Thursday, April 11, 2019

"බෑන්කු ජීවිතේ...මල් හතයි ඈ"…


බෑන්කු ලයිෆ් එක #001

“මාතර” ගෑන ලියද්දී මම කිව්වා ඉස්කෝලෙන් පස්සේ කෙලින්ම බෑන්කුවලට ජොයින් වුනා කියලා, ලියන එකෙත් ගෑලපීමක් තියෙන්න ඕන නිසා මේ ඒකෙම ඉතිරි කොටස, මගේ රසබර හරබර බෑන්කු ජීවිතේ.. ඒ වගේම මේක "මන් පොර ජාතකයක්" කියලා වරදවලා හිතන්නත් එපා. අතිත කතාව දෑම්මානම් දෑම්මේ තව ටිකක් කතාව රසවත් කරන්නත්, දෑන් ඔෆිස් වල කට්ට කන අයව මෝටිවේට් කරන්නත් විතරයි…මගේ කතාවට වඩා තව ඉන්ටරෙස්ටින්, එක්සයිටින් කතා ඕන තරම් ඈති ඒ අතරේ දශකයකට එහා රටවල් අතර දෝලණය වූ බෑන්කු ජීවිතේ හිමි හිමීට දාන්නම්…

ඒ වගේම මුලින්ම මගේ පරමාදර්ශී චරිතය වුන මුල්ම බොස් දීපු ඈඩ්වයිස් එක ශෙයා කරගෙනම පටන්ගන්නම්.. ඉස්කෝලෙන් කෙලින්ම බෑන්කුවට ආපු මට ජීවිතේ ගොඩදාගන්න හෑටි කියපු මගේ මුල්ම බොස් ඈත්තටම සුන්දර මිනිසෙක්..කතාව පටන්ගන්න කලින් එතුමා මට මේ කියපු දේ ලියන්නේ මේකෙන් මම ඉගෙනගත්තු දෙයක් තියෙනවා වගේම අනිත් අයටත් ප්රයොරනවත් වේවි කියලා හිතලා..කන්සෙප්ට් එකක් විදියට ඕන කෙනෙකුට වෑඩිදියුණු කරලා ගත්තත් කමක් නෑ..බෑන්කුවට ගියපු අලුතම මාව මෑනේජර්ගේ රෑම් එකට එන්න කියලා මිස්ට “හිතලොකු ගමගේ” මහත්තයා මගෙන් අහනවා මගේ අනාගත බලාපොරොත්තුව මොකක්ද කියලා..."හොද බෑන්කර් කෙනෙක් වෙන්න බොස්" මම කිව්වා..එතකොට මට මෙන්න මේ විදියේ ලෙක්චර් එකක් තමයි දුන්නේ…

"පසන් ජීවිතේ කියන්නේ ජීවිත පහක එකතුවක්,ඔයාට තියෙනවා ඈකඩමික් ලයිෆ් එකක්, ප්රොෆෙශනල් ලයිෆ් එකක්, සෝශල් ලයිෆ් එකක්, රිලිජස් ලයිෆ් එකක් සහ ෆෑමිලි ලයිෆ් එකක්..මේ පහ බෑලන්ස් කරන එක තමයි ජීවිතේ..ඒ වගේම එකක් ෆේල් වෙලා අනික්වා සක්සස් වුනත් වෑඩක් නෑ..එකක ප්රොරොග්රෙස් එකක් සදහා අනික්වා බිලි දීලත් වෑඩක් නෑ..හෑම එකක්ම සමබරව කරගෙන යෑම තමයි සාර්තක ජීවිතයක් කියන්නේ…බෑන්කුව කියන්නේ මුළු ජීවිතේම නෙමෙයි..ඒ ඔයාගේ ප්රොෆෙශනල් ලයිෆ් එක..ඒක කවුරුවත් ඔයාට හදලා දෙන්නේ නෑ..ඔයා ඒක හදාගන්න ඕන..ඒකට අවශ්යය වෙන මග පෙන්වීම අපිට කරන්න පුලුවන්..බුදුහාමුදුරුවෝ මග පෙන්නුවට නිවන් දකින්න ඕන අපිනේ..ඒ වගේ තමයි අපි පාර කිව්වට ඔයා තමයි යන්න ඕන...ඒ පාරේ යන්න ඉගෙනගෙන තියෙන්න ඕන..අන්න ඔයාගේ ඈකඩමික් ලයිෆ් එක..ඒ ඉගෙනීම දෑන් ඔයා ඉගෙනගන්න ඒවායින් අවසානයි කියලා හිතන්න එපා..ඉගෙනීම මෑරෙනකල් කරන්න ඕන දෙයක්..සමාජයේ ජීවත් වෙන්න සෝශල් ලයිෆ් එකක් තියෙන්න ඕන හෑබෑයි ඒ ජීවත්වෙන ටර්ම්ස් ඩික්ටේට් කරන්නේ ඔයා..ඒ වගේමයි කස්ටමර්ස් ලා එක්ක බොන එකවත්..ගෑණු එක්ක යන එකවත් නෙමෙයි සෝශල් කියන්නේ..තමන්ගෙන් පවුලට, සමාජයට රටට වෙන්න ඕන යුතුකම් ටික සහ තමන්ගේ අනුන්ට කරදරයක් නොවන සතුට සදහා කරන දේ..….අනික අපි හෑමෝම දවසක මෑරෙන මිනිස්සු..ඒක මතක තියාගන්න..ආගමික ජීවිතයක් තියෙන්නේ අපිට යහපත් මිනිස්සු වශයෙන් ජීවත් වෙන්න..ධර්මයට අනුව ජීවත්වෙන්න, අවශ්යය වෙලාවේ ධර්මය රකින්න අනාගත පරපුරට දෙන්න..හෑබෑයි ඔරුව කරේ තියාගෙන යන්න එපා..කොච්චර ඩිග්රි තිබුනත්, බෑන්කුවේ ඉහලටම ගියත්, පන්සලේ ලොකුම දායකයා වුනත්, අර ක්ලබ් එකේ, මේ ක්ලබ් එකේ ගවනර් වුනත් වෑඩක් නෑ..තමන්ගේ පවුල් ජීවිතේ අවුල් නම්..මෙතන පෑය අට ඉවර වුනාම යන්න ලස්සන තෑනක් හදාගන්න..ඈතුලේ ලස්සන මිනිහෙක් වෙන්න..එතකොට තමන්ට හොද බෑන්කුකාරයෙක් වෙලා හිත සතුටෙන් දවසක ගෙදර යන්න පුලුවන්…දෑන් මේව අහලා ඔයා ෆුල් සීරියස් ඉන්න එපා..පොඩි ඩ්රින්ක් එකක් දාලා සින්දුවක් කියලා මේ දුශ්කර සේවය සුන්දර සේවයක් කරගන්න මොකද පස්සේ මේවා සිහිකරලා හිනාවෙන්න පුලුවන්..ඔයා බොනවද? මම ඉතින් ඈඹරිලා, ගුලිවෙලා නෑ කිව්වා..ඈහ්...කෙල්ලෙක් එහෙම නෑද්ද? බොසා ගෙ අර සීරියස් ටෝක් එක අහලා සිත් 84 යි, චෛතසික 52 යි සිහිකරගෙන හිටපු මාව දෑන් බයිට් එක වේගෙන එනවා කියලා තේරුණා.. බොස්  හිනාවක් දාලා හයියෝ තමුසෙත් අර අත් කරත්ත කාරයෙක්නේ..හා...හා...හරි...හරි..ගිහින් දෑන් වෑඩ කරන්න..ජෙනරල් බෑන්කින් සේරම කවර් කරන්න කියලා කිව්වා..

ඒ පටන් ගත්ත බෑන්කු ජීවිතේ අමුතුම ලයිෆ් එකක්, මට නමි ඒක හරිම සුන්දරයි. ලෝකේ කොහේ ගියත් බේසික් එකමයි. සල්ලි ගන්නවා, ණය දෙනවා ඔච්චරයි. ස්පෙශලයිස් කරනවා නම් ට්රෙෂරි, ට්රේඩ් සර්විසස්, අයි. ටී සහ එච්. ආර් තමයි තියෙන්නේ. එච් ආර් ඈරෙන්න අනිත් ඒවයේ නම මගේ සුළු සුළු අත්දෑකීම් තියෙනවා හෑබෑයි වෙනස් බෑන්කුවල..  ජෙනරල් බෑන්කින් සර්විසස් නම් ඉතින් අකවුන්ට්ස් අරිනවා, සල්ලි ගන්නවා, ණය දෙනවා, ණය ගෙවන්නෑති එවුන් පස්සේ පන්නවා වගේ වෑඩ.

ඉන්ටනෑශනල් ට්රේඩ් පෑත්තේ නම් රට රට වලත් කියපු ගමන් දන්නේ "මිස්ටර් වේළුපිල්ලේ" නෑ...නෑ...එයා නෙමෙයි...මේ "මිස්ටර් කදිරවේළුපිල්ලේ" ඒ වගේම ගයා ලොක්කා, කාළයක් ඔය වෑළිකතරේ හිටපු කල්දේරා ලොක්කා, බෑන්කර්ස් යුනියන් එකේ ආනන්ද ලොක්කත් මගේ මතකෙට එනවා.ඉන්ටනෑශනල් ට්රේඩ් පෑත්තේ මට කොලිෆිකේශන් එකක් හෑටියට තියෙන්නේ ඉන්ස්ටියුට් එකේ ඩිප්ලෝමා එක විතරයි ( ඒක උගන්නන්නේ ආනන්ද ලොක්කා)..එච් එස් බී සී/එච් ඩී පී එල් ඉන්න කාලේ සීඩීසීඑස් (CDCS) කරන්න හිටියට පස්සේ ආපහු ඒක අල්ලලා දෑම්මා..ඕවරෝල් බෑන්කර් කෙනෙක් වෙන්න නම් යාවත්කාළීණ පුද්ගලයෙක් විය යුතුමයි..ඒ වගේම හොද බෑන්කුකාරයෙක් කියන්නේ බෑලන්ස් පොරක්..( මගේ පලමු ලොක්කාට පින්දෙනවා බෑලන්ස් කරන එක ඉගෑන්නුවට )..බෑන්කු වලට මොරටුව කියන්නෙත් අපූරෑ තෑනක් ඕන ලෙවල් එකක බෑන්කූ කාරයෝ ඉන්නවා…අගුලානේ ආහ්..වෑරදුනා ලක්ෂපතියේ ඉදන් උයන දක්වාත් එතනින් එහාට පානදුරේ වෙනකල් පදුරකට ගෑහුවොත් බෑන්කුවල වෑඩ කරන් එවුන් දෙතුන් දෙනෙක් විසි වෙනවා..පදුරු අස්සේ ඉදලත් හොයාගන්න බෑරි කමක් නෑ…මොරටුවේ ට්රේඩ් පෑත්තෙන් මගේ ආසන්නම හිතවතාවුනේ ක්ලොඩ් අයියා..ක්ලොඩ් අයියාගේ  ගෙදර ඉලෙක්ට්රිකල් වෑඩ වලට බඩු ගන්නේ මොරටුවේ ශොප් එකෙන්..සෙලාන් එකට ඉස්සර අපි කොචොක් දාන්නේ "ද බෑන්ක් විත් අ හාර්ට් බට් නෝ බ්රේන්" කියලා..සමහරෑ "ද බෑන්ක් විත් අ හාර්ට් ඈටෑක්" කියලත් කිව්වා...ඒ කොහොම වුනත් ඉන්ටනෑශනල් ට්රේඩ් වලට සෙලාන් එකේ හිටපු අයනම් වෑඩ්ඩෝ..එච් එන් බී එකේ ලස්සන කෙල්ලො හිටියට අරක තිබුනේ නළලේ..ඉතින් උන්ට කිව්වේ.."මොකක්ද එකක් නලලේ බෑබලේ කියලා -එච් එකට අදාළ උපසර්ග දාගෙන බලන්නකෝ" ඔය කාලේ තමයි මට මතක හෑටියට රියෑන්සි හොස්ටයිල් ටේක් ඕවර් එකකට ට්රයි කරේ..මම යන්න ටික කාළයකට කලින් හෑබෑයි ඒ රස්නේ එතකොටත් තිබුනා..දෑනට වෑළිකතරේ ඉන්න බුලත් ඒ දවස් වල කොමර්ශල් එකේ..තක්ශිලාවේ හොද ක්රිකට් කකුලක් තමා...දවස්ක් අපි දෙන්නා ඔය සික්ස් අ සයිඩ් එකක ඕපන් කරා..මම දන්නේ ඉතින් පීනන්න විතරයි, කෝකටත් කියලා බියර් 5ක් විතර දාලා අමුවෙන් බ්රෑන්ඩි ශොට් එකක් දානකොට සේනකයත් සෙට් වෙලා… දෙන්නම ඉතින් ආතල් එකට බෑට් කරන්න ගියා..ෆර්ස්ට් බෝල් එකටම සේනේ ගෑහුවා 6ක්, සෙකන්ඩ් බොල් එකටත් 6යි..අපේ එවුන් හුරේ දානවා ඔරේ කියලා..තර්ඩ් බෝල් එකටත් 6යි...මම ඉතින් එළ එල සෙනේ..මොකෝ වෙන්නේ කියලා ඈහුවා..පිච් එක මෑදදී..."බියර වෑඩ කරනවා මචන්..හික් හික් ගාපු සෙනේ ඒ මෑච් එකේදී බෝල පෑලුවා..මුතුකුරුමාණන් වගේම චූටි මලයාත් දෙකක් දෑම්මම කතා කරන්නේ ටෑමිල් විතරයි...බිව්වට පස්සේ කොහේ හිටියත් ආමර් ස්ට්රිට් ගිහිල්ලා ගුලාබ් ජමුන් කන එකට මගේනම් කෑමත්තක් තිබුනේම නෑ..හෑමදාම උන් මොන ෆොරීන් බෝතලේ ගෙනාවත් ඕකට දෙමළ ටිකක් මික්ස් කරලා ගෙන්නේ..ආඩවනේ..පට්ට කරච්චල්...සන්ජිව්, සද්දේ, ටෑනර්, ගෑන කතා ලියන්නේ උන් ලන්කාවේ නෑති නිසා..ලන්කාවේ බෑන්කුවල ඉන්න එවුන් අල්ටිමෙටම් එකක් ඉශු කරා..උන් ගෑන හරි බෑන්කුව ගෑන හරි ලියලා තිබ්බොත් සල්ලි සල්ලි කියලා බලන්නේ නෑ..උ.කොරියාවෙන් හිට් ටීම් එකක් ගෙන්නලා මොරටුවෙදීම ගේම දෙනවා කියලා ඉතින් මම මොකෑ නිකන් තියෙන් එකේ ටින්කිරි ගාගන්නේ...ලන්කාවට ආවම කෝල් එකකින් වෑඩක් කරව ගන්න ඉන්නේත් ඔය සෙට් එක විතරයි...ඔය ඉතින් ඉතිහාසේ පටන් අරගෙන පිට යනවා..හිටපු බෑන්කුවේ සුද්දෙක් වගේම හිටපු ධ්ර්මවර්ධන ලොක්කාත් මට මතක තියෙන මනුස්සයෙක්, පොඩීඑකා කාලේ යුනියන් වෑඩ කරලා  අහුවෙලා පනිශ්මන්ට් ට්රාන්ස්ෆර් එකකට පරම ලොක්කා ලන්කාවේ ඩොටේ බ්රාන්ච් එකකට සෙට් වෙල.(රජයේ බෑන්කුවක්)…මේ ඔටොමේටඩ් බෑන්කින් නෑති පරණ තඩි ජර්නල් වල අතින් ලියන කාළේ..ධර්මේ ලොක්කට කලින් හිටපු පොර ජර්නල් එක දවස් දෙකක් අදිනවලු ලියන්න..මෙයා ඒක දවස් භාගෙන් කරලා ඉතිරි දවස් එකහාමාර කෑරම් ගහනවා..ඒකනේ පරණ බෑන්කුකාරයො එක්ක බෝතල්වත්, කෑරම් වත් ගහන්න බෑ කියන්නේ..බොතල් කිව්වම මතක් වුනේ සිරිසේන ලොක්කා මට සිරිසේන ලොක්කා සෙට් වෙන්නේ රජයේ බෑන්කුවක මර්චන්ට් බෑන්ක් සබ්සිඩරියක වෑඩ කරද්දී..මිනිහට මාව දෑක්ක ගමන් අල්ලලා ගියා..අන්තිමට පොරගේ පිට්ටු බම්බුවේ යාලුවෙකුටත් කියලා බොන්න සෙට් පලවෙනි දවසේම..චාටර් වෙන්නේ නෑතුව හොරට බොන්න ගියාට අන්තිමට ඩී.ඩී දෙකක් තුන්දෙනෙක් ගහලා..ආපහු කොම්පන්*& වීදියේ වයින් එකෙනුත් ගහලා යනකොට මගේ අපොයින්ට්මන්ට් ලෙටර් එකත් මිසින් ඉන් ඈක්ශන්..අපරදේ කියන්න බෑ බෑන්කු ජීවිතේ දායාදයක් තමයි ඕන බ්රෑන්ඩ් එකක් බීම…



සිරා ලොක්කා එක්ක මම ආපහු ගල්යුගේ ට්රේඩ් වලට සෙට් වෙන්නේ..සිස්ටම් මෑනුවල්




       To be continued………..

            © පසන් , අප්රේල් 8, 2019.
පින්තූර ගත්තේ  අන්තර්ජාලයෙනි...







Wednesday, April 10, 2019

"භූගත සිකුරා"..


භූගත සිකුරා..

අටම්පහියෙත් නොබෑදපු කොල්ලොන්ට තියෙන ඉල්ලුමත් සෑපයීමේ අඩුවත් දෑකලා මට මේ කතාවත් ලියන්න හිතුනා..මේක ටිකක් ෆෲට් සෑලඩ් එකක් වගේ..ලව්, ස්පීච් ඉම්පෙඩිමන්ට්ස්, ස්ව්මිනි සේරම තියෙනවා..කාලෙකට කලින් ලිව්ව මේකට හේතුවුනේ අර "දත් කෑත හින්දා එයාව දාල ගියා කියපු කෙල්ලගේ වීඩියෝ එක දෑකලා..


අර ගෑණු ළමයගේ කෑත කතාව අහලා මට හරියට දුක හිතුනා, ඒ කෙල්ල ගෑන නෙමෙයි අපි ගෑන. මොකද කාළයක් අපෙත් සිකුරු ග්රහයා භූගත වෙලා කන්කුන් කන කේසර සින්හයෝ වගේ හිටපු නිසා. අපරාදේ කියන්න බෑ අපිට එහෙම වුනාට අනිත් කොල්ලොන්ට නම් සිකුරා දුන්නේ අඩගහලා. "හොද කෙහෙල් කන්නෙම පණුවෝ" කියලා හිත හදාගන්න බෑලුවට සමහර කෙල්ලෝ පණුවෝ වගේ කොල්ලො එක්ක යාළුවුනේ උන්ගේ කෑත ගෙවිලා කියලා හිතුවා.ඔය කොහොමටත් පණ්ඩිත කථා ගෝණිගනන් කිව්වට අපිත් එක්ක හිටිය ලොකු අය්යටත් සිකුරා නීච වෙමින් තිබුනේ. "අළුත් ඒව නම් මොනාද බන්, නරක කාළයක් ලබල තියෙන්නේ තියෙන ඒවා රෑකගනිල්ලා" කියල දාර්ශණික උපදෙස් දෙන්න ගත්තා. ඔය කාලේ තමයි මගේ හොදම යාලුවටත් සිකුරා බෑල්ම දෑම්මේ, එකම අවුල වුනේ අර ෆේමස් 50% හරියන එකේ උගේ 50% විතරයි තිබුනේ. ඔය අස්සේ මූ කෙල්ලගෙන් ඈහුවම කෙල්ල හෑමෝම ඉස්සරහා මූට කෑමති නෑ කිව්වා. මටත් හරිම අප්සෙට්.   

අපිත් එක්ක ස්විමින් කරන්න ආවා මූණ හොදන්නේ නෑති අප්සට්, අපිරිසිදු පොරක් (K.K.K ඩොබා- කළු, කෑත, කොට ඩොබා). ලග ඉස්කෝලෙකට යන්නේ, පොරත් අර  කලු වලත් අන්තිම කෑටගරි එකේ. ඒ කියන්නේ කළු, කට්ට කළු, ගිනි කළු, දෑකුම් කළු ස්පෙක්ට්රම් එකේ අග ඉන්නේ.උගේ ස්විමින් ට්රන්ක් එක ළුණු සිවියක් වගේ දිරලා. අපිනම් පීනන කොට ටිකක් ඈතින් පීනන්නේ මොකද මූ නාන්නේ නෑති නිසා කුණු ගියාම පරණ බෑනියන්, බේදර්ස් මතුවෙනවා කියලා රාවයක් තිබුන නිසා.හෑබෑයි ඩොබා මාත් එක්ක හරිම හිතවත් මොකද පාට වෙනස් වුනාට මමත් හිතින් දෑකුම්කලු හින්දා. මගේ යාලුවා නාහෙන් අඩනවා අර කෙල්ල ඕනමයි කියලා. අපි ප්ලෑන් කරලා ඩොබාට කිව්වා අර කෙල්ලගෙන් කෑමතිද අහන්න කියලා, ඩොබාට ස්පීඩො එන්ඩුයරන්ස් බේදර්ස් දෙකක් මම මාමට කියලා රටින් ගෙනත් දෙන්වා කිව්වම ඩොබා එකපයින් කෑමති වුනා. ස්විමින් ආපු දවසක ඩොබා අර කෙල්ලගෙන් කෑමතිද ඈහුවා, අපි ටික බලන් ඉදලා හිනාවුනා, කෙල්ලට මාර අප්සෙට්, කෙල්ල දෑක්කම අපි "ඩොබා" කියලා කෑගහනවා..”වර්ණපාළ තියරි ඩොබා” කියනවා. එතන මාර එපිසෝඩ් එකක්. කෙල්ල බෑලුවා මේක හරියන්නේ නෑ.දෑන් ඩොබා වගේ අප්සෙට් එවුන් හෝල්සේල් අහන්න ගත්තොත් ඉවරයක් වෙනවා මෙහෙම ගිහින් ඩොබා වගේ මළගිය පරාණකාරයෙක් සෙට් වුනොත් ඉවරයි කියලා මගේ යාලුවට කෑමතියි කිව්වා.උන් දෙන්නගේ ආදර ගන්ගාව ගලාගෙන ගිහින් ඉඩෝරෙට අහුවෙලා අවුරුද්දකින් පස්සේ දිය කඩිත්තක් වත් හොයා ගන්න බෑරිවුනා. මගේ අනිත් යාලුවා නම් ෆිල්ම් ඈක්ටර් කෙනෙක් වගේ, නම කිව්වම හෑමෝම දන්නවා.කෙල්ලො නම් ඌ එනකොටම අහන්නත් කලින් "බෑ" කියනවා. ඉස්කෝලෙත් නමට වඩා "ඈණකොන්ඩා" කිව්වම තමයි දන්නේ. මොකද හෑම එකක්ම ඈණගන්න නිසා. 

තව හිත හොද යාලුවෙක් හිටියා පොරට පොඩි වචන උච්චාරණයේ ගෑටලුවක් තිබුනා. ඒක නිසා ගොඩක් වෙලාවට කතා කරනවා අඩුයි. ඇණකොන්ඩා නම් ඒක අරගෙන බයිට් කරන්වා."උඹ කෙල්ල ලගට ගිහින් ඔයා මට කෑ..කෑ.කෑ..කෑ..මතිද? අහන්කොට කෙල්ල නෑ..නෑ..නෑ..කියයි කියලා. කොච්චර කිව්වත් ඈණකොන්ඩා බයිට් කරන එක නවත්තන්නේ නෑ. ඕක අහගෙන හිටපු කෙල්ලෙක් දවසක් ඈනකොන්ඩා ඉස්සරහදිම  මගේ යාලුවගෙන් කෑමතිද ඈහුවා. ඈහුවා විතරයි පොරගේ ස්පීච් ඉම්පෙඩිමන්ට්ස් කොහෙද නෑ "ඔව් නන්ගි මාත් කෑම්තියි" කිව්වා. ඒක දෑකලා ඈණකොන්ඩා කට ඈරගෙන හිටපු විදියට බ්රේක් නෑති මෑස්සෙක් ආවානම් කෙලින්ම ඈතුලේ..

මට නම් හෑමෝම කිව්වේ පතලක් වත් බෑහෑලා බලමු කියලා, මොකද හාරන කොට ඔය භූගත වෙලා ඉන්න සිකුරා හම්බවුනොත්. අන්තිමටම නම් හම්බ වුනා ස්කූල් එකෙන් අවුට් වෙලා,අවුරෑදු 10 කට විතර පස්සේ, බෑන්ක් එකේ වෑඩකරණ කාලේ, කොහෙන්ද දන්නවද? පත්තරේ මන්ගල කින්කිණි එකෙන්. දෑන් ඉන්නේ ඔය යස අගේට...දෑන්නම් හිතෙනවා එදා ඉදන් ගත වෙන්නේ සෙනසුරු මහදශාව, රාහු අතුරු දශාව සහ කේතුගේ අන්තර්දශාව වත්ද කියලා. සිකුරෑ උච්ච වෙලා එහෙමම නීච වෙලා ගියා, මෙහෙම කිව්වට මම පට්ට පරමාදර්ශී චරිතයක් හොදේ...ෆෑන්ටසියෙන් එහා ගිය රියලිටි එකේ ඉන්න හොද පවුල් සන්ස්තාවක සභාපති කෙනෙක්..දෑනට දෑනට හොදේ...හෙට කෙළ වුනොත් ඔයාලගේ ඈස්වහ කටවහ තමා ඉතින්..ලිටරරි ලියන ඒවා..ෆිගරේටිව්ලි ගන්න එපා..ඔය තනිකඩ හෑමෝටම කියන්න තියෙන්නේ එෆ්.බී එකේ නෑතුව මන්ගල කිණ්කිනි එකෙවත් බෑලුවොත් අහවරයිනේ කියලා..පස්සේ සිකුරාට කොන්ක්රීට් එකක් දාන්න බෑරියෑ කවදාවත් උච්ච් නොවෙන්න....


                                                                  © පසන් , අප්රේල් 8, 2019.

                                                                       පින්තූර අන්තර්ජාලයෙනි..

Saturday, April 6, 2019

සිත්ගත් කවි, උපුටාගත්තේ විරංග ගුණසේකර ගෙනි.


උපුටාගත්තේ විරංග ගුණසේකර ගෙනි.

" කොල්ලුපිටියෙදි වැටලූ චීන ගණිකා නිවසේ විශ්ව විද්යාල සිසුවියකුත් "

කැම්පස් බඩුව

සඳ අමාවක රැයේ 
මත්ව පෑයූ ඉරේ
රශිමියෙනි කුලුඳුලේ 
මල් පෙති බිමට හැලුනේ

අනාගත වැඩ තකා 
ශිල්ප ලැබුමට ගිය කලටා
ගුරු සිත නොරිදවනු පිනිසා 
පඬුරු පිදුවයි රුහිරු මසිනා

බොහෝ සිත් වෙර දරා 
ශිල්ප වනපොත් කරලා
පැමිනි කල දෙවොලටා
දෙවිඳු තිර රෙදි වසාගත්තා

පෙම් බස්ම මිමිනුවත්
රැඩිකල් පෙම් කුරුල්ලෙක් උවත්
පෙති ගිලිහුන මලක්
රැගෙන යාවිද බුදු පුදටවත්

ඉපනැලි වු පෙමක් 
දැවී අලු උන තැනක්
බොහෝ සරු බිමක් 
නොවේවිද වැපුරුමට රන් කාසියක්

නොමිලේ පෙම සොයන
සැවුලන් සිටින නුවරක
වීතරාගී ඇගේ තුණු වත
මිලකලා ඇය රන් මසුවකට

වැසූ ඇස් ඇති පිලිමයක
තරාදිය සහ කඩුව වනමින
මස් රාත්තලක් මිස
පෙනේවිද දැරියකගේ හදවත....


...විරංග ගුණසේකර...



"ඕස්ට්රේලියාව රටක් නෙමෙයි"


"ඕස්ට්රේලියාව රටක් නෙමෙයි"...ඈ...මොකක් කිව්වා..


"දිස් ඉස් නොට් අ කන්ට්රි මෑන්" අමුවෙන් ජේඩී එකක් නවාගෙන ලොකු ජගා කිව්වම මට "කෑබ් සෑව්" එක ඉස්මොල්ලේ ගියා. "මූට පයිත්තියන්ද මන්දා" මට එහෙම හිතුනා..ඕවට මුකුත් කියන්න නරකයි.."නොඩ් ඈන්ඩ් ස්මයිල්"  තියරිය දාගෙන මම මස් කෑල්ලක් සූප්පු කරා.."යා යා..අර ලොයර් X කේස් එක නිසානේ උඹට ඕක හිතුනේ”..තට්ට සෑමාත් අඩුපාඩු එකතුකරනවා. මොන මගුලක්ද මේ..බොන වෙලාවට අවුල් ටොපික් ඈදගත්තම පට්ට චාටර්..ජගා නිකන් ටෝක් දෙන එකෙක් නෙමෙයි..හෑම එකාම එක්ක බොන එකෙකුත් නෙමෙයි..බොන  අතරේ ලොකු ටෝක් දාන එකෙකුත් නෙමෙයි..හෑබෑයි හිතට වෑදුනොත් පොලිටික්ස්, සන්ගීතය, කළාව, වේදිකා නාට්යය, ක්රිකට්, වාමාන්ශික ව්යයාපාරය, (ව්යාපාරයක් තමයි ඒකත්)  ශෲන්ගාරය ඔය ඕන ටොපික් එකක් ගෑන දාර්ශණික මතවාදයක් අමුතු විදියට උලුප්පන සිරා ඩයල් එකක්..ඒ වුනාට අද වෙනස්.

කොහොමත් ඕස්ට්රේලියාව රටක් නෙමෙයි මේක ඉතින් මහාද්වීපයක්නේ..ඕක ලන්කාවේ සමාජ අද්යයණය කියන විශය කරපු හෑම එකාම දන්නවනේ..මන් හිතන්නේ මුන්ගේ කාලේ තිබුනේ භූගෝලය..ජගා භූගෝලේ ෆේල් වගේ..මම හිතුවා.."දිස් ඉස් අ කොළණි..යෙස්ටඩේ, ටුඩේ ඈන්ඩ් ෆොරෙවර් ඉට් විල් බි අ කොන්වික්ට් කොළණි" මූට කොළණි හීණමාණයක්ද?.. ම්හූ නොඩ් ඈන්ඩ් ඩෝන්ට් ස්මයිල්..මම තාම කුකුල් අණ්ඩ සූප්පු කරන්වා..ජගා හරි.."අපි පටන් ගන්නේ නිදහස තුලින්" එමර්සන් එහෙම කිව්වා වගේ මතකයි..”මොකද්ද මේ කොළනි කතාව..ඕස්ට්රේලියාව රටක් නෙමෙය්ද?” මෙච්චර වෙලාවක් අහගෙන හිටපු අපේ මළයා මෑදට පෑන්නා..මම කකුලෙන් ඌට ගෑහුවා..හපෝයි..ඉවරයි..

මේ යකා දන්න උලව්ව, නොදන්න මගුල් අහන්න යනවා…යකෝ ජාත්යන්තර කුමන්ත්රණ ඕස්ට්රෙලියාවේ වුනේ වීරවන්ශයා කෑළේ පෑනලා ඉන්න කාලේ..වල් බය්යා මොනවද 1975  එන්ගලන්ත්යේ කොමන්වෙලත් අන්ඩර් සෙකට්රි සර් මයිකල් පෑලිසර් එක්ක එකතු වෙලා බ්රිතාන්යයේ මහ රෑජිණගේ ඕස්ට්රේලියානු නියෝජිත ගවනර් ජෙනරල් සර් ජෝන් කර් විසින් එවකට පෑවති ලේබර් අගමෑති විට්ලම් ගෙදර යවපු එක ගෑන දන්නේ..ඔව් ඔව් නාමිකයි අරකයි මේකයි බයිලා කිව්වට රෑජිනට පුලුවන් ඕස්ට්රේලියාවේ අගමෑති වෙනස් කරන්නත්..මොකද ගවනර් ජෙනරල් තමයි රෑජිනගේ නියෝජිතයා මිනිස්ටර් ලා ඈපොයින්ට් කරන එක, පණත් සම්ම්ත කරන එක ඔය වගේ අටෝරාසියක් වෑඩ..(අනිත් එක ඔය ලන්කාවේ වගේ බයිලා මෙහෙ නෑනේ..ඡන්දදායකයා මොනව කිව්වත් පක්සෙට ඕන විදියට තමයි වෑඩ..ඒකනේ පහුගිය අවුරුදු දහයට අගමෑතිවරෑ හතක් පත්වුනේ..පට්ට නේහ්..) ඒ කියන්නේ ඕස්ට්රේලියාව රටක් නෙමෙයිද? ඒක මෙහෙමයි රටක තියෙනවානේ ව්යවස්තාවක් ඒ වගේ ඕස්ට්රේලියාවේ ව්යවස්ථාවත් එන්ගලන්තයේ 1900 ජූලි වල හෑදුවේ..ඒකේ 9වන වගන්තියට අනුව මේක කොළණියක්..එක්සත් ජාතීන්ගේ සන්විධානයට ඈතුලත් වීමට නම් ස්ව්යෛරී රටක් විය යුතුයි..එතකොට අනිත් රටකින් පාළණය, අතපෙවීම්, මෑදිහත්වීම් වෙන්න බෑ..විශේෂයෙන් එන්ගලන්තේ වගේ තවත් ස්ව්යෛරී රටකින්..එහෙම බෑලුවම රෑජිනගේ නියෝජිතයෙක් ඉන්න..පාළනයට අවශ්යය විටෙකදී බලපෑම් කලහෑකි කොළණියක් තමයි ඕස්ට්රේලියාව. 

අන්න උඹට වෑරදුන තෑන...හූ..හූ..හූ...අය්යේ මේන් ඕස්ට්රේලියා ඈක්ට් එක 1986,  එතනදි ඔය එන්ගලන්තේ කොනෙක්ශන් ලිහලා තියෙන්නේ..හප්පට බොල..පොඩි එකා වගේ හිටියට මළයත් යමක් කමක් දන්න එකෙක්...නෑ බන් ඒක කරේ ඈබෝ එවුන් උන්ගේ අයිතිවාසිකම් ඉල්ලලා එන්ගලන්තේ ප්රිව් කවූන්සිලේට යන එක වලක්වා ගන්න..1982 දී කෑනේඩියානු ඉන්දියානුවන් ඔය ප්රිවි කවුන්සිලේට ගිහිල්ලා සම අයිතිවාසිකම් ලබාගත්තා ඒක කෑනේඩියානු ව්යවස්තාවේ 35 වගන්තියේ දක්වලා තියෙනවා...මෙකේ  ඉන්න කොලණි කාරයො ඈබො එවුන් ප්රිවි කවුන්සිලෙට යන එක වලක්වන්න තමයි ඔය 86 ඕස්ට්රේලියා ඈක්ට් එක ගෙනාවේ..හරි මල්ලි ශොට් එකක් දාගෙන මට කියපන් "එහෙම නම් ඔය පරණ ව්යවස්ථාව ජනමත විචාරණයකින් තොරව කොහොමද වෙනස් කලේ” හුටා ඒකත් එහෙමනේ...."සද්දෙන් අය්යා සද්දෙන් ලන්කාවේ වගේ" මට එහෙම හිතුනා...හිතෙන හෑම දෙයක්ම කියන්න හොද නෑ...මම චිකන් කට්ට සූප්පු කරා..කට්ට නිකන් මූලතිව් වලට කොටි ගහලා වගේ...මම තව මස් අණඩක් ගත්තා..

සවරිනිටි එකේ ඔකියුපන්සි ක්ලෙම් කරන්න තුනක් ඕනනේ..ටෙරා නාලියස්, එෆෙක්ටිව් කොන්ට්රෝල්, විල් ඈන්ඩ් ඉන්ටෙන්ශන් මම කල්පනා කරා..එහෙමම ශොට් එකෙක් දෑම්මා..චෑහ්..අමු බඩු..කිණ්ඩියා ඈඹරිලා ගියා...මම චිකන් අණ්ඩ සූප්පු කරා...හියුමන් රයිට් ඈක්ට් එකක් නෑති එකම රට ඕස්ට්රේලියාව...එන්ගලන්තේ හිරකාරයො එහේ තියාගන්න බෑරිනිසා කොමදොරෑ ආතර් පිලිප් මෙහෙට ගෙනාවා..උන්ට මොන හියුමන් රයිට්ද? උන්ගේ පරම්පරාවලින් පෑවතෙන් එවුනුත් එහෙමම තමයි ඉතින්..ශෝක් බයිට් එක...ජගාගෙන් රෙසිපිය ඉල්ලගන්න ඕන..වවුලගේ ගෙදර ආවනම් ඉතින් එල්ලිලා හිටපන්...හොද නෑත්නම් ආපහු ලන්කාවට පල...මොන මගුලක්ද මේ..රටේ ව්යවස්තාවත් බොනකොට කතා කරන්න හොද නෑති ලිස්ට් එකට මම දෑම්මා..ක්රිස්ටෝපර් වීරමන්ත්රීගෙන් පස්සේ ඉන්ටනෑශනල් වලට ගිය ලන්කාවේ කිසිකෙනෙක් නෑ වගේ තමයි මට මතක් වුනේ...වෙරි හිදුනම තව මතක් වෙයි..මෙහේ ඉතින් ඔය බෑම්බූ සීලීම  (ආසියානුවන් සහ සුදු නොවන අන් ජන වර්ග ඉහලට ඒම වලක්වන- කලර් බා එකට තවත් නමක්) තියෙනකන් ලොකු තෑන් අල්ලනවා බොරෑ..”රේසිස්ට් පක&*ර්ස්” මම හිතින් කියෙව්වා..


මෙව්වා මේ මල විකාර...රෑජිණ ආන්ටි ආවම ඔසියොන්ගේ තියෙන ගෑම්ම කොහොමද? උන්ට හොද නම් මට ඉත්තෑවො යනවෑ..ගහනව ලන්කාවේ ගෙදර කබානා පහක්..සීසන් එකේ සුද්දොන්ට දෙනවා ඕෆ් සීසන් කපල් වලට දෙනවා.."රිටයර් රිච් රිටයර් යන්ග්" රොබර්ට් කියොසාකියත් කොනකින් ඔලුව දෑම්ම, ආවොත් එහෙමයි නෑත්නම් ඒත් එහෙමයි..”මම නම් මෑරෙන්නේ ලන්කාවේ හරිය”..මෙච්චර වෙලා නිහඩ කල්පනා ලොවක සෑරිසෑරෑ මම සෑරෙන් මල්ලිට කිව්වා...ඌ ඩිම් වෙලා ගියා..."මාත් ජොයින් වෙනවා" ජගාත් සෙට්...මට බෑ බන් හෑබෑයි මම මාස 6න් හයට විසිට් එනවා තට්ට සෑම කිව්වා...කොහේ ගියත් ඉතින් ලන්කාවේ එවුන් එක්ක ආතල් එකක් දාගෙන ඉන්න එක තරම් සෑපයක් කොයින්ද?...ලිබරල් තින්කින් ඩා..,..”ඕස්ට්රේලියාව රටක් නෙමේ බන් මේක රෑජිනගෙ කොලණියක්...ඒ වුනාට කාටවත් කියන්න එපා බන්...මගේ සිහිණය මට දකින්න ඉඩ හරින්න මගේ සිහිනෙන් මා මුදන්න ලන් නොවන්න" මම මල්ලිට කිව්වා...කට්ට විසි කරපන් මේ මස් කාපන්..මල්ලි මට ඌරෑ තෙල් කෑල්ලක් දෑම්මා.


                                                          © පසන් , පර්ත්, අප්රේල් 01, 2019.



පින්තූර ගත්තේ මෙහෙන්..ttps://janhawkinsau.files.wordpress.com/2013/10/boat-people.png





"පේන්ටින් එකක් නිසා ගොඩයෑම"

"පේන්ටින් එකක් නිසා ගොඩයෑම"

කාලෙකට කලින් තෝමස් කින්කේඩ් ගේ පේන්ටින් ගැන ආටිකල් එකක් දැකලා මේ කතාව ලියන්න හිතුනා, අපි හැමෝම ඈතුලතින් හොයනවා ගැලපෙන තැනක් වගේම ගැලපෙන මිනිසුන්, 
මොකද අපේ පිටින් ඉන්න ඇනලටිකල්, ලොජිකල් පුද්ගලයට වඩා ඇතුලත පුද්ගලයා රසවතෙක් නැත්තම් කවීයෙක් එහෙමත් නැත්තම් නාට්යකරුවෙක් වෙන්න පුලුවන් නිසා. සමහර වෙලාවට වෘත්තීමය වශයෙන් විවිධාකාර රෑකියාවල නිරත වෙලා හිටියත් අපේ ඇතුලෙ ඉන්න රසවතා හැම වෙලාවෙම අපිට ගැලපෙන මිනිසුන් සොයා යනවා, ඒ සෙවීම් බොහො විට හමුවෙන්නේ අපූරෑ තැන් වලින්. මේ ඒවගේ එකක් ගැන.

මගේ යාලුවෙක් හිටියා චිත්ර වලට හරිම ආසාවක් තිබුන කෙනෙක්. එයත් එක්ක ඉස්සර චිත්ර ප්රදර්ශන වලට ගියාට මමනම් කිසිම අවබෝදයකින් රස විදපු කෙනෙක් නෙමෙයි. ඔහොම කාලයක් ගිහිල්ලා මගේ යාලුවා ට්රෙශරි පැත්තෙ රස්සාවකට ඉල්ලුම් පත් යොමුකෙරෑවා. එයාට වඩා බොහොම අධ්යාපනික සුදුසුකම් වැඩි, පළපුරුද්ද අතින් රට රට වල වැඩකිරිමෙන් අත්දැකීම් බහුල, සමාජ සම්බන්ධතා පැත්තෙන් ඉදිරියෙන් හිටපු බොහොම දෙනා මේ තනතුරට ඉල්ලුම් කරලා තිබුනා. එතන අයත් එක්ක බැලුවම මගේ යාලුවාට තිබුනේ යාන්තම් ගොඩයන ටයිප් එකේ සුදුසුකම්. මෙතන්දීත් ගෲප් ඩිස්කශන් වලදී එහෙම සමහර අයගේ ඇනලිසීස්, ඒඅය සිනාරියොස් ඩිෆ්රග්මන්ට් කරලා සමහර රටවල කරන්සි ඩිවෑලුවේශන් හින්දා ණය ගෙවීම් හැකියාවන් හා ණය ගැනීම් වගේ දේවල් පබ්ලික් සෙක්ට කලයන්ට්ස්ලට බලපාන හැටි,මිටිගේශන් ටෑක්ටික්ස් එහෙම වනලා දුන්නම මගේ යාලුවට ටිකක් ජබර කලන්තේ වගේලු.

වවුලගේ ගෙදර ගියානම් ඉතින් එල්ලිලා හිටපන්කෝ කියලා මිනිහා මටත් හිතින් බැණ බැණ ඉදලා මොකද සීවී එකයි, කවර් ලෙටර් එකයි, පොසිශන් ඩිස්ක්රිප්ශන් එකට ගැලපෙන්න කම්පිටන්සි ස්ටේට්මන්ට් එකයි ටිකක් අතිනුත් දාලා ලියලා දුන්නේ මම නිසා, මගේ යාලුවා මීටරේ මම ඌ ගැන දන්න නිසා මම ඌට ගොඩදාගන්න පුලුවන් වෙන්න තමයි සේරම ලියලා දුන්නේ.

ඉතින් සේරම ඈන්ලිටිකල්, සයිකො මෙට්රික් අරවා මේවා පස්සේ අන්තිමට ඉන්ටවීව් එකක් තිබිලා, මේවාත් අර මොඩර්න් විදියට ලැටරල් තින්කින්, අවුට් ඔෆ් ද බොක්ස් තින්කින් වගේ බලන එකක්. මෙතනදීත් මම මගේ යාලුවට කිව්වා උඹ ලොකු ලයින් එකක් දාපන්, බොරු බර වචන ටිකක් දාලා පට්ට වැඩ්ඩා වගේ හිටපන් කියලා. මගේ යාලුවා අවංක ඩයල් එක, බොරු සෝබන නෑ. මිනිහා ඉන්ටවීව් එකට ගිහින් වාඩිවෙලා බැලුවම පැනල් එකට උඩින් එක පැත්තක තිබිලා තියෙන්නේ බෙන්ජමින් වෙස්ට් ගේ "ද ඩෙත් ඔෆ් ජෙනරල් වුල්ෆ්" කියනන් ප්රසිද්ධ චිත්රය අනෙක් පැත්තේ එල්ලලා තිබිලා තියෙන්නේ ශෝන් ඈන්ටොයින් වටූ කියන චිත්ර ශිල්පියාගේ "ද ඩෙත් ඔෆ් මොන්ට්කාම්" කියන චිත්රය. මේ දෙකම කැනඩාවේ කියුබෙක් ප්රාන්තයේ වෙච්ච සටන මෙහෙයවපු ජෙනරාල්වරු දෙපලගේ මරණය ගැන ඇදපු චිත්ර දෙකක්.


මගේ යාලුවා චිත්ර පොරනේ මිනිහා මේ චිත්ර දෙක අහවල් ගැලරියේ මේන්න මේ දවසේ ප්රදර්ශනයට තිබුනා මේකට ප්රස්තුත වුනෙ කියුබෙක් වල මෙන්න මේ යුද්දය කිව්වම පැනල් එකම හොල්මන් වෙලා. එතන හිටපු ටොප් ලෙවෙල් කීප දෙනෙක්ගෙම විනෝදාංශය ගැලරිවල චිත්ර බලන එක ඒ වගේම කෑනේඩියන් සම්භවයක් තියෙන අය. අන්තිමට පොසිශන් එකට අදාලව කිසිම ප්රශ්නයක් අහලා නෑ. ඉදිරියට එන්න තියෙන ප්රදර්ශන , දැනට තිබුන හොදම ඒවා, ආසම ආර්ට් ගැලරි එක.චිත්ර වල අරවද, මේවද තමයි කතා කරලා තියෙන්නේ. කොහොමහරි අඩුම සුදුසුකම් තිබුන මගේ මිත්රයා කන්සල්ටන්සි ෆර්ම් එකේ සීනියර් ඇනලසිට් වුනේ උගේ චිත්ර දෑනුමට පින්සිද්ද වෙන්න. වැඩ කරන්න අවශ්යය ටෙක්නිකල් දැනුම අඩු වුනත් තමන් වගේ හිතන එක හා සමාන විනෝදාංශ තියෙන අයත් එක්ක වැඩකරන්න පහසුයි කියන එක මම දන්නේ අත්දැකීමෙන්.එදා ඉදලා මමත් ආර්ට් ගැලරිවල බඩගානවා අඩු ගානේ චිත්රේ නමවත් මතක තියාගන්න..


                                                        © පසන් , පර්ත්. අප්රේල් 2, 2019.



                                 පින්තූර ගත්තේ මෙතනින්, National Gallery of Canada වෙබ් සයිට් එකෙන්













Friday, March 22, 2019

ආලවක දමණය / දූපතේ රස කතා




"දූපතේ රස කතා"
- ආලවක දමණය - ”ගල්ගොඩියාන”
හුගක් කතා වල අන්තර්ගතේ කියවනකොට හා ඒවායේ ප්රතිචාර දෑක්කම කෂ්ටිය පරණ පුද්ගලික රස කථා වලට කෑමතියි කියලා පෙනුන නිසා දූපතේ  (ගල්ගොඩියානේ) රස කතා ලියන්න හිතුනා..

අවුරෑද්දේ ගොඩ කාළයක් කෑලේට වෑහිලා තියෙන ”ගල්ගොඩියාන” වෙසක් කාළයට කල එලි වෙනවා, ගමේ කොල්ලො "ආලවක දමණය"  ඕකේ පෙන්නන්න  හදන්නවා.. ඒකත් ඉතින් මාස දෙක තුනක් රෑ නිදිමරාගෙන කරන සුන්දර වෑඩක්..දූපත නිසා ඉතින් හෑම වෙලාවෙම යන්න එන්නබෑනේ අවශ්ය හෑම දෙයක්ම එකපාර ගෙනියනවා..දවල් පටන්ගත්තම රෑ කරෑවල වෑටෙනකම් කෑලේ සුද්ද කරලා ලයිට් එල්ලන්නත් ආළවක ගේ ස්පොට් එක ගාව ටිකක් අමුතු භයන්කාර ගතියක් එන්න හදන්නත් මහන්සි වෙන කොල්ලොන්ට දවල්ට රෑට කන්න වගේම බොන්නත් අනෙත් අවශ්යතාත් ඉත්තේරෑවෙන්ම සපයන්න ගමේ හෑමෝම එකතු වෙනවා...මේක ඉතින් ගමේ වෑඩේනේ...වෙසක් දවසට කොට දාලා දුපතට යන්න පාළමකුත් හදන්න මේ සෙට් එක පොල්කොට හිටවලා, බටගස් ඉන්දලා, ලෑලිදාලා ලොකු ගේමක් දෙනවා.. ඔය මාතර අවට දික්වෑල්ල, කුඩාවෑල්ල, ගන්දර වගේ මුහුද කිට්ටුව පෑතිවගේම අකුරෑස්ස, මොරවක පෑතිවලින් පවා ආළවක දමණය බලන්න එනවා.ගන්දර, දික්වෑල්ල පෑතිවල සෙට් එන්නේ බෝට්ටුවලින්..කොලඹ, නුවර, හලාවත වගේ හිටපු මගේ යාලුවොත් ඈවිත් සතියක් විතර නවතිනවා...වෙසක් සිරිය ව්දින්න..ඒ වගේම ගොඩ ඉදන් දුපතට හදන පාළමේ වෙසක් බලන්න එන නන්ගිලාව, අක්කලාව එගොඩ මෙගොඩ කරන් එකත් රාජකාරියක් වගේ කරන්න..

ආළවක දමණයත් අපූරෑ වෑඩක්..දුපතේ වම් පෑත්තේ භයන්කාර රෞද්ර ආළවකයාගේ රෑපයක් තියෙනවා..මේක බල්බ්දාලා උසට හදපු තඩි පින්තූරයක්...දකුණු පෑත්තේ බුදු හාමුදුරෑවන්ගේ ශේවේතවර්ණයෙන් බෑබලෙන ශඩ්වර්ණ රශ්මීධාරාවන්ගෙන් යුක්ත ආළවකයට වඩා ලොකු රෑපයක්.අතරමෑද රවුමට රවුමට ලයිට් තියෙනවා ආළවකයගේ ඉදන්  බුදුහාමුදුරෑවො දිහාවට..ලයිට් නිවිලා ආයෙත් පත්තුවෙන්නේ ආළවකයා බුදුහාමුදුරුවො දිහාට පාරා වලල්ලෙන් දමා ගහනවා වගේ..පොඩි වෑඩක් නෙමෙයි.. තොරණ් ගහනවා වගේ තමයි..මොකද දූපතේ ඉදන් ගොඩට පේන්න පොඩි වෑඩ කරලා නොන්ඩී වෙන්න බෑනේ..


මේවා ඉතින් සල්ලි බලාගෙන කරන් ඒවා නෙමෙයි,හෑමෝම එකතුවෙලා, සහයෝගයෙන් මිත්රත්වයෙන් කරපු සමාජසේවා වෑඩ.  මාස දෙකක් විතර වෑඩ කරලා වෙසක් දවසේට කලින් දවසේත් ටිකක රෑ වෙනකන් කට්ටියට දූපතේ තෑන තෑන ෆිලෑෂ් ලයිට් හයි කරන්න..මුහුද මෑද පාලමේ ලයිට් දාන්න වගේ වෑඩ තිබුනා. ඒ කාලේ මම බෑන්ක් එකේ වෑඩ (යන්න කලින් බෝ පෑළේ ගියාට පස්සේ කාක බෝදිය වගේ වුනා) යාලුවෝ, අහල පහල වෑඩට සෙට්වෙන අය සේරම එක්ක රෑට රෑට දූපතේ හීනියට සෙට් වෙනවා..බජව් දෑම්මට හුළග නිසා ගොඩබිමට ඈහෙන්නේ නෑ .හොරෙන් හොරෙන් කරාට ඉතින් හෑමෝම දන්නවා. බොන බ්රෑන්ඩ් නම් අද කාලේ වගේ සුපිරි නෑ ඒවුනාට මට තිබුන එකම අවුල බිව්වම පොඩ්ඩක් ඈලේට යන්වා එච්චරයි කොහොමත් පෘථිවිය අංශක විසිතුනහමාරක් ඇලයිනේ. බීලා ඉන්නකොට ඒක හොඳට තේරෙනවා,ඒවුනාට මට පීනන එකට නම් ඒක කිසිම බාදාවක් වුනේ නෑ..මොකද අතක් පයක් කෑඩිල නවතින එකක්ය..කෙලින්ම මළා තමයි..
..කෂ්ටියම එදා රෑ වෙනකල් වෑඩකරලා ලයිට් ටෙස්ට් කරලා තමයි ගෙවල් වලට ගියේ.සේරම පට්ට විදියට ඔර්ගනයිස් කරලා.අපේ සීයටයි, බාප්ප සීයටයි කිව්වා ලයිට් විවෘත කරන්න කියලා..එතකොට දේශපාළණ ගොටු හිටියේ නෑ..”අපෙන් විය යුත්ත රටට,පන්සලට සහ ගමට” යන සන්කල්පේ තමයි තිබුනේ..සීයා ස්විච් එකා දාලා ආළවක දමණය දිහා බලන් හිටියා එහෙමම හෑරුනා ගියා..මොකද වුනේ කියලා මමත් ආළවක දමණය දිහා බෑලුවා..හුටා වයරින් කරපු එකා ඩෝප් දාලා වෑරදියට වයර් අමුනලා…


ආළවකයා බුදු හාමුදුරෑවන්ට පාරාවලල්ලෙන් ගහනවා නෙමෙයි..පාරාවලල්ල එන්නේ බුදු හාමුදුරුවන්ගේ පෑත්තෙන්..හොදටා ඈදගෙන ගොඩබිම සෝබනේට හිටපු සෙට් එකම එහෙන්ම පෑන්නා මූදට සර්කිට් ආපහු සෙට් කරන්න..ආපහු වයරින් කරලා බෑලුවම වෑඩේ හරි..ගෙදර ගියාම සීයා නම් වෙච්ච දේ එච්චර ගනන් ගත්තේ නෑ අපිත් එක්ක සෙට් වෙච්ච එහා ගෙදර බාප්පට නම් ආච්චි දුන්නේ කොහු කෑඩෙන්න.පොඩි එකා හින්දා මම බේරණා..


                                                      © පසන් , මාර්තු 22, 2019.


පින්තූර අන්තර්ජාළයෙනි පරණ ෆොටෝ සුනාමිය නිසා අතුරෑදන්වී ඈත. 

මාතර





“මතක තියෙන මාතර” 

මාතර ගැන ලියපු බ්ලොග් කියවනකොට මට මාතර මතක් වෙනවා, පොල්හේන මතක් වෙනවා.. මාතර කියන්නේ මටනම් පුදුම අත්දැකීම් අත්විදීම් දුන්න ලස්සන තැනක්. මම ඉපදුනේ පොල්හේනට අල්ලපු ගමේ. පොල්හේන බීච් එකේ ඉදන් වම් පැත්තට බැලුවම පොඩි දුපතක් පේනවා. තව ඈතට බැලුවොත් කොටුවේගොඩ පරෙවි දුපත පේනවා, ලගින්ම පේන පොඩි දුපතට කිව්වේ "ගල්ගොඩියාන" කියලා. ඒ දුපත කෙලින්ම වගේ තමයි අපේ ගෙවල් තිබුනේ.

ඔය දුපතට උදේ වරුවට ඇවිදගෙන යන්න පුලුවන්, හැබැයි යන්න ඕන විදියක් තියෙනවා, හවස් වරැවට නම් පීනන්නම වෙනවා. කාලෙකට ඉස්සර මම මගේ යාලුවන්ව ඉම්ප්රෙස් කරන්නේ ඔය දුපතට එක්ක ගිහිල්ලා. දුපතට එක්ක යන වෙලාවට ත්රාසය, භීතිය ගෙන දෙන්න පොඩ්ඩක් ගිලෙන්න, කොරල් වලට කකුල් තුවාලවෙන්න එක්ක යන්න මම දැනගෙන හිටියා. දුපතට ගියාම ඇතුලේ තියෙනවා "ටු ස්ටොරිඩ් ගල් ගෙයක්" මේකේ ඉතිහාසයත් හරිම රසවත්, සියමේ ඒ කියන්නේ දැන් තායිලන්තේ රජ පරම්පරාවේ චාරිත්රයක් තියෙන්වා රජ වෙන්න කලින් පැවිදි වෙන්න ඕන, ඒක රජ නොවුනත් සමහර රජ පවුලේ අය කරනවා,ඉතින් තායි රජ පවුලට සම්බන්ධ ප්රිස්‌දාන් චුම්සායි කුමාරයා පැවිදිවෙලා වැඩ වාසය කරලා තියෙන්නේ මේ දුපතේ තමයි.වැඩිපුර විස්තර 2018 මැයි අට දිවයින පත්තරේ හසිත චාමිකර ගුණසිංහ  ගේ  “සිරිලක පැවිදි වූ සියම් රජ කුමරු” ආටිකල් එකෙන් බලා ගන්න පුලුවන්.


ඉතින් මේවා කියලා කෂ්ටියව පුදුම කරලා ගෙදර එක්ක එනකොට අම්මා බත් හට්ටි දෙක තුනක් හදලා. මොකද මුහුදේ නාලා ආවම කන්න පුලුවන් පැලෙන්න. .අපේ අම්මා ගොරකදාලා හින්දලා හදන මාලු ඇඹුල්තියල් එකක් තිබුනා..තාමත් මතක් වෙනකොට බඩගිනි වෙනවා...ඒක තරම් රස මාලු ඇඹුල් තියල් එකක් මම කොහෙදිවත් කාලා නෑ. ඒකේ ගුණ වරුණාව කටින් කට ගිහිල්ලා මගේ යාලුවන්ගේ නෝනලාත් ළමයි හම්බවෙන්න එනකොට පණිවිඩ එවනවා "අනේ අම්මගේ මාළු ඇඹුල් තියල් කන්න ආසයි" කියලා..අපේ අම්මත් ඒවගේ ඒවට පීදිලා ඉන්නේ..අපේ ගෙදරට මාළු ගේන කෙනාට කියලා මාලු අරගෙන ලොකු මාළු ඇතිලියක් හදලා..හොදට ලොකු බොක්ක තියෙන පිගානකට අඩුක් කරලා..මට දෙනවා..ඒකත් එක්කම අග්ගලා දාපු පොඩි පෙට්ටියක් එහෙමත් නැත්නම් හැලප පාර්සලයක් අනිවාර්යයෙන්ම දෙනවා..මට හුළන්..මමත් හැලප හරි අග්ගලා ඉල්ලුවාම, අම්මා සුපුරුදු පූස් හිනාව දාලා "අනේ පුතේ ඒ දරුවට දෙකම දෙන්න..මම පස්සේ ඔයාට හදලා දෙන්නම් කියනවා විතරයි..මගේ පන්ගුව නෑ..කිරිබතුයි, කට්ට සම්බෝලෙයි එක්ක මාළු ඇඹුල් තියල් අපේ ගෙදරින් කාපු මගේ යලුවෝ තාමත් ඒවා ගැන කියවනවා..අපේ අම්මටත් තිබුනේ ආච්චිට වගේම සන්ග්රහයට මිනිස්සුන්ට කන්න දෙන්න ආසාවක්..ඕනෙම වෙලාවක එන කෙනෙක්ට පැය භාගෙන් උයලා රසට දුම්දාන කෑමවේලක් දෙනවා..අම්මගේ පරිප්පු තෙම්පරාදුවකුත්  තිබුනා..පොල්සම්බෝලෙත් එක්ක රතුහාලේ බතට ගැලපෙන.. දෙලුයි පොලුයි බලමාලුයි එක්ක රතුහාලේ බත් කාලා, කුරුමබා බීලා පොල්හේනේ ස්විමින්කරලා මටත් තිබුනා බැදුන තෙල් පාට ඇඟක්., .බෝල ශොල්ඩර්ස් එක්ක 26ක ඉනක් තිබුන අපි දිහා ඉස්සර පොල්හේනට ආපු සුද්දියෝ ඇස් පොඩිකරගෙන බලාගෙන හිටියේ..අපිත් එක්ක හිටපු සමහරැ ඉගෙනීමට එච්චර උනන්දුවක් දැක්වුවේ නෑ..උන් ඒ ලෙවල් වලින් පස්සෙත් ලයිෆ් සේවින්ග් ම විතරක් කරාට දැන් ඉන්නෙ යුරොප් වල.. ඒ පොල්හේනට ආපු යුරොප් වල සුදු කෙල්ලො කළු හමට ආසවුන නිසා..උන්ගේ ළමයි තමයි එහේ ලස්සනම පාට.. හැබැයි හික්කඩුව, මිරිස්ස වගේ බීච් බෝයි සන්ස්කෲතියක් පොල්හේනේ තිබුනෙ නෑ.. "ඔහේලා ඉතින් මක්කයි ඒවා ගැන දන්නේ නේද?”

පොල්හේනේ මුහුදේ පීනන එක වගේම ස්විමින් මීට්ස් වලටත් යන එක ජීවිතයට බද්ධ වෙලා තිබුනේ.පොල්හේන ස්විමින් ක්ලබ්  එකේ ඉන්න කොට එක පැත්තකින්  පොල්හේනේ ඉදන් මඩිහට පීනනවා, අනෙක් පැත්තෙන් පොල්හේනේ ඉදන් ගල්ගොඩියානට පීනනවා,  තොටමුණේ නිල්වලා ගගෙත් පීනලා තියෙනවා. ස්විමින් මීට් කාලෙට අම්බලන්ගොඩ ඉදන් දුවේ මොදර වෙනකල් පීනලා තියෙනවා.දැනට මාතර, කොලඹ සහ නුවර ස්විමින් කෝචින් කරන බොහොමයක් අය පුද්ගලික මට්ටමෙන් අදුරන්නේ මෙන්න මේ ස්විමින් උණ හැදිලා හිටපු නිසා. ඉතාම හොදින් පුහුණුවීම් කලත් ජාතික මට්ටමට නම් යන්න පුලුවන් කමක් තිබුනේ නෑ..වෙලාව තමයි ඉතින්.. සමහරවිට පහසුකම් අඩුවත් බලපෑවා වෙන්න පුලුවන්, මොකද මුහුදේ පීනපු අපි එකපාරටම පූල් වල පීනන්න ගියාම බැට්ස්මන්ලට තණතීරැ මාරැකරා වගේ තමයි. ඒත් ඒ මතකය හරිම සුන්දරයි.. උසස් පෙළ වෙනකොට පිහිණිම නතර කරලා හොදට පාඩම් කරා, ඒත් කැම්පස් ගියේ නෑ කෙලින්ම ගියේ බැංකුවකට, බැංකු ජීවිතේ රස කථා වෙනමම කියන්නම්. ඒ කොහොම බැලුවත් පොල්හේන මුහුද ජීවිතේට කියලා දීපු පාඩම් නම් ගොඩයි.


එක දවසක් සර්ෆ් බෝර්ඩ් එකක් අරගෙන පුලුවන්තරම් ඈතට ගියා. ආපහු එන්න හදනකොට මුහුද හොදටම සැර වෙලා, රළ පාර බොහෝම ගැඹුරැයි. ටික වෙලාවකින් ගොඩබිම පෙනන නොපෙනතරම් රළ වේගවත්, මම මැරෙන්න සුදානම් වුනා, දහම් පාසලේ කර්ම චතුශ්කය මතක් වුනා. ආසන්න කර්මයක් තියෙනවද බැලුවා නෑ. ජිවිතයේ වැඩිපුර කරපු මොකක් වත් මතක් වුනේත් නෑ.මෙහෙම මැරුනොත් අනිවා දුර්ගති උපතක් තමයි කියලා හිතුනා. පුලුවන් තරම් තිබුනු ශක්තිය යොදාගෙන පිනුවා. එදා ගොඩට ආවාම හිතුවා හැමදාම තුන් සුත්රය කියනවා කියලා. දැනට අවුරුදු 19-20 ක් වගේ. තාම ඒක කරනවා.කාලයක් තිබුනා ගෙදරින් මල් කඩාගෙන, ෆුට් බයික් එකෙන් ගිහිල්ලා මාතර බොධියලග පිරිත් කියපු. මාතර බොධියත් එක්තරා සන්ධිස්තානයක් තමයි අපේ ජීවිත වලට.

පරණ ෆුට් බයික් එකේ මාතර නුපේ පරණ ඩච් මාර්කට් එක ලගින් කුමාරතුන්ග මාවතේ  හුණුකොටුවේ හන්දිය හරහා මාතර බෝධිය පහුකරන් මාතර ලයිබ්රි එකට යන එක ඉස්සර හරිම ආශ්වාදයක් දීපු දෙයක්. ලයිබ්රි එකේදී සින්හල සාහිත්ය වංශකතාවේ ප්රමුඛයන්ගේ පොත් වගේම ගෝර්කි, තොල්ස්තොයි, ගොගොල් වගේම ශෝන් පෝල් සාත්රේ, චිනුවා අචිබේ, පැබ්ලෝ නෙරුඩා, ගාර්සියා මාකේස් යන ලෝක ප්රසිද්ද ගත්කතුවරැන්ගේ පරිවර්ථන අපි ආසාවෙන් රසවිදපුවා.,ඒ වගේම තමයි වේදිකා  නාට්ය බැලීමත්, අපි නාට්ය බැලුවේ රසාස්වාදය, වින්දනය හා අද්යාපණය වෙනුවෙන්. ආර්. ආර්. සමර්කෝන් ගේ "උතුරේ රාහුල හිමි” දයානන්ද ගුණවර්දනයන් ගේ නරි බෑනා, ජසයා හා ලෙන්චිනා, හෙන්රි ජයසේනයන් ගේ හුනුවටයේ කතාව, ධර්මසිරි බන්ඩාරණායකයන් ගේ මකරාක්ශයා, ධවල භීශණ, ජයලත් මනෝරත්නයන්ගේ ගුරු තරුව, පුත්ර සමාගම, තළමල පිපිලා, අන්දරේලා වගේම ජයසේකර අපොන්සු ගේ අත්, පාතාලේ සොල්දාදුවො සහ තටු අපි ආසාවෙන් බලපූ වේදිකා නාට්ය අතරින් කිහිපයක්…මාතර අපිට තියෙන්නේ අනන්යය වූ කතා විලාසයක්, ලෝකේ කොහේ හිටියත් දකුනේ කෙනෙක් මාතර කෙනෙක් කොහේදී හමුවුනත් ඒ මාතර කතාව එලියට එනවා, පොශ් ඇක්සන්ට්, ස්ටෙටස් මේන්ටේන් කරන ඒවා අපි අතර නෑ. "ඔහේ කවදයි මෙහෙට ආවේ? මක්කයි කියන්නේ, දොඩන්න වෙලාවක් නෑනේ”, ඔය විදිහට පටන් ගන්න ඒ සුහදත්වය ඒ ලබැඳියාව ලංකාවේ අනෙක් පළාත්වල අයගෙන් දැක්කේ බොහොම අඩුවෙන්. කොහොම බැලුවත් බළමාළු කාලා, මුහුදේ රැළ සද්දේ අහලා ඉන්න අපි අසාධාරණේ දැක්කමත් පහුබහින නිහීන කොට්ඨාශයක් නම් නෙමේ. දහයක් එක්ක වුනත් තනියෙන් සටන්කරන්න, දුක හංගගෙන, වේදනාව දරාගෙන ඉලක්ක කරා යන්න යුතුකම් වගකීම් ඉටුකරන්න තරම් හිත හයිය ගැහැණු සහ මිනිස්සු..

මාතර රාහුල විදුහලේ ඉගෙනගෙන වාලුකාරාමයෙ දහම් පාසල් ගියපු අපිට මාතර කියන්නේ අපුරු ලෝකයක්, රසාස්වාදය තිව්රකරපු, ගුණදර්ම ඔප්නන්වපු, දක්ශතා හා හැකියාවන් ගොඩනන්වපු තැනක්,සිහි කරලා හිත ඇතුලෙන්ම සතුටුවෙන්න පුලුවන් තැනක්. ඒ ජීවිතයේ පසුතැවෙන්න දෙයක් නෑ. මම ගමේ කොල්ලෙක්, එහෙම වෙච්ච එක ගැන මම හරියට සතුටු වෙනවා, ගම්වල තියෙන නිද්රාශිලි භාවය, සන්යමය වගේම එකිනෙකා කෙරෙහි තිබුන ලබැඳියාව, ගෞරවය ජීවිතවලට අලුත් අලුත් ඩිමෙන්ශන් එක් කරා, ක්ලබ් ගිහිල්ලා බීලා නටලා ජීවිතේ තේරැමක් හොයන නාගරික ගන්ධබ්බ චරිත වලට වඩා අපේ ජීවිත වල අරමුණු, ඉලක්ක හා අධිශ්ඨානයන් තිබුනා.මට හිතෙන්නේ මේක දකුණේ පොලොවෙම තියෙන දෙයක්, දකුනේ හැමෝම තමන්ට අරමුනක් වගේම වගකීමක් තියෙනවා කියලා හිතෙනවා රටට, පවුලට සහ සමාජයට මොකක් හරි කරලා මැරිලා යන්න.

හැබැයි මේ විස්තර කරලා තියෙන සුන්දර මාතර 2004 සුනාමියෙන් විනාශ වුනා, අපේ මහගෙදරත් කැඩිලා ගියා. පෙර වාසනාව නිසා හෝ ධාර්මික ජීවිතය නිසා ජීවිත හානි වුනේ නෑ.ඒත් අපේ ගමේ දෙසීයකට වඩා මැරැනා, මුලු ගමම අවතැන් වුනා.සුනාමිය නිසා මාතරම වෙනස් වුනා, බස් ස්ටෑන්ඩ් එක අලුතින් හැදුවා. වෙරළ ලග හිටපු මිනිස්සු ඉඩම් කුනුකොල්ලෙට විකුනලා වෙන පළාත් වලට ගියා, සුද්දෝ ඒ ඉඩම් අරගෙන හොටෙල් හැදුවා. තිබුන සෝශල් ෆැබ්රික් එක ඩිස්ටොර්ට් වුනා. පොත් කියවපු නාට්යය බලපු තරුණ පරම්පරාව සුනාමියත් එක්කම මියගියා, කෙල්ලො හින්දා පිහියෙන් අනින, මත්ද්රව්ය වලට ඇබ්බැහි වුන අක්මුල් නැති ගන්ධබ්බයෝ ටිකක් මාතරට බිහිවුනා. සුනාමියට කලින් මුහුදේ පීනපු මට මුහුද එපා වුනා.අලුත් මාතරත් එපා වුනා..


2004න් පස්සේ මම මාතර ගිහින් ඇත්තේ අතේ ඇගිලි ගානට ඒ වුනාට තාමත් හිතින් මම පරණ මාතරට ආදරෙයි.සමහර පෝස්ට් කියවනකොට මාතර කොච්චර වෙනස් වුනත්, ලෝකේ මොන තැන්වල හිටියත්, විවිදාකාරී වුර්තීන්හි නියැලුනත්, සමාජයේ මොන මට්ටම්වල හිටියත්, හිතින් අපිතාම පරණ අතීතයක් ගැන සුන්දර ආවර්ජනයක යෙදෙන දකුණේ සරළ අය කියලා හිතෙනවා. ඒවගේම මාතර මිනිස්සු පොඩි දේවලින් සතුටු වෙන, පෙනුමට වටා බොහොම ගැඹුරැ මිනිස්සු, ඇත්තටම කිව්වොත් මාතර, මාතර මිනිස්සුන්ට ගමක් නෙමේයි ඒක වෙනම රටක්. ඒ අපූරැ මිනිස්සු සහ සුන්දර මාතර හැමදාමත් මට අපුරු මතකයක්..



                                             © පසන්, පර්ත්. මාර්තු 27, 2019.
පින්තූර ගත්තේ මෙතනින්, ttps://amazinglanka.com/wp/galgodiyana/


1.කාලෙක ඉදන් බ්ලොග් ලෝකයේ දෑවෑන්තයින්ගේ බ්ලොග් කියවලා මමත් 2013 දී ඈටෙව්වා බ්ලොගක් “සොලිටරිසෙල්” කියලා පස්සේ මෑස්සො වහන්න ගත්තා..ආපහු ලියන්න හිතලා ඩයිනෝසරයෙක් වෙනවට වඩා ඈඩෑප්ට් වෙලා බූකියේ ලියන්න හිතුනා..