Showing posts with label “කුරුටු ගැ ගී”. Show all posts
Showing posts with label “කුරුටු ගැ ගී”. Show all posts

Sunday, April 18, 2021

ජමීලා!!

 


♥️..

රන්වන් තිරිඟු කරල් කෝමළ පාමින් නටනවිට..

වෙර්බ් ගස් මුදුනේ සිට,

මම අයිලය දෙස බලමි..


හිමිදිරි පාන්දර පිණිබිදු සහිත තණබිමේ 

අසුන්ගේ පිට පීරා මදින විට..

එපිට කඳුගැටයෙන් හිරැරැස් මා තවන විට..


ජමීලා, 

වසන්තයේ කූඩාරමට ඉහලින්,

මම නුඹ දෙස බලමි..


මාගේ ආදරය නුඹට නොදැනෙන්නේදැයි,

ස්ටෙප්ස් අහසේ සැරිසරණ රාජාලියාගෙන් අසමි..


මීට දනියාර්…


© පසන්, පර්ත්, 2021.

පින්තූර අන්තර්ජාලයෙනි.

Thursday, October 24, 2019

~~~~~~~~~~~ පිරිමි ❤️ හදවත ~~~~~




පැරණි නටඹුන් අතීතෙක හීතලෙන්  දැදුරැ වුනු…
ලොවක් සනහන ස්නේහ සිත් ඇත..
තැනින් තැන හිඳ නතර වී ගිය..

සිතැඟි අහුලන අහඹු මොහොතක…
පිපුණු මල් වල පිණින් දිදුලන…
සිහින් සරකින් බැඳුනු ලියමන නිවාලයි හද පිරැණු සරතැස…

නුහුරැ දුරැරට සීත කළු මැද… 
රුවක් නොපෙනී ක්ෂිතිජ ඉම මත…
පිපුනු හදමැද ස්නේහයේ සුව ආදරේදැයි නොමදනී සිත…

අහිමිවීමත් විඳීමක් වුන..
නිවීමක් අග යලිත් ඇවිළුන..
අනන්තය වෙත පතල විසිරැම…

ඔබට දැනිනුද පිරිමි ❤️ හදවත...

© පසන්.  24/10/19.
පින්තූර අන්තර්ජාලයෙනි.



Sunday, August 25, 2019

~~~~ සනුහරේ නැති පෙම ~~~~



පොරොන්දම් මහගොඩක අස්සේ හිතේ නැති ඔබ ලඟින් හිටියා..
ස්නේහයක් නැති පපුතුරේ නුඹ හීණ තවරනු සෙමෙන් දැනුනා..
හීනි හඬකින් කොඳුර කොඳුරා රාග ගිණි හද සුසුම් යැදුවා..
තදින් මිරිකූ උරස් හරිමැද වෙනකෙනෙක් මගේ හිතේ උන්නා..

අසිරි ගී මැද රනින් පුරවා හිතින් ඈතට සෙමෙන් ඇදුනා..
පෙමක් කැටිකොට දෑස් දල්වා නුඹේ ඇස් මට දුකක් දුන්නා..
හිතේ අයිනේ මාළිගාවක සඳළුතළ මත ඇයත් සිටියා..
මිරිඟුවක ඇති වතුර බොඳවී ඔබේ රැව එහි ගිලී වැටුනා..

රැහිරැ විහිරැනු ශ්වේත සළුවේ ජීවිතේ බර තදින් ඇඳුනා...
හීන් හඬකින් මගේදැයි නුඹ දෑස් දල්වා සෙමෙන් ඇසුවා...
සදානොවෙනස් නිහඬ මා සිත ඈත අහසෙක ඈව සෙව්වා...
කවක් ලියලා නුඹ රිදන්නට මගේ සිත තව වාරැ නැතිවා..

හදේ පතුලේ කටු ගොඩක් මැද රෝස මල්පෙති ඇයත් දුටුවා...
සනුහරේ ඇති ලේබලේකට මගේ සෙනෙහස ලංසු තිව්වා...
සසර ඉමතෙක් එක්ව යන්නට පෙරැම්පුරලා පහන් දල්වා..
පැතු අප ලොව තනිව යෑමට පෙර කෙරැ පව ඇගෙන් ඇසුවා..

~~~~~~
   © පසන්..2019
   පින්තූර අන්තර්ජාලයෙනි.

Thursday, July 11, 2019

~~~~~~~~~ “හිතුනද එහෙම....නෑ නේද” ~~~~~~~~~~




හිතුනද පුංචිම පුංචි ඉඟියක් වත් නොදී ඉන්න..
නිකමටවත් තොරතුරැ අහන්නේ නැතිව ඉන්න…
හිතේ තිබුන ආදරේ නොකිය ඉන්න…
ඈතම ඈත නගරෙක කලුවර රෑට… සීතල කොනක අහස දිහා බලාගෙන…
කාටවත් නොපෙනෙන්න කඳුලු හලපු ඇස් වලට..දේදුණු හීණ නොදී ඉන්න…

ලොකුවට හිතුවෙ නැතුවට...හැමදේම සීරැවට බැලුවට…
තනි වෙච්ච හිතකට ඇබින්දක් ආදරේ මහමෙරක් කියලා හිතුනද..
සම්මතයෙන් එහාගිය නීතියට කොටු නොවිච්චි ඒ බැදීම් තදයි කියලා හිතුනේ නැද්ද...
ඒ බැදීම් ලිහන්නත්  කාලයක් ගතවෙන බව….
සමහර වෙලාවට ලිහාගන්නම බැරි විත්තිය….
හිතුනද එහෙම....නෑ නේද…

කාළයක් හිටියා වගේ...මට ඕන ආයෙත් ලෝකෙන්ම හැංගෙන්න….
ඔයා මගේ ලෝකෙට එන්න ඉස්සර හිටියා වගේ...
ඔව්…..ආයෙමත් මට ඕන……තනියම ඇවිදින්න……
සීරැවට එකයායට අහස දිහා බලාගෙන ඇවිදින්න...
ඒත්….තනියම වෙන්වෙලා ගියපු ඔයා නැතුව ඇවිදින එක අමාරැයි…පාළුයි....
ඔයාට පුළුවන්ද පුංචි තරැවකට කියන්න මට එළිය දෙන්න…

© පසන්, පර්ත්, 2019.


පින්තූර අන්තර්ජාලයෙනි…

Friday, June 7, 2019

~ “වසා දැමූ ❤️ ” ~




සිතින් සිතකට පාව ආ සඳ මලක් වී තව පිපේවා.....
සිතේ අදහස් කියනු බැරි මුව හෙටත් ගොළුවී තිබේවා...
හදේ පතුලේ ඇරුනු දොරඟුළු  නුඹට පමණක් පෙනේවා...
නුඹට අවසඟ මගේ සිතුවිලි කවක් වී යලි ගැයේවා...

සීත අහසෙක ඇදුනූ තිමිරෙක නුඹේ මතකය පෙනේවා...
රුදුරැ සසරේ අපට අමතක සෙනෙහසේ සුව දැනේවා...
දොරේ ගලනා සහස් පැතුමන් හදේ පැතුලේ බැදේවා...
හිමි වුනොතින් මේ භවේදී හදේ යලි රැව ඇදේවා…

                                                     ~~~~පසන්, පර්ත්, 2019. ~~~~~~

පින්තූර ගත්තේ අන්තර්ජාලයෙනි...