇදලා ඇවිත් මගේ ගාවින් වාඩිවුනා.."ඔයා මාව නලවන්න එපා.. බැන්ක් එකේ වෑඩ විතරක් කියලා දෙන්න" කිව්වා..මම හොල්මන් වුනා…යකෝ මේකිත් කටර් එකක් නේ.."නැ නන්ගි බීසී වෙලාවට හරියට උගන්වන්න බෑ..ඔයා එක්ක පර්සනල් තරහකට නෙමෙයි කිව්වේ" කියලා මම කිව්වට මේකි හිනාවුනේ වත් නෑ..

මම සිස්ටම් එක කියලා දුන්නා..ඕන නම් කොලයක් අරන් ලියාගන්න කිව්වට මේකි බලාගෙන හිටියා විතරයි..මට මොකෝ..බුල් ගහගෙන වරෙන්කො එතකොට දෙන්නම් කියලා මාත් හිටියා..බේසික් සිස්ටම් එක කියලා දුන්නා ඉන්වර්ඩ් එක,ඒ කියන්නේ අපේ බෑන්කුවට වෙන බෑන්කුවලින් එන අපේ චෙක්, අවුට්වර්ඩ් එක අපි කලෙක්ට් කරන වෙන බෑන්කුවල චෙක් සිස්ටම් දාන හැටි කූරියර්ට දෙන හැටි කියලා දෙන කොට මගේ දිහා හරිම තියුණු බෑල්මකින් බලාගෙන හිටියා..එයාටත් සිස්ටම් දාන්න පුලුවන්ද ඈහුවම මම ඉඩ දුන්නා.. බැන්කුවේ ඔරකල් ප්ලැට්ෆෝම් එක, ඉන්ටෙර්ෆෙස් එක වී බී , සිස්ටම් එක හදලා තිබුනේ ඉන්දියාවේ ඉන්ෆොසිස්ලා.. මේකි කල්පනා කරලා හොදට ඔප්ශන්ස් වරද්ද ගන්නේ නැතුව  හොදට කලා.. මමත් ඕඩී (අයිරා) වෙන චෙක් බොසාට දාලා ඈපෘව් කරන හැටි, අපේ වෙන බ්රාන්ච් එකකින් කතා කරලා අපේ බ්රාන්ච් අක්වුන්ට් එකක් ඕඩී කරොත් හරි, අපි අපේ වෙන බ්රාන්ච් එකක අකවුන්ට් එකක් අපි ඕඩි කරව ගත්තොත් හරි කොහොමද මැනුවල් ඈපෘවල්ස් ගන්නේ, ඒවා කොහේද ෆයිල් කරන්නේ, බැරිවෙලාවත් ඔය ෆොරීන් චෙක් එහෙම ආවම මොකද කරන්නේ, මේ සේරම අතැරියා පුලුවන් නම් අල්ල ගන්න කියලා..

ලන්ච් වලින් පස්සේ කෙල්ල කොලයක් අරගෙන ප්රොසෙස් එක ඩීටේල් ලියනවා මම බලාගෙන. හවස ඉවරවුනාම ඒක මට පෙන්නලා හරිද ඈහුවා..මමත් බලලා හරි කිව්වා..තව වෙන වෑඩ තියෙනව නම් කරන්නම් කිව්වම මම ලකුණු දාගන්නත් එක්ක "නැ ඔයා ගිහින් අද කරපු සිස්ටම් එක මතක් කර ගන්න” කිව්වම මේකි කෑශ් කවුන්ටර්ස් වලට ගිහින් සයිකො එක්ක චැට..අඩෝව් සයිකෝ උබට මම හු#$*$%*%$ කියලා මම හිත යට්රින් බනින්න ගත්තා…

වැඩ ඉවර වුනාම මේකි සයිකොට අනිත් අයට බායි කියලා යන්න ලේස්තිවුනා..මමත් බලන් හිටියා මගේ ලගට ඈවිත් බායි කියනකන්..කෝ නෑ මේකි මට නොකියම මාරැ වෙලා…

“හරි අපි බලාගමුකෝ...මමත් මාතර කොල්ලෙක් ඈ”...ක්වාටර්ස් යනකල් මම කල්පනා කරා.."ඒකිට කොල්ලෙක් නැ" ඈවිදින ගමන් සයිකො කිව්වා..."ඉතින් මට මොකෝ”….මම බැන බැන ගියා..අපරාදේ කරාටි කිව්ව නිසා සීනියර් එවුන් බැස්සෙ නෑ..වෙනදට අළුතෙන්ම එන කෙනාව දාන්නේ කෑශ් කවුන්ටර්ස් කවුන්ටර්ස් ගියාම එළියට එන්නේ කපල් වෙලා...ශික් බොසා මේක ක්ලියරින්ග් දාපු එක…දෙයියො අතට ගෙනත් දීපු දේ..පඩි ටෝක් හින්දා කෙළ වුනා..සය්කො නිකන් ලබ්බට කෝටු ගහලා වගේ..තඩි බඩයි කෝටු අතුයි..ඒ වගේද මම ස්විම්න් කරලා හැන්ඩියා වගේ ඉන්නේ..මේකිට ඇස් පේන්නේ නැද්ද මන්දා...මම හිත හිත ඈවිදිනවා..ඒත් මට මෙහෙමත් හිතුනා, එක්කො මට මොකෝ ඒකි මගේ කව්ද? ඒකිට සයිකො හොදනම් මට මොකෝ “අන් සැපතට ඊරිසියා කරන්න එපා" මම මටම් කියා ගත්තා..

වෙන කෙල්ලෝ ඔය අරැමෝසම් සෙන්ට් ගහගෙන ආවට මේකි ගාව තිබුනේ "ඕඩිකොලොන්" සුවද..මුලදි ඔරොප්පු පාට් එක දැම්මට ඒකී ආපූ දවසේ ඉදන් මගේ ලගටම වෙලා තමයි සිස්ටම් එකට චෙක්ස් එන්ටර් කරේ...ඒකී දැම්මෙත් ඉන්දියන් ගොත්පු ෆ්ලෑට් සෙරෙප්පු දෙකක්..කමක් නෑ..ඊලගට එන එකටවත් කොක්කක් ගහනවා කියලා මම හිතා ගත්තා..

අලුත් කෑල්ලගේ හොදම යාලුවා බවට සයිකො පත්වීම හේතුකොට ගෙන ලොකු එවුන් ඉතිරි කරපු මාස දෙක තුනක් පරණ කොට ටිකකුයි ඔල්ඩ් රිසර්ව් පහකුයි, ඩ්රයි  ජින්  දෙකක්, ලෙමන් ජින් එකකුත් අරෙගෙන පොඩි සාජ්ජයක් (හොද පොඩි..මස් තසිම් දෙක තුනක්...සොසේජස් පොඩි බේසමක්, බයිට් කිලෝ එකේ පැකට් දෙකක් තිබුනා වගේ මතකයි..) පටන් ගත්තා..මිල්ටන්ගේ "අවසර නැත මට", "ඉවුරු තලා" , "මටමෙන් ඔහුටද" , "මා නෙත් කැදැල්ලේ" කියනකොට වෙනදට වඩා සින්දුව සමීපයි කියලා හිතුනා...ක්ලැරන්ස් ගේ "මලට බඹරෙකු සේ" , "හද විලේ ඔබ පිපුණා", "සිහින ලොවක් දුටුවා මතකයි" කියන් කොට ඔල්ඩ් රිසව් එක්ක ආදරේ කලවම් වෙලා උතුරනවා.. මෙහෙම ෆුල් කික් එකේ ගියපු පාටි එකේ ග්රේශන්ගේ "හිම රේණු වෑටෙනා සීතෑලේ නෙත ගාව රදවා ආදරේ සුදු සේල සුලගේ පා කලේ" කියන කොටම "ඕක්ක්ක්ක්ක්" කියලා සයිකෝ හොටෙල් දාන්නගත්තා…ආතල් කුඩේ කුඩු..එකෙක් දුවනවා වෑලි ගේන්න..බලපුවාම සයිකෝ උඩ තට්ටුවේ ඉදලා පහලට එනකන් දාලා..තව එකෙක් දෙහි හොයනවා..සින්නෙක් සයිකොට හෙළ භාශාවෙන් අමත්නවා..මදැයි එකෙක්ට කෙල්ලෙක් සෙට්වුනොත් තනියම බොන එවුන්ටත් වාතේ…

කොහොම හරි පහුවෙනිදා බ්රාන්ච් එකට යනකොට සේරම දන්නවා සයිකො කට් වෙලා කියලා 'යකෝ මම  ප%$*යක් ඇරියත් මේ සේරම දන්නවනේ" සයිකෝට මළ පෑනලා....

                                                                                                                                                                                                                                                                        To be continued

                                                                                                                                                                                                                                                                        © පසන්..

                                                                                                    පින්තූර අන්තර්ජාලයෙනි..

බැන්කු ජීවිතේ - # 005

පොඩි එවුන් ව්දියට අපිට මුලින්ම සෙට් වෙන්නේ ගිණුම් අරින්න, චෙක් නිශ්කාශනය , ටෙලර් වැඩ වගේ දේවල්. මම ආසම ටෙලර් එකට මොකද හවස 3ට බොක්ස් එක බැලන්ස් කරන්න විතරයි තියෙන්නේ. හෙටට හිතන්න දෙයක් නෑ. දවසේ වැඩ ඉවරයි. අනෙක් හැම එකකම හෙටටත් හිතන්න දෙයක් තියෙන්වා. හැබැයි කැෂ් බොක්ස් එක අවුට් නම් හුටා. සල්ලි වැඩිද? අඩුද? කියලා බලලා වවුචර්ස් ආපහු බැලන්ස් කරන්න වෙනවා. සල්ලි වැඩිපුර දීලා නම් චාටර් කස්ටා හොයාගෙන ගිහිල්ලා ඉල්ලන් එන්න වෙනවා.

මේකත් බ්රාන්ච් එකේ වෙච්ච ටෙලර් කෙනෙක්ගේ රස කතාවක්, සාමාන්යයෙන් ජ0ගම ගිණුමක සල්ලි නැතුව චෙක් එකක් කස්ටමර් කෙනෙක් ගෙනාවොත් කළමණාකරුගේ අනුමැතිය ඇතිව ගෙවනවා. දවසක් කස්ටමර් කෙනෙක් චෙක් එකක් උස්සන් එනවා, අකවුන්ට් එකේ සල්ලි නෑ, කවුන්ටර් එකේ ඉන්න ටෙලර් කියනවා "මේක මැනේජර් මහත්තයාට පෙන්නලා අත්සනක් දාගෙන එන්න කියලා" මැනේජර්ට දුන්නම "ආර් ඩී" කියලා ලියලා දෙනවා.  ටෙලර් ගෙවනවා, හවස මැනේජර් දුවගෙන එනවා "මොකද ඔයා අර xxx ගේ චෙක් එක ගෙව්වේ" ටෙලර් කියනවා "ඉතින් මිස්ටර් දිසානායක ඔයා ගෙවන්න කියලා ඉනීෂියල් කරලා තිබුනේ" කියලා…”නෑ නෑ...මම එහෙම ලියලා දුන්නේ නැ...කෝ ගේනවකෝ චෙක් එක” ගෙන්නලා බෑලුවම හරි "ආර් ඩි" කියලා ලියලා තියෙන්නේ, බොසාට මල පැනලා ටෙලර්ට දෙහිකපනවා 'යකෝ ආර්. ඩී කියන්නේ “රිෆර් ටූ ඩ්රොවර්” (Refer to drawer) සින්හලෙන් “ආධායකයා විමසනු” ඒ කියන්නේ ගෙවන්න එපා, බොසා සද්දේ දානවා.. “ආ ඒකත් එහෙමද? මම හිතුවේ බොස් නමේ ඉනිශියල් කියලා ටෙලර් කියනවා, බොසාගේ නම රෝXX දිසානායක.

ඒ වගේම තමයි හෙළ බාෂාවෙන් කතා කරන් කස්ටමර්ස්ලා සෙට් වුනාම. ඉස්සර මගේ කස්ටමර් කෙනෙක් හිටියා කථා කරේ සින්හලෙන් "ආයුබෝවන් මහතානෙනි, මාගේ ගිණුමේ අයිරාව පවසන්න" කියනවා. 'මමත් අත අරින්නේ නෑ, හෙළයෙන් වනනවා, "ගරු විදාණපතිරණ මහතානෙනි, ඔබගේ ගිණුම රැපියල් එක් ලක්ශ දාහත්දහසක ධණ ශේශයක් පවතී. අගරු වූ චෙක්පත් නොමැත" කියලා.ඒ වෙලාවට ලස්සන කෙල්ලෙක් එහෙම බෑන්කුවට ඈවිත් මගේ ලග හිටියොත් හීමීට මාව මග හෑරලා යනවා. :-) මේවට වඩා රස කතා තියෙනවා එකින් එක පස්සේ දාන්නම්.

ඒ කාලේ මම ස්ලිම් එකේ මාර්කටින් එක්ක ඔස්ට්රේලියන් කම්පියුටර් සොසයිටි එකේ (ACS) එක්සෑම් කරන එක බොස් දන්නවා...මගේ බොස් කියනවා "මේ තමුසේ වගේ එකෙක් මේ වගේ කස්ටමර් සර්විස් රෝල් වල ටැග් ගැහෙන්න එපා අපරාදේ  , තමුසේ අයි ටී වගේ ඩිපාර්ට්මන්ට් එකකට යනවා කියලා”, මම ඇප්ලයි කරලා ජෙනරල් බෑන්කින් ඉදලා මම අයි ටී ඩිපාර්ට්මන්ට් (IT/EDP) එකට එනවා, එතන සම්පුර්ණයෙන්ම වෙනස් බෝල් ගේම් එකක්. ශිෆ්ට් එකට වැඩ, උදේ 6-2, දවල් 2-10 සහ රාත්රි 10-6 ශිෆ්ට් තිබුනේ. රැට බෑන්කුවේ ඩේටාබේස් එක ශට් කරලා බැකප් (Back-up) ගන්නවා, එතකන් ඒටීඑම්  (ATM) ටික වෙනම සර්වර් එකකට සම්බන්ද කරනවා, අර හොට් බැකප්, කෝල්ඩ් බැකප් කියන්නේ, ඩේටා බේස් එක වැඩකරන් අතරේ සහ නවත්තලා බැකප් ගන්න එක. රෑට ගන්නේ කෝල්ඩ් බැකප්. බැකප් එක ගන්නකම් එක්කෙනෙක් වැඩ කරනවා, ඊට පස්සේ පොර නිදා ගන්නවා, බැකප් එකෙන් පස්සේ අනිත් කෙනා වැඩ පටන්ගන්නවා. මුලු බ්රාන්ච් නෙට්වර්ක් එකම පහුවෙනිදාට වැඩකරන්න ලේස්ති කරන්න එක දෙවෙනියාගේ වගකීම, එන්ඩ් ඔෆ් ඩේ, බිගිනින් ඔෆ් ඩේ දාලා අකවුන්ට් එකක් වයසට යවන්නේ මේ ප්රොසෙස් වලින්. දවල් ශිෆ්ට් නම් ඉතින් බ්රාන්ච් වල එක එක අයි ටී ප්රොබ්ලම්ස් ට්රබල් ෂුට් කර කර, ඒටීඑම් වෑඩකරනවද, ලින්ක් ඩවුන්ද බලබල ඉන්න එක තමයි. මේක නෙට්වර්ක්, ඩේටා ප්රරොසෙසින් පෑත්ත සිස්ටම් ඩිවලොප්මන්ට් කියලා තව පැති තිබුනා.

මේකෙදි ඔය රෑට කොහේහරි බ්රාන්ච් එකක ඉලෙක්ට්රිකල් අවුලක් ගියොත් ෆෝන් එකෙන් ගොඩදාගන්න ඉලෙක්ට්රිශියන්ලත් නයිට් ශිෆ්ට් ඉන්නවා..උන් එක්ක ඉතින් රෑ තිස්සේ ෆිල්ම් බලන එකත් එතන චාරිත්රයක් වගේ, කරාටි ෆිල්ම්ස්, සයන්ස් ෆික්ශන් එව්වා, ලව් ස්ටොරි, ඩොකියුමෙන්ට්රිස් අතරේ ඉදහිට වැඩිහිටියන්ට පමණයි එව්වත් ගියා..හැබැයි එව්වා නම් ඉතින් සද්දේ නැතුව බැලුවේ..කරාටි ෆිල්ම්ස් වලනම් බිශූම්...ඩග්..බිශෑව්..වගේ සද්දේ දාගෙන ඈහුවට අර XXX ෆිල්ම් වල සද්දේ නැතුව තමයි බැලුවේ...මේ ඩිපාර්ට්පන්ට් එකේ ඩේටා සෙකියුරිටි ඒවා හින්දා කී කාඩ් නැතුව ඇතුලට එන්න බැ..දොර ගාව සිකුයුරිටි එකෙනුත් හිට්යා පොතක් තියාගෙන..ඉතින් බය නැතුව ෆිල්ම් හෝල් එකේ වගේ අපි ෆිල්ම් බලනවා..

කොහොමින් හරි ශිෆ්ට් වැඩ කරන ඒකයි රැට ෆිල්ම් බලන එකයි මට දිරෙව්වෙ නෑ......ඉතින් ඔය කාලේ අයි.ටී ඔස්තාර්ලා වැහි වැහැලා ඉතින් ලොකු ටැන්කියක පොඩි මාළුවෙක් වෙනවට වඩා පොඩි ටැන්කියක ලොකු මාළුවෙක් වෙන්න හිතලා මම  ආපහු බ්රාන්ච් බැන්කින් එනවා. ඔය කාලේ අපේ බ්රාන්ච් එකේ හිට්යා ටින්කර් බාස්ලා ගොඩක්, ඒකියන්නේ වැඩ නාගෙන,( වාහනේ කන්ඩෙම් වෙන්න හප්පගෙන ), කස්ටමර් ලට වාත වෙලා බොසාගෙන් කුණු බැනුම් අහලා පැය භාගේකට පස්සේ බොසාගේ රැම් එකේ මැච් බලන එවුන් (මේ කියන්නේ කොච්චර වැඩ අවුල් කරගත්තත් බොසා එක්ක ටක් ගාලා ශේප් වෙන එවුන් ගෑන). මම හිතන්නේ ඒ වගේ අය ඕනම ඔෆිස් එකක ඉන්නවා. එකම අවුල ටින්කර් බාස්ලා ඉන්නකොට අපි කොට අදින අලි වෙනවා. මොකද උන් අල කරන් වැඩ අපි ගොඩ දාන්නත් ඕන හැබයි අරැන් කිසීම පාඩමක් ඉගෙන ගන්නේත් නෑ.

මේ කාලෙදි මගේ ජීවිතයෙත් ලොකු වෙනස් කම් දෙකක් වෙනවා. එකක් සුනාමිය නිසා සේරම නැතිවෙන එක සහ මම මැරි කරන එක. දැන් කශ්ටිය හිනා වෙන්න එපා සුනාමිය දෙපාරක් සෙට් වුනා කියලා හොදේ..සුනාමිය කොච්චර කරදර දුන්නත් ඒකෙනුත් විනෝද වුන අවස්තා තිබුනා..වේලාවක් තිබුනොත් ඒවත් ලියන්නම්..මගේ වයිෆ් ඩිග්රි එකෙන් පස්සේ කාලයක් රජයේ බැන්කුවක වෑඩ කරා, මේකේ විශේශත්වය තමයි මම බදින්නේ ප්රපොසල් එකකින්..එයා වැඩිපුර සමාජ සේවයට කැමති සමාජශීලී මොරටුවේ ඇන්ග්ලිකන් කෙල්ලෙක්....දෙකක් දෑම්මට පස්සේ සින්දු කිව්වට,මම එහෙමට කැපී පේන සමාජශීලී චරිතයක් නෙමෙයි..බොරු රගපෑම් නැති අනුන්ට ලකුණු දමාගන්න දීපු කෙනෙක්.. හැබැයි වයිෆ් නම් හරිම සෝශල් කැපී පෙනෙන කැරැක්ටර් එකක්..සුනාමි අහුවෙලා සේරටම කෙල වෙලා අන්දොස් වෙලා හිටපු වෙලාවක ගෙනාපු එකට කැමති වුනාට වෙලාවකට මම ඉක්මන් වුනා වැඩිද කියලත් හිතෙනවා...ඔය "ඔපෝසීට්ස් ඇට්රැක්ට්" කියන එකට නම් ඉතින් හොදම උදාහරණේ තමයි අපි..කොහොමත් ඉතින් "ගිව් ඇන්ඩ් ටේක්" තියරිය මට ගැලපෙන විදියට "ගිවි ඇන්ඩ් ගිව්" කියලා හදාගෙන නිශ්ශබ්දව වැඩ කිරිමෙන් සාමය ආරක්ශා කොරගෙන තමාගේ ආරක්ශාව තමන්ම සලසාගෙන මම යහතින් කුලැටි ලෙස පවුල් ජීවිතේ දැනට ගෙනියනවා...අර එෆ් බී එකේ දෑක්කා විවාහයක් තියෙන්නේ කසාද සහතිකේ මත නෙවෙයි..ඒක ඈත්තටම ඕන වෙන්නේ දික්කසාදයක් සදහා පමණයි කියලා.මට හිතෙන්නේ ඒක ඇත්ත….

මේ විදියට ගලාගෙන ගියපු ලාන්කීය බෑන්කු ජීවිතයට සමුදීලා මම විදෙස් ගත වෙනවා. එහේදීත් ඉතින් බැන්කුම තමයි

                                                     To Be Continued…………..

                                                   © පසන්, අප්රේල් 18, 2019.

පින්තූර ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙනි…

බැන්කු ජීවිතේ - # 004

සමහර දවසට රෑට පාඩම් කරන්කොට බඩගිනි වුනාම කන්න මැගී ක්ෂනික නූඩ්ල්ස් ගෙනත් තියෙනවා...පානුත් ගේනවා..ඉලෙක්ට්රික් කෙට්ල් එක ගහලා නූඩ්ල්ස් හදලා කනවා..අපේ බැන්කින් කරපු එකා කියනවා පත්තරේක තිබුනා කියලා රටඉදි කැවම නිදිමත වෙන්නේ නැ කියලා..ඉතින් ඕක අහලා අපිත් රටඉදි කිලෝ එකක් ගෙනල්ලා කනවා..වෙනසක් නැ වෙනද වෙලාවටම ප්ලේන් ලැන්ඩ් කරනවා වගේ ඔලුව පොතට වැටෙනවා..ACS කරපු නිසා බ්රාන්ච් එකේ හැම එකාම හිතුවේ මම පට්ට කොම්පුටර් වැඩ්ඩා කියලා ඉතින් හැම මගුලකට මට කතා කරන්වා..මමත් ඉතින් බොරැවෙන් IT ජීවිතේ ගෙනියන්න ගත්තා....ගොඩ්දාගන්න බැරි ඒවා අයි. ටී එකට කතා කරලා ෆෝන් එකෙන් ට්රබල් ශුට් කරනවා..අපේ ඉන්ටනෙට් තිබුනේ මැනේජර්ට විතරයි..මම බොසාගේ කොම්පියුටරේ හදපු වෙලාවක (IP Address) අයි පී එක ගත්තා (172.16.1.52) ඊට පස්සේ බොසා නැති වෙලාවට මගේ කම්පියුටර් එකේ අයි පී එක මාරුකරලා ඉන්ටනෙට් යන්වා..සින්හල සින්දු ඩවුන්ලෝඩ කරනවා..ප්රොක්සි බයිපාස් කරලා..ඒ දවස් වල හිටපු ක්රිකටස්ලගේ ෆොටො, මැච් ස්ටැට්ස් බලනවා..වොල් පේපර් එක තිබුනේ  වෙස්ට් ඉන්ඩීස් ටීම් එකයි ලන්කාවේ ටීම් එකෙයි පින්තූරයක්..ඒ දවස් වල අයි ටී පොලිසීස් නුත් එච්චර තද නෑ..අනික මාකටින් කැම්පේන් ඕරගන්යිස් කරලා….,රෙකොඩ් රැම් අස් කරලා..කස්ටො එක්ක ක්රිකට් මැච් ඔර්ගනයිස් කරලා, ගෙට්ටු දාලා හිටපු නිසා හිතහොද බොස් සහ හිතකැත සීනියර් එවුන් අපි ගැන ටිකක් භක්තියෙන් හිටියේ.  තනියම කට්ට කාගෙන අපේ පොඩි සෙට් එක වැඩ කරාට අන්තිමට අපිම ක්රෙඩිට් එක දුන්නා සීනියර් එවුන්ටත් "අපේ කළමනාකරැගේ දැක්ම, මගපෙන්වීම මත XX අයියා,YY අයියා, zz අයියා ප්රමුඛ QQ අක්කාගේ උපදෙස් මත හා පළාත් කලමනාකාර තුමාගේ ආශීර්වාදය මත ඉතා සාර්තකව මේ කටයුතු කීරීමට ලෑබීම අප මහත් අගය කොට සලකන අතර උත්සවයෙන් පසු සන්ග්රහ සදහා ඔබ සැමටත් අරාධනා කර සිටිමි”. කිව්වම සීනියර් සෙට් එකේ කට කනේ..ඔය වෙනකොට බාර් එකත් පොඩි අපි අල්ලලා..ඉස්සර ගල් අරක්කු දීපු බාර් එක අපිට දැන් දෙන්නේ "ඕල්ඩ් රිසර්ව්” බොසා එක්ක රීජනල් මැනේජර්ටත් පොඩි සන්ග්රහ වෙනම සෙට් කරනවා ෆ්රරයිඩ් චිකන්, බීෆ් ස්ටූ,  ඌරෑ තෙල් කෑලි, මික්ස් රයිස් එක්ක ග්රාන්ට්, බැලන්ටයින් වගේ බෝතලයක්...ඕවට ඉතින් ගොටු සීනියර්ල එහෙමත් සෙට් වෙනවා..අපි ශේප් එකේ මාරැ වෙනවා..සේරම ඕර්ගනයිස් කරේ උන් , වැඩ කරේ උන් කියලා උන්ටම ලකුණු දාගෙන බැට් කරන්න අපිම පිච් එක හදලා දෙනවා..එහෙම හිටපු සීනියර් එවුන් තාම ලන්කාවේ සමහර ඩොටේ බ්රාන්ච් වලට වෙලා කටු කනවා අපි රට රටවල ගිහිල්ලා පදින්චි වෙලා ඉන්නවා..මොකද වැඩ කාරයට බොරැ බෑ බොරු කාරයට වැඩ බෑ..අන්තිමට වැඩ බැරි එවුන් මාට්ටු වෙන නිසා..      

අලුතින් ගියපු කොල්ලො කෙල්ලො සේරම මුල් අවුරුදු දෙක තුන හොද කට්ටක් කනවා. ඕක දරාගන්න බැරි එවුන් කොහොමත් හැලෙනවා, ඕක කායික මානසික දෙපැත්තෙන්ම එන දෙයක්. ඔය වගේම තමයි නාකි සීනියර් මැනේජර් ලා බ්රාන්ච් විසිට් ආවම, ඉස්සර එකෙක් හිටියා පොරක් ඌට කියන්නේ "පිට සොමියා" කියලා ආවම කෙල්ලොන්ගේ හැට්ටෙට වෑහෙන්නේ නැති පිට අතගානවා. පොර එන දවසට කෙල්ලො සාරි පොටෙන් පිටවහගෙන ඉන්නේ. බැරිවෙලාවත් පිට ඇරිලා තිබුනොත් පොරට මල් හතයි. හැමවෙලාවෙම ඔතාගෙන ඉන්න බැරි කෙල්ලෝ අපිට කියනව "මේ සොමියා මේ පැත්තට එනවා නම් කියපන් ඈ", මට නම් "හා" කිව්වට අමතක වෙනවා. ඉතින් කෙල්ලොන්ගෙන් කුනු බැනුම්, "බලපන් සොමියා පිට අතගැවා නෙමේයි පිට කෑවා යකෝ, තොට නම් කියලා වැඩක් නෑ, වල් ඌරා". සොමියගේ තරහව යන්නේ අපේ පිටින්. ඔය වගේමයි හිටි හැටියේ නාකි සෙකට්රිලා අපි වගේ පොඩි කොල්ලොන්ගේ අතින් අල්ලගෙන කතා කරන්න. ලගින් යනකොට එහෙන්මෙහෙන් තට්ටු දාන්න එහෙමත් පටන්ගන්නවා.

ඉස්සර හිටියා 40ක් විතර වෙන අක්කා ඇන්ටි කෙනෙක් සාරිය අදින්නේ නේවල් එකෙනුත් (බුරීස් එකෙන්) අඩියක් විතර යටට අපි වගේ පොඩි එවුන් එක්ක කතා කරන්න හරි ආසයි..කතා කරන්නෙත් ටේබල් එකේ හේත්තු වෙලා එතකොට සාරිය තව පහල..ඉස්සර කොල්ලො කියන්නේ එයා ටොයිලට් යන්නේ සාරිය උස්සලා නෙමෙයි පහත් කරලා කියලා.. දැන් තේරෙනවනේ කොච්චර සාරිය පහලටද ඇදලා තියෙන්නේ කියලා...බ්රාන්ච් එක ගාවින් කාර් එකෙන් බැහැලා..බුදු සරණයි පැටියෝ කියලා හස්බන්ඩට උම්මා දීලා එන අක්කලා සමහර වෙලාවට ඉන්නේ අපේ පිට උඩ..දවසක් බ්රාන්ච් එකේ කීපදෙනෙක් කස්ටමර් කෙනෙක්ගේ මළ ගෙදරක ගියා හවස තුනෙන් පස්සේ මම ක්ලියරින් එකට වෙලා චෙක් දානවා කට්ටිය කවුරෑවත් හිටියේ නෑ. අර 40ක් විතර වෙන අක්කා ඇන්ටි ආවා ස්ටෑම්ප්ස් බෑලන්ස් කරන්න පුලුවන්ද අහගෙන බලෙන්ම වගේ. එයා විනාඩි 20කින් විතර ගියා එදා මම හෑමෝම යනකන් ඉදලා වටේ පිටේ පිහිදාලා, හිස් ෆයිල් එකක් කැඩුනු සිපර් එක ඉස්සරහින් තියාගෙන ගෙදර ගියා. කමක්නෑ එයාගේ අසහනේ හරි දුරු වෙන්න ඈතිනේ කියලා හිතහිත. ඔහොම අයත් ඉන්නවා බොර දියේ මාළු බාන.එදායින් පස්සේ කවුරුත් නෑති තෑන් වල මම ඉන්නේ නෑ මොකද මෝහිණී නෙමෙයි රෝහිණී බෑල්ම දාන නිසා..මේවට වඩා අතිශයින් වෑඩිහිටියන්ට පමණයි අවස්ථා තිබුනා, 18+ ෆෝරම් එකක් දෑම්මොත් දාන්න පුලුවන් විතරක් ඒවා..මේ වගේ ෆෝරම් වලට මේ ඈති.. ;-)

යාළු ෆිට් එකට එකට කාගෙන, කරට අතදාගෙන උන්නු එවුන් අතරේ හිටිගමන් ඈවිල්ලා ටච් දීලා යන මේ වගේ ඈන්ටිලාව අපිට වෙන්කරලා අදුරගන්න බෑරිවුනේ නෑ...අපිත් ඉතින් ක්වාටස් එකේදී පොඩි සෙට් එක වෙන වෙනම අපෙන් උන් ගන්න ඈති කියලා හිතන ආතල් ඈනලයිස් කරනවා අපේ සයිකෝ ඩයල් එකත් එක්ක..මෙහේ වගේ ඔය අතින් ඈල්ලුවත් අන් වෙල්කම් ඈඩ්වාන්සස් (Unwelcome advances)  / සෙක්ශුවල් හෑරෑස්මන්ට් (Sexual Harrasment) කියලා නඩු දාන එකේ අපිව අල්ලපු විදියට අපි නඩු දෑම්මනම් උසාවියේ පදින්චි වෙලා තමයි ඉන්න වෙන්නේ….

පොඩි එවුන් ව්දියට අපිට මුලින්ම සෙට් වෙන්නේ ගිණුම් අරින්න, චෙක් නිශ්කාශනය , ටෙලර් වෑඩ වගේ දේවල්.

                                                                        To be continued………..

                                                                                                    © පසන්, අප්රේල් 16, 2019.

                                                                                      පින්තූර ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙනි...

කෙසේ වැටුනත් නැවත නැගිටිමි...නියත වශයෙන්ම...

”දෙදහස් හතරේ දෙසෑම්බර් 26”...

දවස් පහම වෑඩ කරලා,ඒකෙත් දවස් දෙක තුනක් රෑ එක දෙක වෙනකල් බීලා ,අමාරෑවෙන් ශේප් වෙලා ඉතිරි දවස් වල පාඩම් කරලා, සිකුරාදට ඈදුම් ටිකත් බෑග් එකේ දාගෙන ක්වාටර්ස් එකෙන් එලියට බහින්නේ නිදි අකවුන්ට් එක ඔවර්ඩ්රෝ කරගෙන. ගෙදර ඈවිත් ශර්ට් වල කොලර් ටික අතින් හෝදලා වොශින් මෑශින් එකට දාලා සිකුරාදට නිදාගන්නේ සෙනසුරාදා උදේ 4 හමාරට එලාම් එක තියාගෙන..සෙනසුරාදා උදේ පහට මාතරින් ඒ/සී බස් එකකට නූපේ හන්දියෙන් ගොඩවෙන්නේ නිදි එකවුන්ට් එක ටිකක් හරි ක්රෙඩිට් පෑත්තට දාගෙන දෙයියනේ කියලා කටකපල නිදා ගන්න බලාගෙන තමයි...මට මුලින්ම තියෙන්නේ (ACS) ක්ලාස් එක බම්බලපිටියේ..හවසට SLIM මාර්කටින් ලක්ශ්මන්ස් බිල්ඩින් එකේ..බස් එකේ සෑපට නිදිදෙව්දුව බදාගෙන නිදාගෙන හිටපු මම අවදිවෙන්නේ මොබයිල් එකේ කරදරේට..”හෙලෝ”..”පුතේ ගෙදර එන්න එපා, අපිට කරදරයක් නෑ..කෑළණියේ නෑන්දලගේ ගෙදර යන්න, එන්න එපා"..කතා කරේ අම්මා මම ඈයි කියලා අහන්නත් කලින් ලයින් එක කට් වුනා..මේ මොකක් ගෑනද කියන්නේ..පොල්ලෙන් ගෑහුවා වගේ මම ඈහෑරුනා...වීදුරෑවෙන් එලිය බෑලුවම දෑක්කේ ලයන් පබ් එක..තාම ගල්කිස්ස...ආපහු ගෙදරට කෝල් එකක් ගන්න ට්රයි කරා..ලයින්ස් බිසී...බස් එකත් ටිකක් විතර කලබලයි..දෑන් දෙහිවල YMBA එක ගාව...මම එතනින් බෑස්සා...මිනිස්සු දුවනවා,අඩනවා, "මුහුද් ගොඩගලලා" ඒ අතරින් කවුදෝ කියනවා මට ඈහුනා..පිස්සු පොරක්...තාමත් ලයින්ස් බිසී..මම කෑළණියේ නෑන්දට කෝල් කරා...ඒත් නෙට්වර්ක් ඩවුන්...මෙතන මොන හරි අවුලක් තියෙනවා..මම පාර ක්රොස් කරලා මුලින්ම හම්බවුන මාතරට යන ලේලන්ඩ් තඩියක එල්ලුනා...මිනිස්සු පාර පුරාම...මොකක් හරි විනම්බෑසියක් වෙලා තමයි..මේ ෆෝන් පොලොවේ ගහන්න හිතෙන්වා..ඕන වෙලාවට කනෙක්ශන් නෑ..

වේගෙන් ගාලු පාර දිගේ ආපු බස් එක මොරටුවේ අලුත් පාරට දෑම්මා...එතකොට මම මුහුද දිහා බෑලුවා..වෙනදා උදේ වරුවට නිසන්සල මුහුද සෑරවෙලා, රළු වෙලා..ගල්වෑටිය උඩටම එනකල් රෑළ..බස් එක අලුත් පාරේ මෑදක් එනකොටම මුහුද අයිනේ තිබුන ගෙවල් කඩාගෙන මුහුද පාරට ආවා...කෑඩුන ගෙවල් වල, කඩවල, ලී මෝල ව්ල සුන්බුන් අස්සෙන් මිනිස්සුන්ගේ විළාප හඩ ඈහෙන කොට මම බස් එකෙන් පෑන්නා...බස් එකේ සේරම ආපහු මොරටුව පෑත්තට දුවන්න ගත්තා...මට අම්මා, තාත්තා, සීයා...මාතර ගෙදර මතක් වුනා...මොරටුවට මෙහෙම නම් මාතරට මොනව වෙලා ඈත්ද? පොත් ටික විසිකරපු මම පානදුර දිහාට දුවන්න ගත්තා..තාම මුහුදු වතුර ගාලු පාර පුරාවට..වතුර වෑඩි වුනොත් පීනනවා..ගෙදර අය මෑරිල නම් මමත් මෑරෙනවා..එක් කෙනෙක් හරි ඉතුරෑ වෙලානම් එයා වෙනුවෙන් ජීවත් වෙනවා..මොරටුවේ ඉදන් කළුතරට මම දුවනවා පෑයකින්..කදුලූ බේරි බේරී  වේගෙන් දුවන මාව මුස්ලිම් අන්කල් කෙනෙක් එයාගේ තෑපෑල් නයින්ටියේ දාගෙන ඈවිත් නාගස් හන්දියෙන් ඈරලවනවා...ගාලු පාරම පොලීසියෙන් වහලා.."ආපහු යන්න මල්ලි, තව රෑල්ලක් එයිද දන්නෑ, ඒක නිසා මාතර යන්න එපා" සාජන් කෙනෙක් මට කිව්වා..එතකොටත් ඈතුලෙන් මෑරිලා හිටපු මට පිටින් මෑරෙන එක කොහොමත් එකයි..මම ආපහු දුවන්න ගත්තා රට ඈතුලෙන් හරි මාතර යනවා... 

පොල්හේනේ සර්ෆ් බෝර්ඩ් එකක් අරන් මුහුදේ ඈතට ගිහිල්ලා මෑරෙන්න ගියපු මම හෑමදාම බුදුන් වදින්න ගත්තේ ඒක ජීවිතේට පාඩමක් කියලා දුන්නා හිතාගෙන......මගේ කාඹරේ බුදු පින්තූරෙට පහනක් තියලා..හදුන් කූරක් ගහලා පිලිවෙලට කරනන පටන්ගත්තේ කවද හරි ආසන්න කර්මයක් වශයෙන් සිහිවෙන්න..බුදුපහන නිවලා හදුන්කූර තියෙන්න අරිනවා.ඩිම් ලයිට් එකත් එක්ක සුවදවත් කාමරේ හිත ගත දෙකම සනසනවා..සතියක ඕවර්ඩ්රෝ වෙච්ච නිදි අකවුන්ට් එක ටිකක් හරි රිකවර් වෙන්නේ සතිඅන්තේ දවස් දෙකේ විතරයි..හරියටම සුනාමියට සති එකහමාරක් වගේ..බුදුන් වෑදලා නිදාගත්ත මම රෑ එකපාරටම අවදිවෙනවා...හුස්ම ගන්නත් අමාරුයි...කාමරේ පුරාම පිච්චෙන ගදක් එක්ක දුමෙන් පිරිලා..ඩිම් ලයිට් එකෙන් මට පේනවා බුදු පින්තූරේ පිච්චෙනවා...එදා කාගිල්ස් එකෙන් ගෙනාපු මහත හදුන්කූර බුදුපින්තුරේ ඈතුලට වෑටිලා...පින්තුරේ පිච්චෙනවා...මම මේසේ උඩ තිබුන වතුර වීදුරෑව අරන් පින්තූරෙට දෑම්මා..."පටස්"...සද්දයක් එක්ක පින්තූරේ වීදුරෑව පිපිරෑවා...සද්දේ මොකද බලන්න අම්මත්, තාත්තත් කාඹරේට ආවා...."අනේ දෙය්යනේ" අම්මා  බයවෙලා බුදුපින්තූරේ දිහා බලාගෙන හිටියා...තාත්තා මූකුත් කිව්වේ නෑතුව බුදු පින්තූරේ පරිස්සමට ගලවලා දොර ඈරලා එලියෙන් තිබ්බා..මම කෑඩුනූ වීදුරෑ කටු අහුලන්න ගත්තා…

සුනාමියට සතියක් වගේ තියෙද්දී ආච්චි අම්මා ලිස්සලා වෑට්ලා මාතර ඩොක්ට සිල්වගේ වොර්ඩ් එකට ඈඩ්මිට් කරනවා...නරක කාළයක් තමයි ගෙවෙන්නේ මට බෑන්කුවෙත් හුස්මගන්නත් බෑරි වෙන්න වෑඩ සෙට් වෙනවා..පොඩි පොඩි කෑපිලිත් නෑතුවාම නෙමෙයි.....ඔය කාලෙම මම මගේ සල්ලිත් බෑන්ක් එකේ ලොන් එකකුත් දාලා ටොයොටා කොරොනා AT 170 එකක් අරගන්නවා...තාත්තගේ ඩයිහට්සු කියුරෝ එකට වඩා ඒකේ පෙනුම හොදයි....නොම්බරේ 18-9112..”චහ් බලන්නකො නොම්මරේ එකක් 9 අන්ක 13 හරිම අසුභයි”..ආච්චි බලන්න එන හෑමෝම කියනවා..”ඔයා වෑඩිය ඩ්රයිව් කරන්න එපා..පාරේ යන්කොට පරිස්සමින් යන්න..බෑන්කුවේ කල්පනාවෙන් වෑඩ කරන්න”..අම්මා මන්තරයක් වගේ කියවන්න ගත්තා..."නරක කලට සතහට පෑමිනෙන වෙහෙස...එදුරෑ නොවෙයි කළකම් ඵලදෙවා මිස”..කොළඹ ඉදන් මාතරට දුවන මගේ හිතේ මේවා එක එක ආපහු මතක් වෙන්න ගත්තා...අපේ ගෙවල් තිබුනේ මුහුදට මීටර් සීයක් විතර දුරින්..කොල්ලො එක්ක එක්තුවෙලා මුහුදේ පනින එක තරම් වෙන දෙයක් මට තිබුනේ නෑ..ඒත් මුහුද කියන්නේ කවදාවත් තේරෑම් ගන්න බෑරි, විශ්වාස කල නොහෑකි...අපූර්ව අමුතු තෑනක්...මුහුදු රස්සාවේ යන කිසිම කෙනෙක් යන්නේ ආපහු එන්නම් කියල නෙමෙයි...යන්නම් කියල විතරයි..

උදේ පහට ගෙදරින් ආපු මම පෑරෑළිය, අම්බලන්ගොඩ පහු කරන්න ඈත්තේ හතහාමරට අටට විතර සුනාමිය එන්නේ නමයට..මොකක්දෝ වාසනාවකට මම මරණයෙන් බේරෙනවා...කළුතරින් පටන් අරගෙන, ඈල්පිටිය, අකුරෑස්ස හරහා මම ආපහු මාතර එනකොට හවස හයයි...උදේ ගෙදරින් ගිය මට හවස එන්න ගෙදරක් නෑ...ආච්චිව සිල්වා හොස්පිටල් එකේ පළවෙනි තට්ටුවට ගෙනියලා මොකද එතන ඈළ දිගේ මුහුදු වතුර ඈවිත් යටවෙයි කියන බයට..මගේ කාරෙකේ අම්මලා ආච්චි බලන්න ගියපු නිසා ඒක බේරිලාඅ0ක 9ත් 13ත් මිත්යාව බොරෑකරා හෑබෑයි හේතුඵළ දහම නම් සත්යයක් වග ඔප්පු වුනා...…විසාලා මහනුවරට අන්ත වටපිටාවක් තිබුනේ..යන්න පාරක් නෑ..පාර හරහා වෑටුන ගස්, වාහන, ගෙවල් වල සුන්බුන්..බාගෙට යටවුන මළමිනී..මළමිනී වගේ ඉන්න ජීවමාන මිනිස්සු නෑතිවුන ළමයි, බිරිද, ස්වාමියා හොයනවා..අඩනවා...පිස්සුවෙන් වගේ ඈවිදිනවා..මම ගෙදර බලන්න යන්කොට බලන්න තිබුනේ ගෙදර සෑකිල්ල විතරයි...තාත්තගේ කියුරෝ එක එහා ගෙදරට වතුර පාර නිසා ගහගෙන ගිහින් තිබුනා..ඒකේ රෝදෙක හිරවෙලා ඔලුව පොඩිවෙලා පොඩි කොල්ලෙක්ගේ මරණයක්..කාරෙක ලගම තිබුන අඹගහේ යට ඈස් ඈරගෙන මෑරුණ නොදන්නා ගෑණු කෙනෙක්...මුහුදු වෑලි ඈස් දෙකේම පිරිලා..කට ඈදවෙලා..ලොකූ දුකකින් මෑරිලා වගේ මට දෑනුනේ..පොල්හේනේ නාන්න ගියපු කෙනෙක්ද දන්නේ නෑ...පාරදිගේ මුහුද දිහාට එනකොට හුගක් මළසිරුරු අස් කරලා.ඒත් අතරින් පතර සුන්බුන් වලට යට වෙච්ච මිනිස්සු...සමහර තෑන්වල අවයව නෑති කවන්ධ විතරයි....ළමයි දෙන්නෙක් එක්ක නෝනා මෑරුණූ ප්රසන්න ගේ තිබුනු තෑනට වෙලා ඉකිගහා අඩනවා..හිස් බෑල්මකින් එන සුමිත් අය්යා මම දෑක්කේ මේ වෙලාවේ.."අක්කා නෑතිවුනා මල්ලි" "පොඩි එකා අන්තිම මොහොතෙත් එයාව අතෑරලා නෑ..කොහොම හරී පීනන්න බලලා...ඒ වතුරේ පීනන්න බෑ මල්ලී..කොන්ඩේ ගහක පෑටලුනාම පොඩි එකාට අම්මා අතෑරිලා" සුමිත් අය්යා පොඩි කොල්ලාගේ ඔලුව අතගගා කියවනවා..සුමිත් ගේ පොඩිවුන්ට පීනන්න පුලුවන් මාලුන්ට වගේ..අම්මා අල්ලගෙන පීනන පොඩි එකා මට මෑවිලා පෙනුනා..”උඹට බුදුවෙන්න දෑම්ම බෑ..නියත විවරණ වලට කල් තියෙනවා..උඹේ අම්මාට උඹ ණය නෑ”..මම හිතින් කියෙව්වා...පොඩීවුන් දෙන්නා සුමිත් අය්යාව තදින් අල්ලාගෙන.."පව් අම්මා නෑති උන්ට අප්පා කවර කල” අය්යා කොහෙද යන්නේ..."දන්නෑ මල්ලි" කියලා හිස් බෑල්මකින් සුමිත් අය්යා යන්න ගියා..සුනාමිය මිනිස්සු සේරම එක කුළකෙකට ලඝු කලා...සල්ලි, තත්වේ, නම මේ සේරම සුනාමිය අරන්ගියා...සල්ලි හින්දා මනුස්සකම් අමතක වෙච්ච..බොරෑ තත්ව මේන්ටේන් කරපු අයත් ඒ එක්කම මෑරිලා ගියා. සමහරෑන්ගේ මරණ පවා හම්බවුනේ නෑ..පොලොවේ පයගහලා මනුස්සකම තිබුන අයට නෑතිවුනේ හෞතික සම්පත් විතරයි..කෑඩුන ගෙදර දිහා බලපු මම ආපහු හොස්පිටල් එකට ගියා..මාළතී අක්කා අඩාගෙන හොස්පිටල් එකට ආවා බන්ධුතිලක් අය්යා එතකොට වෑඩකරේ ඌරුබොක්ක හොස්පිටල් එකේ...ඈම්බියුලන්ස් එකකින් ආච්චිව එහෙට ගෙනගියා..ඒ මිනිස්සු ඒ වෙලාවේ මට පෙනුනේ දෙවිවරෑ වගේ..ලොකු අම්මගේ චාමර අය්යා, ඉශාර අය්යා, ලොකු තාත්තා සුනාමිය දවසේම කොහොම හරි මාතර ආවා..මගේ හොදම යාලුවා සෂිමාල් බයික් එකකින් මාතර ඈවිත් තිබුනේ මගදිගට පොලීසියත් එක්ක රන්ඩු වෙවී...මාතර මෑනේජර් මට රිලීෆ් ක්වාටර්ස් එක දුන්නා..තාවකාළිකව ඉන්න...සුනාමියෙන් දවස් ගානක් යනකන් මට කන්න පිරියක් තිබුනේ නෑ...නිදාගන්න නිදිමතක් තිබුනේත් නෑ...නිදාගත්තත් දුකෙන් මෑරුණ ගෑණු ළමයා පේන්නගත්තා..කෑම කන වෙලාවට ඔලුව පොඩිවෙලා මෑරණු පොඩි කොල්ලාගේ ඈදවුන මූණ මතක් වුනා...මගේ දිහා ඈස් ඈරගෙන මෑරිලා හිටපූ නාදුනන ගෑණූ කෙනාත්..ඔළුව පොඩිවෙච්ච කොල්ලත් මට  කාළයක් යනකල් හීනෙනුත් පේන්න ගත්තා..කාගේ කවුද කියලා දන්නේ නෑති කීදාහක් එහෙම මෑරිලා ඈත්ද? ..

රජයෙන් දුන්නත් මුකුත් ගත්තේ නෑ..මොකද අපිට වඩා අවශ්ය මිනිසුන්ට ඒවා දෙන්න ඕන කියලා හිතුව නිසා..ට්රොමා (trauma) කවුන්සලින්, තෙරපි නෑතුව අපි දුක දරාගෙන ජීවිතේ එක්ක ඔට්ටු වුනා..මම තාත්තත් එක්ක රෙන්ට් එකට ඉන්න ගෙවල් හෙව්වා..ඔය අතරේ මම කඩුවෙල සෙරන්ඩිබ් පාර්ක් එකෙන් ගෙයක් ගන්නවා...ඒකට හේතුව සීයත්, ආච්චිත් එයාලගේ ගෙදර කෑඩුන එකට හිටියේ හරිම දුකකින්...ජීවිතේ අන්තිමට මරණේ තියන්නත් ගෙදරක් නෑ කියලා කිව්වම මම කිව්වා ”නෑ අපි මෙහෙන් කොළඹ යමු කියලා”..ලෙඩ වෙලා හිටිය ආච්චි සුනාමියෙන් පස්සේ ටික කාලෙකින් අපිව දාලා යනවා..දෙවෙනි ලෝක යුද්දෙත් සටන්කරලා ඈවිත් ගුරෑවරයෙක් වෙලා ජීවිතේ අරඹලා..උගන්වන අතරේ කෑම්පස් ගිහින් ප්රින්සිපල් කෙනෙක් වෙලා ළමයි තුන් දෙනෙක් හදලා, රටට ලෝකෙට ණය නොවී ගෙවල් හදාගෙන ආඩම්බරෙන් හිටපු සීයත් ආච්චිත් නෑතිවෙලා මාස ගානකින් අපිව දාලා යන්වා..මම ගත්ත කඩුවෙල ගෙදරට යන්න ඒ දෙන්නටම බෑරි වෙනවා..අන්තිමට මරණේ තියෙන්නෙත් රෙන්ට් එකට හිටපු ගෙවල් වල..මගේ ජීවිතේ පරමාදර්ශී චරිත දෙක මට නෑතිවෙන්නේ..ඒ අය මට අවශ්යම මොහොතෙදී...ලෝකේ හෑටි හරි පුදුමයි.."වෑටෙන වෙලාවට ඈතුලෙන් ශක්තිමත් වෙන්න".. සීයගේ වචන මගේ හිතේ රෑව්දෙන්න ගත්තා..."ධම්මෝ හවේ රක්ඛති ධම්මචාරී"..ආච්චි හෑමදාම කිව්වේ ඔය කතාව..මගේ හිතේ කොනක පොදිගෑහිලා නරක් වෙලා තිබුන දුක කියන්න හිටියේ අහන්න හිටියේ මගේ ආච්චි අම්මා විතරයි.."මෑටිල්ඩා  ගජවීර" සීයගේ "ඩොලා" නෑදෑසනුහරේට "ඩොලි අක්කා" දෙවෙනි පරම්පරාවට "මාතර ආච්චි" මට නම් මගේ මුලු ලෝකෙම වුනේ අම්මගේ අම්මා...මගේ ලෝකය කෑරකුනේ ආච්චි අම්මා වටකරගෙන...ඈත්තටම ආච්චි අම්මා වයසට ගියත් බොනික්කෙක් වගේ හිටියේ..."ඩෝල්" කියපු සීයා කාළයත් එක්ක  "ඩොලා" කියනකොටත් මම දෑක්කේ ආච්චි අම්මගේ සුන්දර හිනාව... ඒ හිනාව ඒ සුවද කවදාවත් ආපහු දකින්න විදින්න වෙන්නෙ නෑ...ඒත් ඒ ආදරේ හෑමදාම මාව බලාගන්නවා...කාළයක් දුකෙන් මෑරුණු කෙල්ලත්..ඔළුව පොඩිවෙච්ච් කොල්ලත් මගේ නින්ද හොරාගන්නවා...මම ආච්චිව මතක් කරලා නිදාගන්නකොට පරණ හදුන්කූරෑ සුවද හීනෙන් වගේ මට දෑනෙනවා...ඉස්කොලේ ඩෙඩ්ලයින් වල ස්ට්රෙස් එකට,”හෙඩ්ස්පෙස්", ස්ලීප් තෙරපි යන පොඩි කොල්ලො දෑක්කම මට මගේ තෙරපි ඒක වෙච්ච ආච්චි අම්මව ආදරෙන් සිහිවෙනවා..

සීයා ආච්චි නෑතුව තාත්තත් අම්මත් කඩුවෙල ගෙදර ඉන්න කෑමති වෙන්නේ නෑ..මම කඩුවෙල ගෙදර ඩබල් ගානකට විකුණනවා..සීයාගෙන් ලෑබුන පන්නරයත් ආච්චිගෙන් ලෑබුන දරාගෑනීමත් නිසා ජීවිතේ කොනක ඉදන් ආපහු පටන්ගන්නවා..2004 දී සුනාමිය නිසා සේරම නෑතිවෙලා ඈදන් හිටපු ඈදුම විතරක් ඉතුරෑ වුන මම 2014දී බටහිර ඔස්ට්රේලියාවේ 4X2 එකක් අරගෙන අම්මලත් ස්පොන්සර් කරලා ගෙන්න ගන්නවා..අල්ලපු ගෙදර එකාව දන්නේ නෑති..සින්හල වචනයක් ඈහෙන්නේ නෑති පර්ත් අම්මලට අල්ලන්නේ නෑ..."මෑරෙන්න ඕන ඈහෑලගහ වත්තේ කෑරකොප්පුවේ, ඈගේ ඈට පස් වෙන්න ඕන ලන්කාවේ මාතර පොලොවට" නොවදිනා වෑදුම් වෑන්දත් ඒ දෙන්නා ලන්කාවට යන්වා... සුනාමි ඈවිල්ලා අවුරුදු දහයක් ගතවෙලත් සුනාමියෙන් පස්සේ පටන්ගත්ත දිවිල්ල මම තාම දුවනවා...ඒත් කවදා හරි මම ලන්කාවට එනවා සදහටම නවතින්න..

                                                     © පසන්, පර්ත්. දෙසෑම්බර් 26, 2015.

පින්තූර ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙන්,

ඊශ්රායලයේ ආරම්භය - විකල්ප කෝණයකින් බැලීමක්..

මේ ලියමනේ අභිප්රාය රෝමාණුවන් විසින් එළවාදැමූ අවතැන්වූ යුදෙව්වන් නැවත ශුද්ධවූ නගරය කෙරේ ආගමණය ගැනවත් ඩේවිඩ් බෙන්ගුරියොන්ගේ දේශපාලනික වශයෙන් ඊශ්රායලය නිර්මාණය කිරීම ගැනවත් කීම නොවේ.1948දී ස්වාධීන දේශයක් වශයෙන් ඇමෙරිකාව සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සන්විධාණය පිලිගත් නමුත් ලොකයේ රටක් වශයෙන්  ඊශ්රායලය ස්ථාපිත වූ "සය දින යුද්දය" හා ඉන් අන්තුරුව ඇතිවූ බල අරගලයන් සැකෙවින් දැක්වීමයි.. ඊශ්රායලය රටක් වශයෙන් දින හයකදී ගොඩ නැගුනද අද දක්වාම ස්තිර වූ සාමයක් එහි නැත. පෙරවදනක් ලෙස සැකෙවින් ඉතිහාසය මෙසේය..

දහ නම වන සියවසේ මැද ඇරඹි "යුදෙව් ව්යාපාරය"  ලොව පුරා විසිරී පැතිරී සිටි යුදෙව්වන්ට පලස්තීනයටත් ශුද්ධ නගරය වූ ජෙරුසලමටත් පැමිනීමට ආරාධනා කල අතර යුරෝපයේ, රැසියාවේ, ඇමෙරිකාවේ සහ මැද පෙරදිග යුදෙව් ජනයා රැළි වශයෙන් පලස්තීනයට පැමිණියේය. දහසය වන සියවසේ ඔටෝමන් අධිරාජ්යය සමයේ සිට අරාබි ජාතිකයන්ගේ අයිතියක්ව තිබූ පලස්තීනය, බ්රිතාන්යය පාළණයට නතුවුයේ පළමු ලෝක සන්ග්රාමයෙන් පසුවය. 1917දී බැල්ෆොර් සම්මුතියට අනුව බ්රිතාන්යය විදේශ ලේකම් ආතර් ජේම්ස් බැල්ෆෝර් යුදෙව් ජනාවාසයක් ඇරඹීමටත් එයට නෛතික හා පරිපාළණ අයිතීන් ලබා දීමටත් ලිඛිතව පොරොන්දු විය. එනමුත් රැළි වශයෙන් ඇරඹි යුදෙව් සන්ක්රමණිකයන්ගේ පැමිනීම පලස්තීන අරාබීන්ගේ දරැණූ පහරදීම් හමුවේ අඩපණ වූ අතර බ්රිතන්යයන්ද සිය පොරොන්දු පහසුවෙන් අමතක කරන ලදී..මේ සියළු සන්සිද්දීන් ලොකයාගේ අවධානයෙන් පහසුවෙන් ඉවත්වී ගියේය.. 

දෙවැනි ලෝක යුධ සමයේ නාසි වද කදවුරැ නිසා නිසා යුදෙව් වරැන්ගේ ජාතික සිහිනය කෙරේ ලෝ වාසීන්ගේ අවදාණය යොමුවිය. මහා බ්රිතාණ්යය පලස්තීන ප්රශ්නය එක්සන් ජාතීන් වෙත යොමුකොට නිදහස් වූ අතර 1947දී එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා සභාවේ සම්මතවූ යෝජනා අ0ක 181 ප්රකාරව පලස්තීනය රටවල් දෙකකට වෙන් කරන ලදී. එක් රටක් අරාබි ජාතිකයන්ටද අනෙක යුදෙව්වන් සදහාද වෙන්විය..එම යෝජනා සම්මතයෙන් පසුදිනම ප්ලස්තීන සටන් කරැවන් ඊශ්රායලයට පහරදුන් අතර ඊශ්රායලයද සිය නිදහස උදෙසා සටන් වැදීම ආරම්භ කලේය..

1948දී පළමුව ඇතිවූ මෙම සටනේදි පලස්තීන හිතවාදීන්,ඉරාකයේ,සිරියාවේ, ඊජිප්තුවේ සහ ට්රාන්ස් ජෝර්දාන් අරාබි සටන්කරැවන් පරදා තමන්ට ලැබුනු කොටසටත් වඩා 30% ක බිම් ප්රමාණයක් අල්වා ගැනීමට ඊශ්රායලය සමත් විය. එනමුදු ජෙරුසලමේ ශුද්ධ නගරය ජොර්දානුවන් අතට පත්විය..මා ඉතා අගයන ජෝරදානු ෆීල්ඩ් මාර්ශල් "හබිස් මජාලි" ගේ සන්ග්රාමික ක්රමොපායන් හමුවේ ඊශ්රායලයේ සුපිරිම වැඩකරැවන් (පසුකලෙක ඊශ්රයල අගමැති වූ ශැරොන් වද ජීවග්රහනයෙන් අල්වා ගන්නා ලදී) පසුබැස්සේය..1970දී පලස්තීන කළු සැප්තැම්බරය සාර්තක ලෙස මැඩලුයේද මජාලි විසිනි. පසුකාළීනව ඊශ්රායලයේ පැත්තෙන් මාගේ සිත්ගත් චරිතයක් වන මොඩෙචායි "මොට්ටා" ගර් ශුද්ධ නගරය වූ ජෙරුසලමේ බටහිර බිත්තියේ ඇති "ටෙමපල් මවුන්ට්" හෙවත් දේවස්තානයේ පාදම නැවත අල්ලාගනුයේ 1967 වසරේදීය..දේවස්තානයේ පාදම අසල වැලපෙන ඊශ්රායල කොමාන්ඩෝ සෙබළු තිදෙනාගේ ඡායාරැපයද යුද ඉතිහාසයේ සුවිශේශී ඡායාරැපයකි. කෙසේවතුදු 1948 න් පසු ඊශ්රායලය රටක් වශයෙන් ලොවපුරා පිලිගැනිනි..

දෙවැනි අරාබි- ඉශ්රායල යුද්දය ඇතිවනුයේ 1956 දීය එහිදීද ජයග්රාහී ඊශ්රායලය සාමකාමී කාළයකට එළඹ සිටියද දෙවරක් පරාජයෙන් වියරැ වී සිටි අරබී පාළකයින් ඊශ්රායලය ලෝක සිතියමෙන් අතුගා දැමීමට පිඹුරැපත් සකසමින් සිටියහ. ඊජිප්තුවේ ජනපති ගමෙල් අබ්දුල් නසාර් විසින් කරළියට ගෙන ආ "පැන්-ඇරබිසම්" එනම් "කුමන රටක සිටියද ජාතියක් වශයෙන් අරාබිකරයම එකතු විය යුතුබව" ජාතිවාදී ගොණුවීමක් දක්වා පෑතිරැනි. බ්රිතාන්යයන් සූවස් ඇලෙන් එලවා දමා එය ජනසතු කොට ප්රබළ චරිතයක් බවට පත්වූ නසාර් ඊශ්රායලයට එරෙහිව අනෙකුත් අරාබි ජාතීන් සමග කදවුරැ බැදීමට පටන්ගති.ඊශ්රායලයට නැගෙනහිරින් පහරදීමට සිරියාවටද, ඊශ්රායලයේ නාවුක ගමනාගමනය අඩාල කොට ටිරන් සමුද්රසන්දියේ සිට රතු මුහුද දක්වා අවහිර කිරීමට ඊජිප්තුවද, ඊශ්රායලයේ ප්රධාන ජළ සැපයුම වූ ජෝර්දාන් ගඟ අවහිර කිරීමට ජෝර්දානයද පිඹුරැපත් සැකසීය..

1967 වසරේ මැයි මස ඊජිප්තු හමුදා සිනායි අර්ධද්වීපයේ රොද බදින්නට විය, ඒ සමගම ඊජිප්තු ජනපති නසර්ගේ බලවත් විරොධය හමුවේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සහන හමුදාවන් එම ප්රදේශයෙන් ඉවත්විය. මෙම සහන හමුදා 1957 සිට ඊශ්රායලයට අනවශ්යය අරාබී මැදිහත් වීම් වලින් ආරක්ශාව සැලසූ අතර ඔවුන්ගේ ඉවත්වීම වක්රාකාරයෙන් "ඊශ්රායලයේ ආරක්ශාව ඊශ්රායලය සතු බවට" ලෝක ප්රජාවේ ඇගවීමක් මෙන් විය. 1967 වසරේ මැයි මස 22-23 දෙදින් ඊජිප්තු නාවුක හමුදා ටිරන් සමුද්රසන්දිය අවහිර කල අතර ඊශ්රායල අගමැති ලෙවි එශ්කොල් මහා බ්රිතාන්යයට, ඇමෙරිකාවට හා එක්සත් ජාතීන්ගේ සන්විදානයට උදව් ඉල්ලා ආයාචනය කලේය. තැලෙන යකඩය උඩ පැන තලන්නට ඊජිප්තු ජනපති නසර් ජෝර්දානයේ හුසේන් රජු සමග යුධ ගිවිසුමක් අත්සන් කල අතර එම ගිවිසුම් ප්රකාරව ජෝර්දානු හමුදා ඊශ්රායල දේශසීමාවේ රැස්වන්නට විය. සිරියානු හමුදා ගෝලාන් කදුකරයේ ස්ථානගත වූවේය.

"අපගේ මූලික අරමුණ ඊශ්රායලය සහමුලින්ම විනාශ කිරීමයි, ලෝක සිතියමෙන් ඉශ්රායලය අතුගා දැමීමයි" ජනපති නසාර් අරාබි ජාතීන් හමුවේ ශපථ කලේය. පසුකලෙක ඊශ්රායල අගමැති වූද පලස්තීනය කෙරේ සාමයේ දැත දිගුකලාවූ යිට්ශැක් රාබීන් ඊශ්රායල හමුදා ප්රදානියා විය. ඔහුගේ දෙවැනියා වූයේ ඊසර් වෙයිස්මාන්ය. ඊශ්රායලයේ ආරක්ශක ඇමති වූයේ ආක්රමණශීලී මෝශේ දයාන් ය..මෝශේ ගේ බිරිද හා ප්ලස්තීන සටන්කාමී යසර් අරෆත් ගේ නැන්දනිය අතර වූ අපූරැ මිතු  දම ලේඛක ඇන්තනී ඩේවිඩ් විසින් මනාව ඔහුගේ "ඉම්ප්රොබරබල් ෆ්රෙන්ඩ්ශිප්" කෘතියේ දක්වා ඇත, මේ හා සමානව ලන්කාවේ කොටි නායක රහීම් හා කැප්ටන් කොතලාවල අතර තිබූ මිතුදමද මුද්රිත කෘතියකින් නොවූවද බ්ලොග් අවකාශයේ දක්වා තිබේ..

ඔපරේශන් ෆෝකස් වෙතින් නැවත හමුවෙමු…

                                                                                                                  මතු සම්බන්දයි….

                                                                                     පින්තූර ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙනි...

                                                                                        © පසන්,  නොවැම්බර් 10, 2016.

ප.ලි.  - මේ පරණ ලියමනකි...කාළීනව වැදගත් කමක් ඇතිවූ නිසා මුදාහැරීමට සිතුනි..

ගෙඹි තරැණයා සහ ගෝණුසු මහත්මා…

ගෙඹි තරැණයා සහ ගෝණුසු මහත්මා…

මේ කතාව ඔර්සන් වෙල්ස් කියන ඇමෙරිකානු චිත්රපට අධ්යකශ වරයාගේ ප්රියතම උපමා කතාව..ඔර්සන් වෙල්ස් කියන්නේ "සිටිසන් කේන්", "මැක්බත්", "ඔතෙලෝ", "ද අදර් සයිඩ් ඔෆ් ද වින්ඩ්" වගේ ලෝක පූජිත ෆිල්ම්ස් කරපු කෙනා.  ඔන්න කතාව මෙහෙමයි, එක කාළෙක ගඟක් අසබඩ සිටියා කඩවසම්, පරෝපකාරී ගෙඹි තරැණයෙක්..ඕනැම කෙනෙකුට ඕනැම වෙලාවක උදව් කරන්න මේ තරැණ ගෙම්බා කිසිවෙලාවක පස්ස ගැහුවේ නැ. උගත් කමත් යහමින් තිබ්බ සාමාජීය, දේශපාළනික මධ්යස්ත මතවාදයක් දරපු අවන්කවම හොද ගෙඹි තරැණයෙක්..

මේ ගෙඹි තරැණයාගේ පදින්චියත් විවිධ අදහස්, මතිමතාන්තර, ආගමික දර්ශණ අගයන "මල්ටි කල්චරල්" එහෙමත් නැත්නම් "එත්නික් මොසැයික්" ඒත් නැත්නම් "එත්නික් ඉන්ක්ලුසිව්" ගඟක් ගාව..ඔන්න නිකමට ඔය ලඟපාත ගඟක් හිතාගන්නකෝ..දවසක් අනෝරා වැස්ස..ගඟ දෙගොඩතලා ගලනවා...ගෙම්ඹාත් මම වගේ පට්ට ස්විමර්..එගොඩට පීනනවා..මෙගොඩට පීනනවා..එක වැඩයි..මේක ඉතින් දෛනිකව කරන ව්යායමයනේ…

පීනන කොට මෙන්න ගෙඹි තරැණයාට පේනවා එගොඩ ගොඩේ ඉන්න ගෝණුසු මහත්තයා..ගෝණුස්සාගේ පරණ රෙකොර්ඩ්ස් නම් අන්තිමයි..ගෙම්ඹාගේ යාලුවො නම් කිව්වේ ගොණුස්සා දැක්කද නොදැක්කා වගේ මාරැ වෙයන් කියලා..මනුස්සකමට රෙද්ද ඉස්සුවත් අරි&* එකා ගෝණුස්සා...ඒ වුනාට ගෙම්ඹා මනුස්සකමට හිනා වුනා..මළාට හිනාවෙන්නැති ගෝණුස්සා කට පුරෝලා හිණාවුනා..ගෙඹි තරැණයා දිගටම අනෙක් ගොඩට ස්විම් කරා..ආපහු එන්කොටත් ගෝණුස්සා එතනම් ඉන්නවා ගඟ දිහා බලාගෙන..ගෙම්ඹාටත් උප්පත්තියෙන් ආපූ යහසිතුවිලි නිසා ඉතින් කිව්වා "සුභ උදැසණක්" කියලා..."ගූඩ් මෝනින් ටූ යූ බට් අ ශිට් මෝනින් ටූ මී" ගෝණුස්සා සුපුරුදු කඩු ලොකු ලයින් දාලා කෝට් එක හදා ගත්තා.."ඇයි ප්රශ්ණයක් ද?" ගෙම්ඹා සුපුරුදු උණුවෙන හිත එලියට දැම්මා. "යෙස්, මයි වයිෆ් ඉස් ඉන් ද අදර් සයිඩ්, ඩියු ටු ද වෝටර් ලෙවල්ස් අයි කාන්ට් ගෝ දෙයාර්" ගෝණුස්සා කඩුව වනනවා...මේ ගෝණුස්සා සමලින්ගිකයා හැබැයි ලෝකෙට පේන්න එහා ඉවුරේ තව සමලින්ගික ගෝණුස්සියෙක් එක්ක ඉන්නවා..හැබයි රැට රැට හෙලිකොට්ටර් බත්කූරෙක් ගෙන්නගෙන දෙනියවත්තේ සාළයා පැටියා  බලන්න යනවා..

ඔයා ගෝණුස්සිත් මහාචාර්යය කිව්වට කුණුකාණූ කැම්පස් එකේ ජෙන්ඩර් ස්ටඩීස් කියලා මගුලක් ඇටෙව්වට වෙන කරපු මගුලක් නැ..ගෝණුස්සටම ගැලපෙනවා..මොකෝ ගෙදරක ගිහින් හුරතල් කරන්න ළමේක් ඉන්නවැ නෑනේ..ඔය හොර ඩීල් එකක් දාලා..කාවයියො, ගප්පියො, ඩප්පියො ටිකක් වටකරගෙන ගඟ වටේම් විනාස කරපු එක තමයි මේ ගෝණුස්සා කරේ..යස අගේට ජෛව විවිධත්වය හදාගෙන ආපූ එකෙක්ට "මඩ කරියා, හොර ගෙඩියා,වෑන් කාරයා” කියලා එලවලා තමයි මේ ගෝණුස්සා ඉන්ටර්නැසොනල් විදියට ගේම දෙන්න ගත්තේ.. මේව දන්න නිසා ගෙම්ඹත් ඉතින් හිනා වෙලා මාරැ වෙන්න හැදුවා…

"හියර් යන්ග් ලැඩ්..මාව එගොඩට ගෙනියනවකෝ" ගෝණුස්සා ගෙම්ඹාට කිව්වා.."පිස්සුද ලොක්කා ඔයා අනිනවනේ, මට බෑ..” ගෙම්ඹා වැඩේට කැමති නෑ..මූ එක්ක ගිහිල්ලා නිකන් තියෙන් පු*& ටින්කිරි ගාගන්න වුනොත්..ඒත් ඉතින් හිත හොද අම්මන්ඩි හැමදාම බඩින් වගේ අපේ ගෙඹි තරැණයාත් කාගෙවත් දුකකදී කර අරින එකෙක් නෙවෙයි..ඒක හින්දාම ටින්කිරි පාරවල් නම් අඩුවක් නැතුවම ලැබුනා..රෑ තිස්සේ කැ& කාළ හිටපු ගොණුස්සාත් අතෑරියේ නැ.."පික්ෂුද ගෙඹි මල්ලි, එහෙම වුනොත් දෙන්නම මැරෙනවනේ, අනික ජාත්යන්තරේත් අපි එක්ක ඉන්න මේ වෙලාවේ අපේ මෝරල් කොම්පස් එක හරියට තියාගන්න ඕන, එතිකල් වෙන්න ඕන, වගවීම හා වගකීම් යන සන්කල්ප වලට අලුත් අරැතක් දෙන්න ඕන" එම්බසියෙන් ආපු කොලේ දිහා හොරෙන් බලපු ගෝණුස්සා ගෙම්ඹ ගෙ නාඹර පුම් එක දිහා බලාගෙන කියලා දැම්මා..

මොනවා වුනත් ඉතින් තාත්තගේ පැත්තෙන් ගෙම්ඹලා පරම්පරාවෙන් ගෝණුස්සන්ට චන්දෙ දුන්නේ..ඒ කාළේ ගෝණුසු මාක් එක ගහලා පොල්පිත්තක් දැම්මත් ගෙම්ඹලගේ ආතලගේ, මුත්තලගේ, කිත්තලගේ, කිරිකිත්තලගේ ඉදන් චන්දේ ගෝණුස්සන්ට දුන්නේ..මේ කැ$% කන එකාට ඉස්සරනම් ගෝණුසු පක්සේ වැදගත් මහත්තුරැ හිටියේ, දැන් මේකේ ඉන්නෙම නපුන්සක හොරැ…එහෙම කියලා ගෙම්ඹාගේ අම්මා දොස්මුරේ දානවා..ගෙම්ඹා උපදින්නත් ඉස්සර හන්දියක් හන්දියක් ගානේ ඇටවල්ලෝ මැරුවා කිව්වට ගෙම්ඹට නම් ඔය වගේ අත්දැකීමක් කවදාවත් තිබ්බේ නෑ..කමක් නැ තාත්තා ගැන හිතලා ගෙම්ඹා ආපහු ගෝණුස්සාගෙන් මෙහෙම අහනවා "ඔයා ඇත්තටම අනින්නේ නැ නේද? වෙනසක් බලාගෙන එහා ගොඩට එකපාරක් ගෙනියනවා, හැබැයි වචන වෙනස් කරන්න එපා, පොරොන්දු වෙන්න ඔයා අනින්නේ නැ කියලා?”

“නෝ..නෝ..නෑ..නෑ..ගෑණී පල්ලා දිවුරනවා..එක දවසක් ඔය ගෝනුස්සිගේ අතින් වත් අල්ලලා නැ” ගෝණුස්සටත් ඉතින් මේ වෙලාවේ හැටියට කොහොම හරි ගොඩදාගන්න එපැ..ඉතින් පඹයෙක් හිටියත් ඌටත් වදිනවා..ගෙම්ඹටත් වදිනවා....හා..හා..හරි හරි එහෙනම් නගිනවකෝ..පිටට...පස්ස අත්ගාන්න බෑ හාද?..එහෙම කිව්වම ගෝණුස්සගේ කට කනේ..සික්...පොන්&% ගෝණුස්සෙක් කරේ තියන් ගිහින් රටේ ලෝකෙට කොහොම මූණ දෙන්නද? එහෙමත් ගෙම්ඹට හිතුනා..

ගෝණුස්සත් කරේ තියාගෙන නාඹර ගෙඹි තරැණයා ටික ටික ගඟ මැදට ආවා..එක පාරටම ගෙම්ඹාගේ පිට සීතල වෙලා වගේ ගියා..වැඩේ තේරැණ ගෙඹි තරැණයා ගෝණුස්සා දිහා බැලුවා...'මොන %*&ත්ත්ක්ද උඹ කලේ? පොරොන්දු වුනා නේද අනින්නේ නැ කියලා" ගෙම්බා ඇහුවා..."මොනව කරන්නද? ඒ මගේ පුරුද්ද, ඒක ඉතින් අපේ හැටි තමයි"  කියපු ගෝණුස්සා සැඩපාරේ ගහගෙන ආපු ලී කොටයක් උඩට පැනලා යන්න ගියා..

විස ටික හිමිහිමීට පිට දිගේ යනකොට ගොණුස්ස එක්ක එකට පොටො එකක් ගහපු එකෙක් දැක්කත් මාරැ වෙන්න කියලා යාලුවෝ කියපු හැටි ගෙම්ඹට මතක් වුනා..අවුලක් නැ ගෙම්බොන්ගේ මතක දවස් හතයි..වතුර යටට වැටෙන ගෙඹි මළසිරැර දිහා බලාගෙන ගෝණුස්සා හිනා වුනා..මොනවා වුනත් ආවේනික ලක්ශණ කවදාවත් වෙනස් වෙන්නේ නෑනේ..විදින්න ඉපදිච්ච ගෝණුස්සා විදිනවාමයි...එක පාරට සැඩපාරට ලී කොටේ ගැස්සිලා ගඟට වැටුනු ගෝණුස්සත් ගන් වතුරේ අවසන්ගමන් ගියා..බොරැවටත් ඉතින් වැඩි ආවුසක් නෑනේ..

ඉතින් මගෙන් අහන්න එපා මොකක්ද මෝරල් ඔෆ් ද ස්ටෝරි කියලා, මොකද ඒක මට මතක නැ..ඔයාලා හොයාගත්තොත් බොරැවට අවුරැදු ගනන් කැ ගහන්න එපා..ඔප්පු කරලා පෙන්නලා මටත් කියන්න හොදේ…

                                                                 © පසන්,  අප්රේල් 24, 2019.

පින්තූර ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙනි...

බැන්කු ජිවිතේ - # 003

මැදින් පටන්ගත්තට මගේ බැන්කු ලයිෆ් එකේ මුල ගැන ඒතරම් කියන්නේ නෑ, ඒකත් මේ දවස් වල සැගවුන ක්රයිසිස් පිට යන නිසා..මොකද ඒ මම ඉගෙනගත්ත සල්ලි හම්බකරපු තැන..මේ දවස් වල නම දාලා අනවශ්යය ප්රසිදිදියක් ඒකට හොද නැතිනිසා...ඒ වුනාට ආරම්භය මෙහෙමයි..

මම මුලින්ම බැන්කුවට තේරිලා ඉන්ඩක්ශන් කාලේ HR එකේ අපිට ට්රේනින් කරපු අයට කිව්වා මාව බැන්කොක් හරි සින්ගප්පුරු හරි ලග බ්රාන්ච් එකකට දාන්න කියලා, කිව්වා වගේම ට්රේනින් ඉවර වෙනකොට මාව මොරවක බ්රාන්ච් එකට දාලා. මොරවක කියන්නේ මාතර ඉදන් කිලෝ මීටර් 50ක් විතර දුර, පාරවල් අවුල් නිසා පැය දෙකහමාරක් තුනක් විතර යන ගමනක්…ඒ කාලේ දැන් වගේ අඩියෙන් අඩිය බැන්කු නෑනේ. අනිත් බ්රාන්ච් එක තියෙන්නේ දෙනියායේ. මම කොල්ලා කාලේ ගැටබරු පෙරහැර බලන්න ගිහිල්ලා වාහනය කැඩුන නිසා යාලුවොත් එක්ක මොරවක් ඉදන් දෙනියායට පයින් ගිහිල්ලත් තියෙනවා, ඉතින් මම හිතුවා මේ මොන අලයක්ද, තනියම බ්රාන්ච් එකට යනවා කියලා. ඒක නිසා මම ෆර්ස්ට් ඇපොයින්ට්මන්ට් එකට තනියම ගියේ මොරවකට. අපරාදේ කියන්න බැ නියම පොට් එක. ක්වාර්ටස් තිබුනේ සින්හ ෆර්නිචර්ස් එකේ උඩ. කාමර 3ක් තිබුනා, දෙන්නෙක් එක කාමරයක ඉන්නවා…ලන්කාවටම පායන කාලයක් හින්දා වතුර කපලා, උදේට නැගිටලා ඇදුම් අයන් කරලා හොදට ඇදගෙන ටවල් එක බෑග් එකට දාගෙන ටුත් බ්රශ් එක සාක්කුවේ දාගෙන බ්රාන්ච් එකට යනවා මෝටරේ දාගෙන මුන සෝදගන්න. බස් එකේ තමයි යන්නේ වැඩිම හෝල්ට් දෙකක දුර, හැබැයි කාටහරි "ගුඩ් මෝනින්" කිව්වොත් ඒක ඒ මිනිහගේ බෑඩ් මොනින් එකතමයි. මොකද දත් මැදලා කට සෝදලා ඉන්න එකක්ය. සතුටින් සමාදානයෙන් ගෙවුන ඒ ජීවිතයේ සතුට, දුක, වලි, ආතල් සහ කස්ටො එක්ක ගියපු ට්රිප් ගෑන කවදාහරි පොතක් ලියන්න ඕන, " ක්වාටර්ස් රසකතා කියලා"    

බැන්කුවට යනකොට මම වෙජිටේරියන්. ඊට ඉස්සර බිජු වෙජිටේරියන් ඊටත් ඉස්සර පෙස්කටේරියන් මේකත් දැනගෙන ඉන්ටවිවි පැනල් එකේ ලේඩි කෙනෙක් ඇහුවා මොකද වෙජිටේරියන්? කියලා මේ වෙජිටේරියන් ෆෑශන් එකක් වෙන්න ඉස්සර, මම කිව්වා "බිකෝස් මයි මම් ඈන්ඩ් මයි ග්රෑන්ඩ් මම් බෝත් ආ වෙජිටේරියන්" කියලා, එතකොට මේ ලේඩි කියනවා, “ සේම් හියර් අයි ඔන්ලි ඊට් මීට් ඉෆ් ඉට්ස් බීන් කුක්ඩ් බයි ද සර්වන්ට්, සම්ඩේස් ශී ඔන්ලි කුක්ස් එග්ස්”  කියලා.මේක අහපු අනිත් හිටපු ජෙන්ට් (AGM එකෙනෙක්) කියනවා "යා යා අපිත් එහෙමයි ගෙදර මස් ඉව්වොත් විතරයි කන්නේ" කියලා. මොකද ගෙදර ඉව්වේ නැත්නම් අල්ල්පු ගෙදරින් මස් කන්නද, මට හිතුනා අනේ සන්සාරේ කියලා, මුන් වෙජිටේරියන් ගෙදර මස් නැතිදවසට පමනයි. 

රහමෙරින් තොර වෙජිටේරියන් හිටපු මගේ දුරාචාරී ජීවිතේ ඇරබුම තමයි බැන්කුව, අපි පොඩි සෙට් එක ක්වාටර්ස් එකෙන් යනකොට උදෙන්ම ලග තියෙන කඩෙන් උණු උණු කොලකැද බොනවා, දහයට විතර සුපිරිසිදු එළ කිරි එකක් ගහනවා, හරියටම දවල් දොලහට දවල්ට කනවා හුගක් දවසට කුකුල් මස්, අලතෙල් දාලා පරිප්පු තෙම්පරාදුව. හරියටම දොලහට කනනිසා කෂ්ටිය කිව්වේ මුන් ටික නම් ඉස්සර හාමුදුරැවරැ සෙට් එකක් වගේ කියලා, ඊට පස්සේ හවසට එනකොට 5855 (බාර් එකේ අකවුන්ට් නම්බර් එක.) බාර් එකෙන් “ගල් අරක්කු” බොතලයක් ගේනවා බැන්කුවේ සීනියර් එකෙක්. ඉතින් ජුනියර් අපි බයිට් වෙවි බොනවා. දවසෙම පෝශණය ඉවරයි. මේක තමයි සතියේ දවස් පහකම වෙන්නේ. බාර් දෙකක් තිබුනා දෙක වෙන් කර ගත්තේ අකවුන්ට් නම්බර් එකෙන්. අනිත් බාර් එක 1063 වගේ මතක. දෙකෙන්ම අවුරුද්දට බෝතල් හම්බ වෙනවා. තේ ෆැක්ටරි වලින් තේ හම්බවෙනවා. පෙටා, චැතම් ස්ට්රිට්, සිටි, මරදාන සහ අනෙකුත් බ්රාන්ච් වලත් මේහා සමානව ෂර්ට්, බෝතල් සහ හෑම්පර්ස් හම්බ වෙනවා, ට්රේඩ් සර්විසස්, කෝපරේට් ෆය්නෑන්ස් තව වෑඩ්යෙන් හම්බවෙන ඩිපාර්ට්මන්ට්.

නිකන් දුන්නත් ඉතින් හෑමදාම බොන්න බෑනේ..අනික "ගල් අරක්කු" කියන්නේ ලාභම එක වයින් ස්ටොර්ස් කාරයත් අරැට දෙන්නේ ලාබ මගුල..ඕක බොන්න ගියාමත් බීල ඉවරවුනාමත් ගදේ බෑ.. ඇගට අමාරුවක් නම් නෑ ඒත් මුල් ශොට් දෙක තුන දාගන්නේ නාහේ වහගෙන ඇස් පියාගෙන...මෙච්චර කට්ටක් කාලා බොන්නේ මොන අහවල් එකකටද කියලා හිතුනා..මාත් එක්ක හිටපු අනිත් ජුනියර් එවුනුත් ටිකක් අද්යාපනයට බර මීටර් එවුන්...අපි ශේප් එකේ ක්වාටර්ස් එකේ පාඩම් කරන්න ගත්තා..අනිත් සින්නොත් මුකුත් කිව්වේ නෑ..අපි ඉතින් උන් කියන දේවල් අහගෙන ශේප් එකේ හිටපු නිසා..මුල් දවස් වල ටිකක් බරේ මොකද මුනුත් බීලා සින්දු කියලා ආතල් ගන්න එවුන් නෙමේ..අර බාර් වල ඉන්න ලොකු අශෝක වීදුරැ වල කටකපලා ශොට් දෙකක් දාලා කරටි කඩාගෙන ගොරොද්දෙ ඇද ඇද නිදා ගන්න සෙට් එක..අපි තමයි ඉතින් ගිටාර් එක ප්ලේ කරලා ක්ලැරන්ස්ගේ සින්දු, මිල්ටන්ගේ සින්දු, කැලිප්සෝ කියල උන්ටත් බොන එක ආතල් එකක් කරගන්න පුරුදු කරේ….ඉතින් අපි හැලුනම මුලින් ටිකක් බර බරේ..අපිත් ඉතින් තරහ කරගන්නේ නැතුව ශේප් න්යායෙන් කෑම කාබරේ පාඩන් කරන්න ගත්තා..ලොකු එවුන් ටික (ප්රොෆෙශනල් බෙබාලා) කාබරේකට වෙලා ගල් බෝතලේ බීලා "මල්ලිලා කොටයක් තියෙනවා" කියලා බුදියන්වා..අපි රෑ එක දෙක වෙනකන් ඉතින් පාඩම් කරනවා..තුන් දෙනා විශයන් තුනක් පාඩම් කරන්නේ..එකෙක් IBSL එකේ බැන්කින් එක්සෑම් කරනවා…මම ස්ලිම් එකේ මාර්කටින් සහ ACS (ඕස්ට්රේලියන් කම්පියුටර් සොසයිටි එකේ) ..අනිත් එකා එච් ආර් සහ සය්කොලොජි කෝස් එකක්…රස්නේ දවසට අපි බැල්කනියේ පුටු තුනක් දාගෙන පාඩම් කරනවා.. බැල්කනියේ ඉන්න කොට අපිට අහල පහල ගෙවල් පේනවා රෑ 12න් පස්සේ ගෙදරක කාමරේක ලයිට් එකක් දැම්මොත් අපේ පාඩම එතනින් ඉවරයි.. ඇයි ලයිට් එක දෑම්මේ කියලා එක එකා උපකල්පන දෙනවා..ඒවා ඉතින් කාටවත් කටක් ඇරලා කියන්නවත් මේ වගේ තැනක ලියන්නවත් පුලුවන් ඒවා නෙමෙයි..තුන්දෙනා ගෙන් එකෙක්ට වත් කෙල්ලෙක්වත් නැතිනිසා පුදුමාකාර ඒවා තමයි කියන්නේ..මේවා අහලා සයිකොලොජි එකා නිගමණය කරා අපිට තියෙන්නේ සුව කල නොහැකි කාම රෝගයක් කියලා..ඌට බැන බැන අපි නිදාගන්න යනවා.. ක්ලැරන්ස්ගේ "මගේ පැල්පතේ මා අදුරේ වෙලී මා..ගයමී මෙසේ”....සින්දුව කියකිය…

සමහර දවසට රෑට පාඩම් කරන්කොට බඩගිනි වුනාම කන්න මැගී ක්ෂනික නූඩ්ල්ස් ගෙනත් තියෙනවා...

                                                         To be continued………..

                                                          © පසන් , අප්රේල් 16, 2019.

පින්තූර ගත්තේ මෙතනින් අන්තර්ජාලයෙනි...