සංග්රාමයෙන් තොරවූ සෞභාග්යයක් වෙත්ද?

නුතන පරපුරේ චින්තකයන්ගේ ප්රහර්ශයට පත්වූ ප්රහර්ශයට ලක්කල මතයක් වූයේ "සංග්රාමිකව ලබාගත් කිසිවක් නැතයි" යන මාතෘකාවයි. සත්යවශයෙන්ම මෙය ගැඹුරින් විග්රහකොට අධ්යනය කල යුත්තාවූ කාළීන මාතෘකාවක් ලෙසට දැක්වීම මේ ලියමනේ අරමුණයි. කොරොනා උවදුර නිසා කලක් ඇසුරැකල පතපොත නැවත කියවීමේ දුර්ලභ භාග්යය උදාවීම කරනකොට පැරණි පද්යයන් වෙත යොමුවීම සිතට ඇතිකලේ මහත් සතුටකි එමෙන්ම ආශ්වාදයකි. ඒ කියවීම ලිවීමකට ගොණුකෙරැනේ  ඉතිහාසය, සාහිත්යය සහ කළාවන් දුශ්කර කාළයන් අතික්රමණය සඳහා උත්තේජනයක් සැපයීම වෙන නිසාමය.

අද දින කියවීමට ගත්තේ 1952දී විස්ටන් හ්යු ආඩන් (W.H Auden) විසින් රචිත "අකිලිස් ගේ පලිහ" නම්වූ කාව්යයයි “The Shield of Achilles”. ආඩන් කියවන්නන් බොහෝ ආදරයෙන් වැලඳගත්තේ ඔහුගේ විධිමාත්ර සියුම් නිපුණත්වයටත්, මහා වීරකාව්යක පුරාතන රණශූර සමාජයක් සහ විසිවන සියවසේදීත් සංග්රාමයන් නිසා විඳවන්නාවූ සමාජ සංස්ථාවන්ගේ අනූභූතීන් එකට සන්තතිකව වර්ණනනය කිරීම නිසාය. මෙහිදී වැදගත්වන කරැණ වන්නේ අප විග්රහ කරන්නේ ප්රචන්ඩත්වයයි, සැහැසිකම හා කෘරත්වයයි. එක් සමාජයකට පීඩනය, වේදනාව සහ මරණයයි. තවත් සමාජයකට විමුක්තිය, ගැලවීම සහ සුජාතකත්වයයි.

ආඩන් බොහෝවිට යුධ, සංග්රාමික මානසිකත්වය බැහැර කල අයෙක් ලෙස පොදු පිලිගැනීමක් තිබුනත් ඔහුගේ සමලිංගික රැචිය සහ ආගමික ගැටම්කාරීත්වය නිසා ඇතිවූ චිත්ත වික්ශෝපය නිසා පොදුවේ සංග්රාමයකින් පසුව තිබෙන්නාවූ සමාජ ආකෘතීන් වෙනස්වී නව පිරිවිතර ඇතිවීම ඔහු අගය කලබව මගේ හැඟීමයි.

මෙහි සඳහන් වන්නාවූ "පලිහ" හෝමර් විසින් රචිත ග්රීකයන්ගේ ඉලියඩ් කාව්යයේ දහ අටවන කොටසේ දක්වා ඇති පරිච්චේදයකි. මෙය වැදගත් වන්නේ පීටර් පෝල් රැබන්ස්, වැන් ඩයික්, වෙස්ට් වැනි ලොව සුපතල චිත්ර ශිල්පීන් මෙම කරැණ අරභයා කලාවූ චිත්ර නිර්මාණයන් ලොව පතල කළාකෘතීන් ලෙස ගෞරවාදරයට පත් වීම නිසාය. මෙයට ප්රස්තුත වන්නේ ට්රෝජන් හි රණශූර හෙක්ටර් විසින් පෙට්රොක්ලිස් මරණයට පත්කොට ඔහු විසින් පැලඳ සිටි අකිලිස් ගේ සන්නාහය පැලඳ රණබිමට ගොස් ග්රීකයන් හට අකිලිස් මියගිය බව දැක්වීමට ගත් ප්රයත්නයයි. මෙහිදී අකිලිස් සිය මව වන මුහුදට අධිපත් තීටස් දෙවඟනගෙන් තමා සඳහා වෙනත් සන්නාහයක් හිෆීස්ටස් නම්වූ සන්නාහයන් නිර්මාණය කරන්නාවු දෙවියන් වෙතින් ලබාදෙන ලෙසට ඉල්ලීම් කරයි. හිෆීස්ටස්ගේ කම්මලේ ගිනිඋදුන එට්නා යමහලේ පතුලේ ඇතිබවටත් ඔහුගේ කැඩපත අතීතය, වර්ථමානය සහ අනාගතය පිලිඹිඹු කරන බවටත් පුරාවෘතයේ සඳහන්ව ඇත.මෙහි යටි අදහස මෙසේද දැක්වෙයි සටන් ඇතිවන්නේ රජයක, සමූහයක හෝ ජනකණ්ඩායමක සුජාතභාවය, නීතිය ගැන ගැටළු ඇතිවිටය. එකම රටක නීති දෙකක්, රජයන් දෙකක් පවතින විට ගැටළු ඇතිවිය හැකිය. හිෆිස්ටස් විසිතුරැ ලෙස නිර්මාණය කල පලිහ තුල මංගලෝත්සවයන්, සංග්රහ, මඩමණ්ඩියක්, නර්ථනකරැවන්, අධිකරණශාලාවක් සහ යුධපිටියක් වශයෙන් දක්වා තිබුනි.එනයින් බලන කල සංග්රාමය වනාහි සමාජයක් තුලින් උපදවන ලද්දක්ය, එමෙන්ම එම සමාජය හැඩගස්වන්නාවූ අපුරැ සිද්ධිදාමයක ආරම්භයක්ය. යුද්ධය හා සාමය එකිනෙකට වෙලී , පැටලී සම්මිශ්රනය වී ඇත්තේ අපූරැ ආකාරයකටය. එය පවත්නාවූ යම් සමාජයක් නිර්වචනය කරයි එමෙන්ම එම සමාජ්යේ වටිනාකම් අන් අයට පැහැදිලිව පෙන්වා දෙයි. එසේවී නම් සංග්රාමයෙන් තොර සාමයක් නොමැත.

එංගලන්තයට එරෙහිව ඇමෙරිකාවේ නැගිටීමත්, ප්රංශ විප්ලවයත් රාජ්යයක නීත්යානුකූලභාවය සඳහා අවශ්යය වන්නේ යුධමය ජයග්රහණ බවට පැහැදිලිකොට ඇත. ජර්මානු දාර්ශණික හේගල්ට අනුව රාජ්යයක් ඇතිවන්නේ නීතිය කරන කොට නොව සංග්රාමයන් හේතුකොටගෙනය. එංගලන්තය යනු අදද ලිඛිත ව්යවස්තාවක් නොමැති රටකි.

මානව ඉතිහාසය හැදැරීමේදී ප්රකට වන්නාවූ කරැන නම් අප මුහුන දෙන සියළුම ගැටළු මේ ආකාරයෙන්ම හෝ සමානව පැරැන්නන් මුහුණ දී ඇතිබවයි. ඉතිහාසය හොඳින් ඉගෙනීමෙන්ම අපට ඒ ගැටළු සඳහා පැරැන්නන් මුහුණදුන් ආකාරය ඉගෙනීමටත් ඔවුන්ගේ අඩුපාඩු, අත්වැරදීම් නොකර සිටීමටත් අනුබලයක් ලබාදෙයි. 

සංග්රාමයන් හා යුධ ශිල්පයෙන් ලෝකයා හට අහිමිවූදේ බොහෝය එමෙන්ම එනිසා ලබාගත්දේද බොහෝය. මවිසින් වරක් එය ඉතා සංක්ශිප්තව වරක් ලිපියකින් දැක්වු අතර දෙවෙනි ලෝක සංග්රාමය නොවුයේ නම් හිට්ලර් සහ ඔහුගේ සහචරයින් දැනුදු යුදෙව්වන් අමානුශික අන්දමින් ඝාතනය කරනවා ඇත. ඇමෙරිකාවේ සිවිල් යුධයේ ජයග්රහන නොවීනම් දැනුදු වහළුන් වෙලදාම ජයටම සිදුවෙනවා ඇත. එසේනම් කලයුත්තේ ඉතිහාසයෙන් පාඩම් ඉගෙන යහපත් හෙටක් උදෙසා නිසි ක්රියාමාර්ග ගැනීමයි.

ඉතිහාසය උගත් බොහෝ හමුදා නායකයින් ඉතා ප්රශස්ත ලෙස සතුරාගේ ඊළඟ පියවර උපකල්පනය කලේය. නූතනයේ මේ සඳහා ඉතාම සුදුසු උදාහරණයක් ගෙනහැර මෙසේ දැක්විය හැකිය.

අද්මිරාල් චාර්ල්ස් (විලී) මූවර් යනු ඇමෙරිකානු නාවුක නිලදරයෙකි. ඇෆ්ගන් යුද සමයේ ඔහු බහරේන් රාජ්යයේ ඇමෙරිකානු පස්වන නාවුක බළඇණියට අණදුන්නේය. 9/11 ප්රහාරයෙන් පසුව ඇමෙරිකානුවන් අල්-කයිඩා ත්රස්තයන් හට ඇෆ්ගනිස්තානයේ උතුරේ මසාර්-ඊ-ශරිෆ් නගරයට පහරදෙනවිට ඔවුන් කාබුල් අගනුවරට පසුබැස්සේය. අද්මිරාල් විලී මුවර් ඔහුගේ අද්යනයන් අනුව එවකට ඔහු යටතේ සිටි ජෙනරල් ජේම්ස් මැටිස් හට පවසා ඇත්තේ අවුරැදු 500ක ඉතිහාසය තුල කිසිවෙකුත් කාබුල් නගරය රැක නොසිටි බවත් කාබුල් බිඳ වැටීමෙන් පසු ත්රස්තයන් ඔවුන්ගේ ආරක්ශිත කන්දහාර් කදුවෙතට පසුබසින බවත්ය. මෙහි දැක්වූ ජෙනරල් මැටිස් පසුව ඇමෙරිකානු මැරින් බලකායේ එකොලොස්වන අණදෙන්නාවූ අතර පසුව විසිහය වැනි ආරක්ශක ලේකම් ලෙස පත්විය. අද්මිරාල් විලී මුවර් පැවසූ පරිදිම කාබුල් බිඳ වැටිනි. ත්රස්තයන් කන්දහාර් දෙසට පසු බසිද්දී සැතපුම් 350ක් රට ඇතුලට ගොස් සිටි ඇමෙරිකානු භටයින් ඔවුනට පහරදිනි. 

කාර්තීජියානු හැනිබල් කැනේහිදී සිදුකල ආකාරයටම ඇමෙරිකානු හමුදා සිය යුධෝපක්රමයන් යොදාගති. ඉතිහාසයට අනුව ජයග්රාහකයින් ඒක පාර්ශ්විකව ලෙස යුධ ජයග්රහණ ගැන ලියා ඇත්තේය එමෙන්ම යුධ ජග්රහණ මත්තෙන් ලෝකයේ ගමන්මග යහපත් දිශානතියකට යොමුකිරීමද කර ඇත. මෙනයින් බලන කල යුධ සංග්රාමයන්ගෙන් තොර සාමයක් නැත. එය මානව සමාජ්යේ ප්රගමනය උදෙසා  වු  අත්යාවශ්ය නපුරකි.  

© පසන්, 2020

පින්තූර අන්තර්ජාලයෙනි

⚔ ⚔ ⚔ ⚔ ⚔ යුධ කළාවේ ප්රභවය, විකාශය සහ දිගැසිය. ⚔ ⚔ ⚔ ⚔ ⚔

දහසය වන ශතවර්ශයේ ඉංග්රීසි නාට්යය රචක ක්රිස්ටෝපර් මාර්ලව් ඔහුගේ "ටැම්බර්ලේන් ද ග්රේට්" හි මෙසේ පවසා ඇත. "යුධකළාව මුලින්ම ලොවට හඳුන්වා දුන්නේ කවරෙක්ද, ඔහුට ශාප වේවා". මානව වංශකතාවේ ඇරඹුමේ පටන්ම ආවේණික වූ එකිනෙකා අතර සටන්, ගහමරාගැනීම් පැවතුනද, ක්රමවත් හමුදාවන් හා යුද ශිල්පය මිනිසාගේම වූ නිර්මාණයක් විය. මනාකොට සිතාමතා එකට දමා පැසවා නිස්සරණය කලයුත්තා වූ අපූරැ කළාවක් සේ එය දැක්විය හැකිය.

ඉතිහාසය හැදැරීමේදී සුන්ත්-සූ, ක්ලොව්ස්විට්ස්, ජොමිනි මනාකොට විග්රහ කලාවූ සාම්ප්රදායික, අර්ධ-සාම්ප්රදායික, අවිධිමත් සහ ගරිල්ලා යුධ සැළසුම් වර්ථමානයේ න්යශ්ටික බල අරගල දක්වා පැතිරීමත් එහි ප්රගමණය, විකාශය මතින් ලෝකයේ කාර්මික හා බුද්ධි විප්ලවයන් සඳහා වූ මහා දායකත්වයත් මනාකොට අධ්යයණය කිරීමෙන් අනාගත යුධ වැලැක්වීමටත්, නොවැලැක්විය හැකි යුධ ජයග්රහණයටත් අවශ්යය වන්නාවූ විසඳුම් සොයාගත හැකිවනවා ඇත. නූතනයේ භාවිතාවන වානිජකරණය වූ බොහෝ නිර්මාණ මූලිකවම යුධ සැළසුම් සඳහා පළමුව යොදාගත් නිමැවුම්ය.1967 ආර්පානෙට් (pre-cursor to the Internet), ස්ථානයන් සෙවීමටත් ගමන් සඳහාත් යොදාගන්නා ජී.පී.එස් (GPS) තාක්ශණයන්ගේ සිට හමර් ජීප් රිය දක්වාද, න්යායික හා සෛද්ධාන්තික මට්ටමින් මානව සම්පත් කළමණාකරණයේ,තොරතුරැ තාක්ශණයේ සහ ව්යවහාරික විද්යාවන්ගේ නවතම සොයාගැනීම් සිට න්යශ්ඨික බලය දක්වාද වාණිජකරණය වූ යුධ නිර්මාණයන් අද ලෝකයේ භාවිතාවේ යෙදීමෙන් මෙය මනාව අවබෝධ කොට ගත හැකි බව පැහැදිලිය.

නූතන සාංග්රාමික උපක්රමයන් විශ්ලේශණයේදී එළිදරවු වන වැදගත් කාරණයක් වේ. එනම් මෙසේ විකාශය වූයේ තෙමිස්ටොක්ලිස් ගේ විශ්මිත නාවුක ක්රමෝපායයන් බවය, හැනිබල්ගේ අපූරැ යුධ සැලසුම් බවය , සීසර් ගේ වික්රමාන්විත උපක්රමයන් බවය, ජෙන්ගිස් ඛාන්ගේ වීරෝදාර මන්ගුඩායි සටන්කරැවන්ගේ දක්ශතාවයන් බවය. 

තව දුරටත් විශ්ලේශණයේදී ප්රකට වනුයේ, ජානිබෙග් ඛාන්ගේ 1347දී යොදාගත් ප්රථම ජෛවවිද්යාත්මක සංග්රාමයන් හරහා, ෆ්රැන්සෙස්කෝ පිසාරෝගේ විචක්ශණයන්ද තුලින්,සැමුවෙල් චැම්ප්ලේන් ගේ තීක්ශන විනිවිදීමෙන්ද, ඇමෙරිකානූ සිවිල් යුධයේ සාංග්රාමික සන්තතිය වෙනස් කලාවූ බ්රිගේඩියර් ජෙනරල් ඩැනියෙල් මොර්ගන් ගේ දුරවබෝධය සහ සංග්රාම භූමියේ භාවිතයත් ඔස්සේ, අද්මිරාල් නෙල්සන්ගේ ට්රැෆල්ගාර් සටනින් පසුව අද්මිරාල් හෙයිහචීරෝ ටෝගෝ විසින් සුශීමා සමුද්රසන්දියේදී රැසියානු බෝල්ටික් බළඇණිය ගිල්වාදැමීමත් සමගින් වූ, දෙවියන් වහන්සේ දින හයකින් ලෝකය මවා සත් වැනිදින විවේක ගත්තා සේ, ඊශ්රායලය දින හයක් අරාබි ලෝකය සසළකොට සටන්කොට සත්වනදින ජාතියක් ලෙස ලෝ බිහිවූයේ යම්සේද, ඒ සියල්ලක්ම කැටිකොට දැඩිකොට මනා සංකලණයකින් අධ්යයනය කල යුතුවූ යුද සංග්රාමයන් සියල්ල, ලොවක් මවිත කෙරෑ පූර්වාදර්ශයන් ප්රතිශ්ඨාපණය කෙරැවාවූ හැරවුම් ලක්ශයන් සේ දැක්විය හැකි වීමයි.

එලෙසින්ම නවමු මානයක් ඔස්සේ යුධ කළාවේ ඉතිහාසය මෙසේද දැක්විය හැක, දහහත්වන සියවසට පෙර රාජ්යය හා බලය සංකේන්ද්රීය වු ප්රභවයන් ලෙස රාජධානි (kingdoms), අධිරාජ්යය (empires), ජනරජ (republics), පාප් පදවිය (papacies), මහමත්තුමාගේ පරම්පරා ප්රවර්ථනය (caliphates), ආගමික නිකායන් (religious sects), ගෝත්රීය නායකයින් (warlords), ආදිපාද වරැන් (duchies), නාගරික ජනපද (city states), තරඟකාරීන් අතර වන අනෝන්ය ගිවිසුම් (cartels), බලවත් දාමරිකයන් (powerful bandits) සහ කුළීහේවායන් (powerful  mercenaries) පෙන්වා ලිය හැකි අතර යොදාගත් යුධ උපක්රමයන්ගේ විවිධත්වය හා උපයෝගයන් හරහා බල විචල්යයන් සිදුවිය.

පළමු, දෙවන හා තෙවන ප්රවේණියන් පසුකරමින් සතර වන පරම්පරාවේ යුධ බලයේ විකාශය මෙසේ දැක්විය යුතුවේ. ක්ලොව්ස්විට්ස් ගේ චිරන්තන දෘශ්ඨිය වූයේ යුධගැටුම් දේශපාලනික චින්තනයේ චණ්ඩ දිගුවීම් වශයෙනි. ඒ අනුව බලන විට වෙස්ටෆාලියන් යුගයේ සීමාවන්ට ඔබ්බට ගිය දැක්මක් ඔහුට නොතිබුනි.යුධ නිරීක්ශකයන්ට හා පර්යේශකයන්ට අනුව යුධ ධූමීකාවෙන් (fog-of-war) අවහිර නොවූ දැක්මක් ඔහුට නොතිබුනි. නමුත් සුන්ත්-සූට අනුව යුධකළාවේ ස්වර්ණමය මූළධර්මය වනුයේ “මුළාකිරීමයි” (Deception/ deceit). 1862 වසරේ ඇමෙරිකානු සිවිල් යුධ සමයේ මේජර් ජෙනරල් මැගෘඩර් ගේ මොන්රෝ බළකොටුවේද, 1943 දී අද්මිරාල් ශිරෝ කවාසේ, කිස්කා දූපතින් ජපන් අධිරාජ්යාගේ සොල්දාදුවන් ගලවා ගැනීමේ සිට, 1944 දෙවන ලෝක යුධසමයේ මිත්ර හමුදාවන් නොර්මැන්ඩි වෙරළට ගොඩ බැසීම දක්වා බොහෝ හමුදා ක්රියාදාමයන්ගේ මෙම මූළික මූළධර්මයේ භාවිතාව යෙදී ඇත.

හමුදාවන්ගේ ක්රියාදාමයන් හා සබැඳුනාවූ බොහෝ හමුදා නායකයන්ද විසිතුරැ චරිත ලක්ශණයන්ගෙන් අලංකෘතවූ අපූරැ මිනිසුන්ය .රොබර්ට් ක්ලයිව් බ්රිතාන්යය අධිරාජ්යය ඉන්දියාවේ පැතිරවූයේ මනා කළමණාකාරීත්වයෙන් හා දරදඬු පරිපාළනයෙනි. ජේම්ස් වුල්ෆ් ප්රංශ හමුදා කැනඩාවෙන් පලවාහැරියේය. වොශින්ටන් නූතන ඇමෙරිකාව සඳහා අත්තිවාරම දමන ලදී. නෙල්සන් සහ කොච්රේන් විසින් නැපෝලියන් හට සමුද්රයේ හිමිකම් අහිමිකර පරාජයට ලක් කරන ලද අතර, වෙලින්ටන් අධිරාජ්යයක් දණගැස්වූයේය, ග්රාන්ට් ඇමෙරිකානු සිවිල් යුධ ජයග්රහනයන් අත්කර දී ලොව බලගතුම රාජ්යයක් බවට ඇමෙරිකාව පත් කිරීමට අඩිතාලම දමන ලදී. ගැරිබ්රැල්ඩි ඉතාලිය එක්සේසත් කල අතරම මැක්ආතර් මනාව ජපානය පරිපාළණය කලේය. රොමෙල් බටහිර යුරෝපයේ ප්රතිවාදීන් ප්රත්යවර්තනය කොට උතුරැ අප්රිකාවේදී බ්රිතාන්යයද මැඩපැවැත්වීය. මොන්ට්ගොමරී විසින් යුරෝපයේදී ජර්මාණු හමුදා අඩපණ කරන් ලද අතර පැට්න් ගේ පහරදීම් ජර්මාණුවන් යුරෝපයේ දණගැස්සුවේය.

ඒ සඳහා ඔවුන් යොදාගත් සමරවිද්යාවන් එකිනෙකට වෙනස් වන්නාසේම ඔවුන්ගේ චරිතයන්ට පූර්ණවශයෙන් ස්වායක්තවූ අවස්ථාවන්ද විය. ක්ලයිව් විසින් විජිතවැසි ඉන්දියානුවන්ගේ මහත්වූ හමුදා ඛණ්ඩයන් විනාශ කෙරැවේ සිය කුඩා කණ්ඩායමේ පුහුණුව හා අවි බලය යොදාගෙනය. වොශින්ටන් ගරිල්ලා සහ සාම්ප්රදායික සටන් යොදාගති. කොච්රේන් හදිසි පහරදීම් සහ කමාන්ඩෝ/ (විශේෂ ඒකක සටන් සඳහා අනුයුක්ත කල) භටයින් යොදාගත්තද වෙලින්ටන් විශිෂ්ඨයෙකු වූයේ භූමියේ ආරක්ශාව උදෙසා කටයුතු කල නිසාවෙනි. ග්රාන්ට් යුධ සැපයුම් සඳහා පළමුවරට දුම්රිය මාර්ග භාවිතා කල අතර ගැරිබ්රැල්ඩි පතල වූයේ නාවුක සහ ගරිල්ලා නායකයෙකු වශයෙනි. මැක්ආතර් යනු දියෙන් ගොස් ගොඩබිමට පහරදීමේ විශිශ්ඨයෙකි. රොමෙල් ඔහුගේ උපදේශක ගුඩේරියාන් මෙන්ම යාන්ත්රික බළගණයන්ගේ මෙතෙක් ලොව පහලවූ සුපිරි පහරදෙන්නා විය. පැටන් සහ මොන්ට්ගොමරිද යාන්ත්රික හා පාබළ සංග්රාමයන්ගේ විශාරදයින්ය.

මේ සියල්ලන්ගේ නායකත්ව “පුළිඟුව” මනාකොට මෙසේයැයි නිරවද්යතාවයෙන් හා සවිස්තරව කීමට විශ්ලේශකයන් අපොහොසත්ය. එක් වාක්යය කණ්ඩයකින් එය අර්ථ දැක්වු ක්ලොව්ස්විට්ස්ට අනුව “coup d’ oeil”  "කූ ඩේ" ලෙස දක්වා ඇත, එනම් "ඇස වෙතම පහර දීම" ලෙස පදගතානු ලෙස ගතහැක. යුධබිමේ සුභග සටන්කරැවෙකු සතුරාගේ මොහොතක පමාවෙන් යුධබිම තම අණසකවෙත නතුකරගැනීම ලෙසද මෙය අර්ථ දක්වයි. මේ අදහසට ප්රතිඅදහස් ලෙස "සාංග්රොපායිකව විශිෂ්ඨ මිනිසුන්" උපහාසයට ලක්කොට "යුද්ධය හා සාමය" නවකතාවේ මහාගත්කතුවර ලියෝ තොල්ස්තොයි, ජෙනරාල් කුටුසොව් දක්වා ඇත. ලිටින් ස්ට්රැචේ ඔහුගේ "එමිනන්ට් වික්ටෝරියන්ස්" හි ජෙනරල් ගෝර්ඩන් ව උපහාසයට ලක්කරයි.  බ්රිතාන්යය යුධ ඉතිහාසඥ ජෝන් කීගන් තොල්ස්තෝයි ගේ අදහස සමීපයට පැමිණ යුධ නායකත්වය අර්ථ දැක්වූයේ "විධානකරැගේ වෙස්මුහුණ" වශයෙනි. එනම් පවතින තත්වානූකූලව වෙනස්වීමයි.

ක්ලොව්ස්විට්ස් ගේ මතය වූයේ යුද ගැටුමි විඥානවාදී අර්ථයෙන් ගත්කල රික්තකයක බාහිර වෙනත් බලපැම්වලින් තොරව සිදුවිය යුතු බවයි. මෙය විරෑපකලාවූ සිද්ධාන්තයකි. යුධ කළාව යනු එකලා ක්රියාවක් නොව විවිධාංගීකරණය වූ කියාවන්ගේ එකතුවකි. එය පරම පූර්ණ නිරපේක්ශයක් නොවේ. නැපෝලියන් වරක් පැවසු පරිදි "යුධ ප්රයෝගයේ නිපුනයෙකු වීමට සංකීර්ණ යුධ අභ්යාස ඇවැසි නැත; මූලික මූලධර්මයන්ගේ ප්රවීනත්වය සංකීර්ණ අභ්යාසයන්ට වඩා වැදගත් අතරම සාමාන්යය බුද්ධිය ප්රධාන තැනක් ගනී." මේ සියල්ලටම වඩා දබරකිරීමට යොමුවූ ධීර මනෝ භාවයක් අත්යාවශ්යය වේ. කිසිදු සංග්රාමයක් සේනාධිනායකයා අතහැර දමන තෙක් පැරදුනේ ලද නොවේ. බලාපොරොත්තු සහගත වීම සහ ඇවැසි විට දරැණු හා හදිසි තීරණ ගැනීමේ හැකියාව නායකත්වයේ මූලික ගුණාංගයන්ගේ ලක්ශණයකි.  

අනාගත යුධ කළාව නියත ලෙසම කෲරවූත්, චණ්ඩවූත්, මිලේච්ඡවූත්, භීම  සංග්රාමයක් වනු නොඅනුමාණය. එය ආලෝකයේ සහ අඳුරේ සිදුවන්නාවු සංග්රාමයක් වනු ඇත. තම ලබැඳීන් සුරැකීම් වස් අභීත මිනිසුන් සිය ජීවිත පුද කරනු ඇත. 4 වන සියවසේ කතුවරයෙකු වූ පබ්ලියස් ෆ්ලාවියස් වෙජිටියස් රීනේටස් බැවහරේ දී “වෙජිටියස්” ලෙස හඳුන්වන ලද අතර ඔහුගේ "රෙස් මිලිටාරිස් ඉන්ස්ටිටුටා" නැතහොත් "එපිටෝමා රේ මිලිටාරිස්" එකල ගෞරවාන්විතව උපන්යාස කරවූ ග්රන්ථයකි. එහි පසිඳු ආප්තපදය මෙසේය, “Si vis pacem, para bellum” , ”සී විස් පාකෙම් පර බෙළුම්" එනම් "සාමය කැමැත්තො යුධ සුදානමින් සිටිත්වා" යනුවෙනි.  එය ඉංග්රීසියෙන් මෙසේද දක්වා ඇත,  “Qui desiderat  pacem, praeparet bellum” or in translation “ Let him desires peace prepare for war”

මරණය නියතයකි. ලොව ඉපදුනු සියල්ලෝම මරණය අතදරා උපන්නවුන්වේ. ඒ අතරට අල්පයක් වූ ධීමතුන් සිය නාමය ශතවර්ශ ගණනාවක් අමරණීය කොට ඇත. ඒ යුධකළාවේ දැක්වු නිපුණත්වයෙනි, වීරත්වයෙනි. බොහෝ කළානිර්මාණ සඳහා හේතුභූත වූ ජපානයේ සිදුවීමකින් මේ ලිපිය නතර කිරීමට සිතුවෙමි. එය 1701 දී ජපානයේ සිදුවීමකි, මෙය දැනට ලෝකයෙන් සීඝ්රයෙන් නැතිවී යන අකුටිල උදාරත්වය, ආත්මාභිමානය, සද්ගුණය සහ  බළාධිකාරිය කෙරේ ඇති පක්ශපාතීත්වය ඉස්මතුකොට පෙන්වන්නාවූ උදාර දිවිපිදීමක කතාවයි. 

1701 වසරේ තොකුගාවා සමයේ, ජපානයේ අධිරාජ්යයා වූ හිගශියාමා ඔහුගේ රාජ්යය දූතයෙක් ලෙස කිරා යොශිනකා එදෝ අංගනය වෙත යවයි. දූශිත නිළධරයෙක් වන කිරා අයථා ලෙස යුක්තිගරැක අසානෝ නගනොරි ඝාතනය කරනු ලබන අතර නගනොරිගේ පාක්ශික සමුරායි සටන්කරැවන් ඉවසීමෙන් බලාසිට සිය ස්වාමියාගේ මරණය වෙනුවෙන් පලිගැනීම කොට කිරා යොශිනකා මරා දමයි. ඉන්පසු ඔවුන් සියල්ලෝම සිය දඬුවම බලාපොරොත්තු වෙමින් අසල සෙන්ගකුජි ආරාමයේ සිය ස්වාමියාගේ දෙන අසලට වී සන්සුන්ව කල්ගෙවූයේය. මරණය වුව සන්සුන්ව පිලිගැනීම නියම "බුෂීඩෝ" මනෝභාවයයි. ඔවුන'තර සිටි ළාබාලම සාමාජිකයා අවුරැදු දහසයක් වූ ඔයිශි යොශියෝ ගේ පුත්රයාද නියම සමූරායි වරයෙක් සේ ටැන්ටෝ අසිපතින් උදරය විවරකොට මියගියේය. ජපානයේ මෙය ආදර්ශමත් පුරාවෘතයක් බවට පත්වී ඇත.     

සංග්රාම භූමීයේ මියයැම වීරත්වයයි, සංග්රාමයෙන් පසුව ජයග්රහණය කොට සිය ප්රතිපත්තීන් සපථ කොට ඒ වෙනුවෙන් මියයෑම දේවත්වයයි.

1702 සිට සෑම දෙසැම්බර් 14 දිනකම ජපානයේ සමරන්නේ සිය නායකයා උදෙසා පළියගෙන ජයග්රහණයෙන් පසුව සෙන්ග්කුචි විහාරයේදී සෙපූකු කරගත් සමුරායි 47 දෙනාගේ කතාවයි.යුධ කළාව යනු අපූරැ දෙයකි, එහි ඇත්තේ ගෞරවය, මරණය, වීරත්වය සහ මිත්රත්වය පමණකි. විරැවෝ මියගියද සිය සමීපතමයන්ගේ හදවත් තුල සැමදා ජීවත් වේ. ඊයේ, අද සහ හෙට මිනිස් වර්ගයාගේ යහපත් හෙටක් උදෙසා ගෞරවණීය අරමුණක් වෙනුවෙන් සටන් වැද මියගිය යුධ විරැවන් සියල්ලන් සහ උදාරතර අරමුණක් උදෙසා කැපවී අඥාතව ප්රයාපිත වූ  යුධ විරැවන් සියල්ලන්මද බැතියෙන් සමරමු.. 

© පසන්, පර්ත්. 2019.

පින්තූර ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙනි.

හමුදා දිවියේ නොදුටු පැතිකඩක්…

DISCLAIMER : මේ ලේඛකයා යුද  විශේෂඥයෙකු නොවේ. මේ තොරතුරු සියල්ල පොදු අවකාශයේ (public domain) ඇති තොරතුරු මත පදනම්වී ඇති අතර මූලාශ්ර සියල්ල ලිපියේ දක්වා ඇත.

හුගක් වෙලාවට අපි වගේ සිවිල් මිනිස්සු හිතන්නේ යුද්දයක් කියන්නේ සතුරෝ ඉන්න පළාතකට ගිහින් උන්ව මරලා සතුටෙන් වීරත්වය කරේ තියාගෙන එන දෙයක් විදියට නමුත් යථාර්තය සම්පූර්ණයෙන්ම වෙනස්, පළවෙනි මූනිස්සම ගිය ගමන් ඇතිවෙන්නේ යුධ මීදුම..ඒක ඇතුලේ වෙනස්වන අවස්ථාවලට තමනුත් යුනිට් එකත් බේරගෙන මිශන් එක සම්පූර්ණ කරන එක තමයි නියම වීරත්වය..නියම සොල්දාදුවෝ පුහු බුකි වීරයෝ නෙමෙයි තමන්ගේ යුතුකම හරියට කරලා වන්දිභට්ටකම් අතැරලා වෘත්තීය සොල්දාදුවෙක් විදියට නිහඩවම විශ්රාම යැම තමයි වෙන්නේ....ලන්කාවෙත් එහෙම දෙයක් වුනා ලගදී ඒවා ගැන පොඩි කසු කුසු තිබුනට ලොකුවට ඇගයීම් නැ හේතුව ඒ පුද්ගලයින්ම ඒවා එපා කියන නිසා..කායිකව හා මානසිකව නිරොගීව විශ්රාම යැම යුද්දෙකට සහභාගී වූ වෘත්තීය සොල්දාදුවෙකුට අමාරැදෙයක්..ඒකට හේතුව යුද බිමේ ඉදලා එන සොල්දාදුවෝ පිටට පෙනෙන තුවාල වගේම මානසික දෝමනස්සයනුත් අරගෙන එන නිසා..මේ මානසික දෝමනස්සයන් එන්නේ සතුරන් අඩපණ කිරීමෙන්ම නෙමෙයි..

"සතුරන් සහසක් කලදා පරාජය.....

 තම හට තම සිත වේ පසමිතුරා....

 ශිල්ප ශාස්ත්ර හැම පරතෙර දුටුවද....

 දත මනාදේ ගෙවා දත්තද....

 රාග දෝස දුරලන තුරු සිතිනා...

 නැත පිළිසරණා පුහුදුන් සතහට...

                               ~ පේමති ජායතී සෝකෝ සහ තවත් කථා ~

                                  එදිරිවීර සරත්චන්ද්ර සූරීන්..මේ විදියට මිනිස් හිතේ හැටි ලස්සනට ලිව්වා මතකයි…රට වෙනස් වුනාට යුද බිමක හිටපු හැම සොල්දාදුවටම මේක අදාළයි..

මේ කතාව මම අහන්නේ ගාර්ඩ්න් අයිලන්ඩ් එක ගාවින් ලිෆ්ට් එකකට සෙට් වෙච්ච SAS සෝල්ජර් කෙනෙක් ගෙන්..මිනිහව ඩ්රොප් කරාම බියර් එකකට සෙට් වෙනවා කෑම්බල් බෑරෑක්ස් ලග..ස්වැන්බෝර්න් නූඩිස්ට් බීච් එක ලග තියෙන මේ ආර්මි බේස් එකේ තමයි ඕස්ට්රේලියා විශේශ බළකා ස්කොඩ්රන් තුනක් බේස් වෙලා තියෙන්නේ..මෙල්බෝන්, අරබෝන් හැමබෝන් එකෙකම ඉන්න අයියලා අන්තිමට බහින්නේ පර්ත් තමයි..කරක්කටා වල තව රිසව් බ්රිගෙඩ් එකක් තියෙනවා, ආතල් එක කියන්නේ ඔය කරකටා වල අර්වින් බැරැක්ස් වලින් 93දී පොරක් යුද්ද ටැන්කියක් හොරකන් කරලා පාරෙත් ගිහිල්ලා..මාරයි නේහ්….ඔය ගාඩ්න් අයිලන්ඩ් එකේ තමයි සබ්මැරීන් තියෙන්නේ..මම අපේ මාමව බස්සලා එනකොට තමයි මේ පොර සෙට් වෙන්නේ..අපේ මාමත් සූරයා..සූරයා කියන්නේ “SLNS සූරයා” එකේ සීඕ වෙලා ඉදලත් තියෙනවා..ඒක කොටිගහලා ගිලෙන්න කලින්..හරියට නම කිව්වොත් ඔය ඩීසල් සබ්මැරීන් කටුවල නෙමෙයි..න්යශ්ටික සබ් එකක ෆ්රී ටුවර් එකක් දෙනවා..

ඉතින් ආපහු කතාවට ඕස්ට්රේලියාවෙදී ඇහුවට මේක ඉන්දියන් කතාවක්. පසුබිම වෙලා තියෙන්නේ "සියැචන් ග්ලෙසියරය" ඒක තමයි ලෝකයේ තියෙන උසම සටන් බිම. මුහුදු මට්ටමේ ඉදන් අඩි 18000ක් උසින් තියෙන ධ්රැව ආසන්න නොවන දෙවන විශාලම ග්ලැසියරය. පකිස්ථානය හා ඉන්දියාව අතර තිබෙන  ලයින් ඔෆ් කන්ට්රොල් (LOC) එකේ උතුරැම කොන. මේකේ තියෙන සියළුම කපොළු 1984 ඉදන් ඉන්දියානු හමුදා පාළණය යටතේ තියෙන්නේ.පකිස්තානූ කීර්තිමත් හමුදා නායකයෙක් වන එවකට බ්රිගේඩියර් ජෙනරල් පර්වේස් මුශාරෆ් 87දීත්, නැවත 99දීත් මේ කපොළු අල්ලගන්න ට්රයි කරාට බැරිවෙනවා ඒ ප්රධානවම  ඉන්දියන් සික් හා ගුර්කා රෙජිමන්ට් එකේ රණශූරත්වය නිසා. ඔය කාගිල් යුද්දේ ගැන තව දැනගන්න කාගිල් යුද්දේ ගැන 11ත් ගුර්කා රයිෆල්ස් කමාන්ඩ් කරපු කර්නල් ලලිත් රායි ගේ කතා බලන්න ඒවා නම් පට්ට..මේ කාගිල් වෝ එකේ තමයි ඉන්දියාවේ ප්රසිද්ද මනොජ් කුමාර් පාන්ඩේ, වික්රම් බත්රා "පරම් වීර් චක්ර" මෙඩ්ල් එක ගත්තේ..දෙන්නම මැරණා නියම වීරයෝ වගේ.. මේ සන්ග්රාම අපිට ඇත්තටම වැදගත්..අපිට විතරක් නෙමයි ලෝකයටම මොකද න්යශ්ඨික හැකියාවන් සහිත රටවල් දෙකක් අතර වූ සාම්ප්රදායික යුධ ගැටුමක් නිසා..කොහොමද එකෙක් හරි නියුක් එකක් ගැහුවා නන්..ආසියානු කළාපයම සදාසොත්ති තමා.. හැබැයි ඔය ඇමෙරිකන් කාරයා ඔය වහුකුණු වැඩේ කරාට ආසියාතික රටවල් වල රජයේ හමුදා සිවිල් මිනිස්සු මරලා යුද්ද දින්නන ට්රයි කරන්නේ නෑ....ඒත් මේ දෑනට පේන්න තියෙන දේවලුත් ඉතින් එච්චරම හොද නෑ..

ඉතින් මේ සියැචන් ග්ලසියරේට යන්න ට්රේනින් කරන බේස් කෑම්ප් එකේදී 10-15% ෆැටලිටි රේට් එකක් තියෙන්නේ..අනික සියැචන් වලදී උන්ඩෙන් මැරෙනවට වඩා සීතලට හැදෙන ලෙඩ වලින්,ඇල්ටිට්යුඩ් සික්නස්, ෆ්රොස්ට් බයිට්, ඇවලාන්ච් වලින් තමයි මැරෙන්නේ..කට්ට කරැවලේ..පට්ට හීතලේ..හුස්මගන්න බැරැව මැරෙන්න වුනත් සූදානම් වෙලා යන සෝල්ජර්ස්ලා සේරම ස්වෙච්චාවෙන් ඉදිරිපත් වුන අය..

ඔය ග්ලැසියරේට යන්න තියෙන්නේ ඇවිදගෙන, වාහන වලට යන්න තරම් ඔය අයිස් තට්ටු ඝණ මදි. හෙලිකොප්ටර් අඩි 18000ක උසකට යන එකත් ඉන්දියන් කාරයන්ගේ තියෙන කැසිල්ලට කරන එකක්ද, මෝඩකමට කරන එකක්ද නැත්නම් අසීමාන්තික වීරත්වයද කියලා මට නම් හිතාගන්න බැ. කොහොමහරි ඔය චොපර් එකක් ලැන්ඩ් කරත් නවත්තන්න බැ. හීතලට සේරම ගල් වෙන නිසා..ඒවගේමයි අයිස් හෙලි පැඩ් එකක හෙලිකොප්ටර් බ්ලෙඩ්ස් කැරකෙන කොට පහළ වැකූම් එකක් ඇතිවෙනවා..ඉතින් ඔය වගේ දාහක් ප්රශ්ණ..අනික ඔය වගේ තැනකට යන සොල්ජර්ස් ලා නියමිත කාළයට කලින් පහලට ගන්නේ නැ. එතකොට මැරැනොත් මොකද වෙන්නේ? මොනව වෙන්නද, ඔතනට ගිය ගමන්ම සෝල්ජර් කෙනෙක් මැරිලා තියෙනවා එතන කැප්ටන් මැරැණ සෝල්ජර්ව ඉන්දීය කොඩියකින් ඔතලා කැම්ප් එකේ තියලා, හීතලට නරක් වෙන්නෙත් නෑනේ..කොහොමද මාස හයක් තිස්සේ මෑරිච්ච සගයෙක් එක්ක, පොඩි කූඩාරමක භූමිතෙල් ගද, අනිත් එවුන්ගේ ශරීර ගද (අන්ශක සෘණ ගියපු තැනක නැමක් නෑනේ ) එක්ක ඉන්න කොට,  මේවා තමයි කායික මානසික දරාගැනීම හොදටම පරීක්ශනයට ලක් කෙරෙන සැබැ ජීවිතයේ අවස්තා..

ඒ වගේම තමයි ඔය වගේ ඔපරේශන්ලි වැදගත් පෝස්ට් වල ඉන්න සොල්ජර්ස්ලගේ මානසික තත්වය හොදින් තියෙන්න ඕන..ගෙදර දරැවා ඩෙන්ගු හැදිලා මැරිලා, තාත්තා ඇක්සිඩන්ට් එකකින් අන්තරා වෙලා වගේ නිව්ස් දීලා සොල්ජර්ගේ මානසික තත්වය වෙනස් වෙන්න හමුදාව ඉඩ තියන්නේ නැ..හැබැයි කමාන්ඩින් ඔෆිසර්ට ඒ සොල්දාදුවාගේ ගෙදර ප්රශ්නේ දැනුම් දෙනවා..තමන් එක්ක එකට වැඩ කරන සොල්ජර්ගේ පනවගේ ආදරේ කරපු දුව, පුතා, බිරිද හෝ ඔහුගේ දෙමව්පියන් මේ ලෝකේ නැති බව දැනගෙනත් කිසිම වෙනසක් පෙන්නන්නේ නැතිව වැඩ කරන්න කොහොම දරාගැනීමක් තියෙන්න ඕනද? ඒ දරාගැනීම ඩෙස්ක් එකක් පිටිපස්සේ 8-5 වැඩ කරන මිනිහෙක්ගෙන් බලාපොරොත්තු වෙන්න බැ..හැබැයි එහෙම අවස්තාවලදී ග්ලැසියරේ පහල පෝස්ට් එකකට සෝල්ජර් යවලා ඔය බඩු අරන් එන හෙලිකොප්ටර් එකකින් ට්රාන්ස්ෆර් කරන්නත් අවස්තානුකූලව සමහර කැප්ටන්ලා වැඩ කරලා තියෙනවා..

මේ කතා අහන කොට තේරෙන දෙයක් තමයි හමුදාව කියන්නේ ලොකු වගකීමක් වගේම අභියෝගයක්..හැමෝටම ටයි පටි දාන්න පුලුවන් වුනාට තරැ අදින්න බැ කියන්නේ විහිලුවට නෙමෙයි...කායික මානසික දරාගැනීම උපරිමයටම හදලා පොදු යහපත වෙනුවෙන් තමන්ගේ ජීවිතයම කැපකරපු ජාති, ආගම්, කුළ භේදයෙන් තොර තැනක් තමයි හමුදාව...උදාහරණයකට ගත්තොත් ලෝකයෙන්ම දෙවැනියට  විශාලම හමුදාව තමයි ඉන්දියන් හමුදාව..තමිල් නාඩුවේ කන්යාකුමාරි ඉදන් හිමාලයේ සියැචන් ග්ලැසියරය දක්වා පැතිරැන ප්රදේශයක ඉන්න විවිධ භාශා කතාකරන, විවිධ ආගම් අදහන මිනිසුන්ගේ සන්කලනයක් නමුත් ඒ හැමෝම හමුදාව එක අරමුණකට ගොනුකරනවා...ඒ තමන්ගේ රටේ ස්වෛරීභාවය ආරක්ශා කරන්න දිවිහිමියෙන් සටන් කරන්න..ඒ වෙනුවෙන් තමන්ගේ ජීවිතය පූජා කරන්න ඔවුන් දෙවරක් හිතන්නේ නැ.

අපි අහපු ප්රසිද්දම කතාව තමයි..ගලක අත හිරවුනාම තමන්ගේ අත කපපු කදු නගින (ඇරොන් ලී රැල්ස්ටන් ගේ) කතාව..හැබැයි අහලා තියෙනවද සියැචන් ග්ලැසියරේ යද්දී අනිත් අය බේරගන්න ග්ලැසියර විවරයකට වැටුනු සොල්ජර්ගේ කඹය කපපු කතාව..බියර් එකකට සෙට් වෙලා උඩින් පල්ලෙන් අහපු කතාව පස්සේ මම ඉන්ටනෙට් එකේ සර්ච් කරා...කැප්ටන් රඝු රාමන් ඒක හිතට වදින්න “සියැචන් ග්ලැසියරෙයේ තේඩාව” ගැන මෙහෙම ලියලා තියෙන්වා...ලින්ක් එක ක්ලික් කරලා කියවන්න....මොකද මම පරිවර්තනය කරනවට වඩා ඒකේ අව්යාජ, යථාභූත ස්වභාවය කියවීමෙන්ම ලබා ගන්න පුලුවන්...මේක කියවලා කොහේ නමුත් හමුදාවක් විවෙචනයට පෙර ඔවුන්ගේ තම රට කෙරේ කැපකිරිම ගැන ටිකක් හිතන්න..මම මේ මාසේ ගොඩක් ලිව්වා...එක පාරටම ලියන්න හිතුවෙ පාස්කුවත් එක්ක ලන්කාවේ වුන සිද්ධිදාමය..දැන් ඉදන් මාසෙකට එකක් ලියනවා..බොහෝ විට ඒක ස0ග්රාම භූමිය සහ නායකයෙකුගෙන් පරිබාහිරව යන ත්රස්තවාදයේ ෆ්රැන්චයිස් මොඩ්ල් එක ගැන වෙන්න පුලුවන්...කියවූ ඔබට තුති…

                                                                                            © පසන්,  අප්රේල්, 30, 2019.

                                                                                 පින්තූර ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙනි...

ඊශ්රායලයේ ආරම්භය - විකල්ප කෝණයකින් බැලීමක්..

මේ ලියමනේ අභිප්රාය රෝමාණුවන් විසින් එළවාදැමූ අවතැන්වූ යුදෙව්වන් නැවත ශුද්ධවූ නගරය කෙරේ ආගමණය ගැනවත් ඩේවිඩ් බෙන්ගුරියොන්ගේ දේශපාලනික වශයෙන් ඊශ්රායලය නිර්මාණය කිරීම ගැනවත් කීම නොවේ.1948දී ස්වාධීන දේශයක් වශයෙන් ඇමෙරිකාව සහ එක්සත් ජාතීන්ගේ සන්විධාණය පිලිගත් නමුත් ලොකයේ රටක් වශයෙන්  ඊශ්රායලය ස්ථාපිත වූ "සය දින යුද්දය" හා ඉන් අන්තුරුව ඇතිවූ බල අරගලයන් සැකෙවින් දැක්වීමයි.. ඊශ්රායලය රටක් වශයෙන් දින හයකදී ගොඩ නැගුනද අද දක්වාම ස්තිර වූ සාමයක් එහි නැත. පෙරවදනක් ලෙස සැකෙවින් ඉතිහාසය මෙසේය..

දහ නම වන සියවසේ මැද ඇරඹි "යුදෙව් ව්යාපාරය"  ලොව පුරා විසිරී පැතිරී සිටි යුදෙව්වන්ට පලස්තීනයටත් ශුද්ධ නගරය වූ ජෙරුසලමටත් පැමිනීමට ආරාධනා කල අතර යුරෝපයේ, රැසියාවේ, ඇමෙරිකාවේ සහ මැද පෙරදිග යුදෙව් ජනයා රැළි වශයෙන් පලස්තීනයට පැමිණියේය. දහසය වන සියවසේ ඔටෝමන් අධිරාජ්යය සමයේ සිට අරාබි ජාතිකයන්ගේ අයිතියක්ව තිබූ පලස්තීනය, බ්රිතාන්යය පාළණයට නතුවුයේ පළමු ලෝක සන්ග්රාමයෙන් පසුවය. 1917දී බැල්ෆොර් සම්මුතියට අනුව බ්රිතාන්යය විදේශ ලේකම් ආතර් ජේම්ස් බැල්ෆෝර් යුදෙව් ජනාවාසයක් ඇරඹීමටත් එයට නෛතික හා පරිපාළණ අයිතීන් ලබා දීමටත් ලිඛිතව පොරොන්දු විය. එනමුත් රැළි වශයෙන් ඇරඹි යුදෙව් සන්ක්රමණිකයන්ගේ පැමිනීම පලස්තීන අරාබීන්ගේ දරැණූ පහරදීම් හමුවේ අඩපණ වූ අතර බ්රිතන්යයන්ද සිය පොරොන්දු පහසුවෙන් අමතක කරන ලදී..මේ සියළු සන්සිද්දීන් ලොකයාගේ අවධානයෙන් පහසුවෙන් ඉවත්වී ගියේය.. 

දෙවැනි ලෝක යුධ සමයේ නාසි වද කදවුරැ නිසා නිසා යුදෙව් වරැන්ගේ ජාතික සිහිනය කෙරේ ලෝ වාසීන්ගේ අවදාණය යොමුවිය. මහා බ්රිතාණ්යය පලස්තීන ප්රශ්නය එක්සන් ජාතීන් වෙත යොමුකොට නිදහස් වූ අතර 1947දී එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා සභාවේ සම්මතවූ යෝජනා අ0ක 181 ප්රකාරව පලස්තීනය රටවල් දෙකකට වෙන් කරන ලදී. එක් රටක් අරාබි ජාතිකයන්ටද අනෙක යුදෙව්වන් සදහාද වෙන්විය..එම යෝජනා සම්මතයෙන් පසුදිනම ප්ලස්තීන සටන් කරැවන් ඊශ්රායලයට පහරදුන් අතර ඊශ්රායලයද සිය නිදහස උදෙසා සටන් වැදීම ආරම්භ කලේය..

1948දී පළමුව ඇතිවූ මෙම සටනේදි පලස්තීන හිතවාදීන්,ඉරාකයේ,සිරියාවේ, ඊජිප්තුවේ සහ ට්රාන්ස් ජෝර්දාන් අරාබි සටන්කරැවන් පරදා තමන්ට ලැබුනු කොටසටත් වඩා 30% ක බිම් ප්රමාණයක් අල්වා ගැනීමට ඊශ්රායලය සමත් විය. එනමුදු ජෙරුසලමේ ශුද්ධ නගරය ජොර්දානුවන් අතට පත්විය..මා ඉතා අගයන ජෝරදානු ෆීල්ඩ් මාර්ශල් "හබිස් මජාලි" ගේ සන්ග්රාමික ක්රමොපායන් හමුවේ ඊශ්රායලයේ සුපිරිම වැඩකරැවන් (පසුකලෙක ඊශ්රයල අගමැති වූ ශැරොන් වද ජීවග්රහනයෙන් අල්වා ගන්නා ලදී) පසුබැස්සේය..1970දී පලස්තීන කළු සැප්තැම්බරය සාර්තක ලෙස මැඩලුයේද මජාලි විසිනි. පසුකාළීනව ඊශ්රායලයේ පැත්තෙන් මාගේ සිත්ගත් චරිතයක් වන මොඩෙචායි "මොට්ටා" ගර් ශුද්ධ නගරය වූ ජෙරුසලමේ බටහිර බිත්තියේ ඇති "ටෙමපල් මවුන්ට්" හෙවත් දේවස්තානයේ පාදම නැවත අල්ලාගනුයේ 1967 වසරේදීය..දේවස්තානයේ පාදම අසල වැලපෙන ඊශ්රායල කොමාන්ඩෝ සෙබළු තිදෙනාගේ ඡායාරැපයද යුද ඉතිහාසයේ සුවිශේශී ඡායාරැපයකි. කෙසේවතුදු 1948 න් පසු ඊශ්රායලය රටක් වශයෙන් ලොවපුරා පිලිගැනිනි..

දෙවැනි අරාබි- ඉශ්රායල යුද්දය ඇතිවනුයේ 1956 දීය එහිදීද ජයග්රාහී ඊශ්රායලය සාමකාමී කාළයකට එළඹ සිටියද දෙවරක් පරාජයෙන් වියරැ වී සිටි අරබී පාළකයින් ඊශ්රායලය ලෝක සිතියමෙන් අතුගා දැමීමට පිඹුරැපත් සකසමින් සිටියහ. ඊජිප්තුවේ ජනපති ගමෙල් අබ්දුල් නසාර් විසින් කරළියට ගෙන ආ "පැන්-ඇරබිසම්" එනම් "කුමන රටක සිටියද ජාතියක් වශයෙන් අරාබිකරයම එකතු විය යුතුබව" ජාතිවාදී ගොණුවීමක් දක්වා පෑතිරැනි. බ්රිතාන්යයන් සූවස් ඇලෙන් එලවා දමා එය ජනසතු කොට ප්රබළ චරිතයක් බවට පත්වූ නසාර් ඊශ්රායලයට එරෙහිව අනෙකුත් අරාබි ජාතීන් සමග කදවුරැ බැදීමට පටන්ගති.ඊශ්රායලයට නැගෙනහිරින් පහරදීමට සිරියාවටද, ඊශ්රායලයේ නාවුක ගමනාගමනය අඩාල කොට ටිරන් සමුද්රසන්දියේ සිට රතු මුහුද දක්වා අවහිර කිරීමට ඊජිප්තුවද, ඊශ්රායලයේ ප්රධාන ජළ සැපයුම වූ ජෝර්දාන් ගඟ අවහිර කිරීමට ජෝර්දානයද පිඹුරැපත් සැකසීය..

1967 වසරේ මැයි මස ඊජිප්තු හමුදා සිනායි අර්ධද්වීපයේ රොද බදින්නට විය, ඒ සමගම ඊජිප්තු ජනපති නසර්ගේ බලවත් විරොධය හමුවේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සහන හමුදාවන් එම ප්රදේශයෙන් ඉවත්විය. මෙම සහන හමුදා 1957 සිට ඊශ්රායලයට අනවශ්යය අරාබී මැදිහත් වීම් වලින් ආරක්ශාව සැලසූ අතර ඔවුන්ගේ ඉවත්වීම වක්රාකාරයෙන් "ඊශ්රායලයේ ආරක්ශාව ඊශ්රායලය සතු බවට" ලෝක ප්රජාවේ ඇගවීමක් මෙන් විය. 1967 වසරේ මැයි මස 22-23 දෙදින් ඊජිප්තු නාවුක හමුදා ටිරන් සමුද්රසන්දිය අවහිර කල අතර ඊශ්රායල අගමැති ලෙවි එශ්කොල් මහා බ්රිතාන්යයට, ඇමෙරිකාවට හා එක්සත් ජාතීන්ගේ සන්විදානයට උදව් ඉල්ලා ආයාචනය කලේය. තැලෙන යකඩය උඩ පැන තලන්නට ඊජිප්තු ජනපති නසර් ජෝර්දානයේ හුසේන් රජු සමග යුධ ගිවිසුමක් අත්සන් කල අතර එම ගිවිසුම් ප්රකාරව ජෝර්දානු හමුදා ඊශ්රායල දේශසීමාවේ රැස්වන්නට විය. සිරියානු හමුදා ගෝලාන් කදුකරයේ ස්ථානගත වූවේය.

"අපගේ මූලික අරමුණ ඊශ්රායලය සහමුලින්ම විනාශ කිරීමයි, ලෝක සිතියමෙන් ඉශ්රායලය අතුගා දැමීමයි" ජනපති නසාර් අරාබි ජාතීන් හමුවේ ශපථ කලේය. පසුකලෙක ඊශ්රායල අගමැති වූද පලස්තීනය කෙරේ සාමයේ දැත දිගුකලාවූ යිට්ශැක් රාබීන් ඊශ්රායල හමුදා ප්රදානියා විය. ඔහුගේ දෙවැනියා වූයේ ඊසර් වෙයිස්මාන්ය. ඊශ්රායලයේ ආරක්ශක ඇමති වූයේ ආක්රමණශීලී මෝශේ දයාන් ය..මෝශේ ගේ බිරිද හා ප්ලස්තීන සටන්කාමී යසර් අරෆත් ගේ නැන්දනිය අතර වූ අපූරැ මිතු  දම ලේඛක ඇන්තනී ඩේවිඩ් විසින් මනාව ඔහුගේ "ඉම්ප්රොබරබල් ෆ්රෙන්ඩ්ශිප්" කෘතියේ දක්වා ඇත, මේ හා සමානව ලන්කාවේ කොටි නායක රහීම් හා කැප්ටන් කොතලාවල අතර තිබූ මිතුදමද මුද්රිත කෘතියකින් නොවූවද බ්ලොග් අවකාශයේ දක්වා තිබේ..

ඔපරේශන් ෆෝකස් වෙතින් නැවත හමුවෙමු…

                                                                                                                  මතු සම්බන්දයි….

                                                                                     පින්තූර ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙනි...

                                                                                        © පසන්,  නොවැම්බර් 10, 2016.

ප.ලි.  - මේ පරණ ලියමනකි...කාළීනව වැදගත් කමක් ඇතිවූ නිසා මුදාහැරීමට සිතුනි..